Μαγνητισμός

Μαγνητισμός. Οι άνθρωποι, πράγματι, δυσκολεύονται να πιστέψουν πως ο μαγνητισμός όντως υπάρχει και πως γύρω από το σώμα τους έχουν μαγνητικό πεδίο, συνηθισμένοι και διδαγμένοι να πιστεύουν σε όλα όσα είναι ορατά και σε όσα μπορούν να αντιληφθούν δια μέσου των αισθήσεών τους. Έτσι, όσον αφορά κάθε τι αόρατο, στέκονται στο χώρο της δυσπιστίας και, κατά συνέπεια, της απιστίας. Ως προς αυτό, ας διασαφηνίσω ώστε να γίνει κατανοητό ότι, όταν λέμε ‘’ αόρατο ΄΄ , δεν εννοούμε με κανένα τρόπο ΄΄ ανύπαρκτο ΄΄. Ο αέρας δεν φαίνεται, όμως υπάρχει. Έχεις τις αποδείξεις μέσα από τις αισθήσεις σου. Το μαγνητικό πεδίο της γης δεν είναι ορατό, είναι όμως απολύτως υπαρκτό, όπως και το μαγνητικό πεδίο ενός μαγνήτη, το οποίο δεν μπορούμε να το δούμε με τα μάτια μας, κι όμως υπάρχει.

Καθετί το ορατό, το αισθητό και υπαρκτό που βρίσκεται γύρω μας, είναι πρόσκαιρο, σε μόνιμη κίνηση προς την αποσύνθεση. Καθετί το αόρατο, είναι υπαρκτό, με συνεχή κίνηση προς το άφθαρτο και αθάνατο. Ο άνθρωπος, εκτός από το υλικό του σώμα, (Εγώ)έχει και το πνευματικό του σώμα (Συνείδηση)και το ψυχικό του σώμα (Εαυτό). Και ενώ το σαρκικό σώμα ως ορατό βρίσκεται σε συνεχή κίνηση προς την αποσύνθεση, τα άλλα δύο σώματα, τα αόρατα του, δύνανται με πίστη να κινηθούν προς το άφθαρτο και αθάνατο.

Όλα όσα υπάρχουν στον πλανήτη γη, από την κατώτερη κτίση, την υλική, τη ζωική, έως και την ανώτερη, την ανθρώπινη, τα πάντα ζουν οριοθετημένα μέσα στο μαγνητικό τους πεδίο. ( Ζουν την ζωή τους υποταγμένα και σύμφωνα με τον Δημιουργικό Λόγο).

Μόνο ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να αλλάζει τις εντολές στο μαγνητικό του πεδίο, αλλάζοντας και όλα τα γεγονότα της ζωής του, σύμφωνα με τη θέληση του. Έτσι μπορεί να έλκει και τη μέλισσα και τη σφήκα· και το καλό και το κακό· και την καλοσύνη και το μισός· τα όμορφα γεγονότα της ζωής που θέλει και τα άσχημα γεγονότα της ζωής που δεν θέλει· το ναι και το όχι, το θάρρος ή το φόβο. Αυτό εξαρτάται από το είδος των εντολών του μαγνητικού του πεδίου. 

Ο άνθρωπος μπορεί να οδηγήσει όλοι του την ύπαρξη στη φθορά και στην αποσύνθεση, μπορεί όμως πολύ πιο εύκολα να οδηγήσει όλοι του την ύπαρξη- και τα τρία του σώματα ολοτελώς- στο άφθαρτο και στο αθάνατο. Εδώ είναι και τα όρια του μαγνητισμού του. Αυτόν τον στόχο έχουν στην καρδιά τους οι αληθινοί μύστες. ( Ο αληθινός μύστης για μένα είναι ο λάτρης της ζωής ο λάτρης της καθαρής συνείδησης – ψυχής. Ο διψασμένος στην έρημο για νερό, ο διψασμένος στη ζωή για την Πηγή, για το Δημιουργό και την αιτία της ζωής, ο ερωτευμένος και ακούραστος κυνηγός της αρετής).

Ας μην ξεχνάμε ότι ήμαστε πνευματικά όντα σε ένα γήινο ταξίδι, και όχι γήινα όντα που θα έχουμε μια πνευματική εμπειρία. Πολλοί θα ρωτήσουν και πως έγινε αυτή η πτώση; ή πτώση του ανθρώπου ξεκίνησε από την επιλογή του για γνώση, για μάθηση……

Σκόπιμη επανάληψη. Πότε η επανάληψη είναι κόπος και πότε σοφία;

Η επανάληψη στα καλά είναι δύναμη και σοφία. Η επανάληψη σε όλα εκείνα που καλλιεργούν την τελειότητα της αρετής του ανθρώπινου πνεύματος όταν γίνεται με επίγνωση, είναι δύναμη ζωής.

Η επανάληψη στα άσχημα είναι και αυτή δύναμη που οδηγεί στο θάνατο, γι΄ αυτό και λέγεται οσμή θανάτου. Η επανάληψη όλων εκείνων που εμποδίζουν την καλλιέργεια του πνεύματος μας, κρατώντας το χαμηλά, χωρίς δυνατότητα εξέλιξης, είναι πνευματικός θάνατος και βεβαιωμένη βλακεία.

Κανόνας Πρώτος: Για να ολοκληρωθούν τα γεγονότα της ζωής του ανθρώπου, πραγματοποιούνται επτά κινήσεις.

Κανόνας Δεύτερος: Ο άνθρωπος ζει και βιώνει σε γεγονότα ζωής , ό, τι γράφει ο μαγνητισμός του.

Παρατήρηση: Τα γεγονότα της ζωής του κάθε ανθρώπου, εσωτερικά και εξωτερικά, έχουν ουσία ίδια με τις εντολές που υπάρχουν στο μαγνητικό του πεδίο.

Η ποιότητα που διέπει τις δυνάμεις μας καθορίζεται και οριοθετείται από τον εσωτερικό μας λόγο. 

Η ποιότητα του εσωτερικού λόγου δίνει τον προσωπικό χρωματισμό στο νερό της ζωής του κάθε ανθρώπου. 

Το νερό της ζωής μέσα στον κάθε άνθρωπο δέχεται την ποιότητα του εσωτερικού του λόγου και αναδεικνύεται ή νερό ζωής ή νερό θανάτου· ή λόγος που ζωογονεί όλες τις δυνάμεις και φωτίζει την ψυχή, δίνοντας πνευματική καθαρότητα σε όλο τον άνθρωπο ή λόγος που απομυζεί και νεκρώνει όλες τις δυνάμεις και σκοτίζει, βυθίζοντας την ψυχή σε ψύξη και τον άνθρωπο σε πνευματική νέκρωση.

Βασική αρχή ζωής: Ο άνθρωπος είτε το θέλει είτε δεν το θέλει, είτε το γνωρίζει είτε το αγνοεί, είναι το απόσταγμα όλου του λόγου που μέσα του φέρει.

Ο χρωματισμός, η ποιότητα που έχει δεχθεί το νερό της ζωής σου, είναι η δύναμη που βαπτίζει και εντολοποιεί τις ακτίνες του μαγνητικού σου πεδίου.

Ο λόγος που μέσα σου έχεις ενσαρκώσει δίνει την όποια ποιότητα συμβεί να έχει το νερό της ζωής σου. Αυτή είναι η πρώτη κίνηση στις ανθρώπινες δυνάμεις.

 Δεύτερη κίνηση: Η βάπτιση του μαγνητικού σου πεδίου, το οποίο καθώς περνά μέσα από το νερό της ζωής σου, δέχεται την ίδια ποιότητα μέσα σου.

Τρίτη κίνηση: το μαγνητικό σου πεδίο εμποτίζει τα μόρια και τα άτομα του υλικού και πνευματικού σου σώματος με την ίδια ποιότητα που δέχθηκε.

Τέταρτη κίνηση: από τα εμποτισμένα μόρια και άτομα του σώματος γεννιούνται συναισθήματα και αισθήματα ίδιας ποιότητας με αυτήν που δέχθηκαν μέσα τους.

Πέμπτη κίνηση: η λογική σου δύναμη αποκωδικοποιεί και αναλύει βάσει των διαφορών. (Διαφορές είναι οι εσωτερικές σκέψεις οι οποίες μεταφέρουν μέσα τους την ποιότητα που δέχθηκαν).

Έκτη κίνηση: ο εξερχόμενος λόγος εξωτερικεύει στην κάθε λέξη του όλο το εσωτερικό μας ΄΄ είναι ΄΄  , έχοντας ως επέκτασή του όλες μας τις εσωτερικές εκδηλώσεις, σωματικές και πνευματικές (Σωματικές και πνευματικές εκδηλώσεις: οι συμπεριφορές μας, ένα χτύπημα ή ένα χάδι, είναι σωματικές εκδηλώσεις του λόγου που επικρατεί στον άνθρωπο τη στιγμή που το εκδηλώνει. Μια γλυκιά ματιά, μια σκέψη – καλή ή άσχημη – ένα συναίσθημα, είναι εκδηλώσεις του λόγου που κυριαρχεί εκείνη τη στιγμή στο πνευματικό σώμα του ανθρώπου).  Ο εξερχόμενος λόγος και οι εκδηλώσεις μας μεταφέρουν μέσα τους την ποιότητα που δέχθηκαν.

Έβδομη κίνηση: σε όλα σου τα πεδία ζεις, βιώνεις όλα τα γεγονότα της ζωής σου, εσωτερικά και εξωτερικά, σύμφωνα με την ποιότητα του λόγου που μέσα στο νερό της ζωής σου έχεις ενσαρκώσει.

Η ποιότητα του εσωτερικού σου ΄΄ είναι ΄΄ , είναι αυτή που καθορίζει όλα σου τα πεδία, καθορίζει τον προσωπικό σου σκοπό, οριοθετεί την προσωπική σου στάση απέναντι στη ζωή και σε όλα όσα σε περιβάλλουν. Σε αναδεικνύει κατώτερο ή ανώτερο, εχθρικό ή φιλικό, άπιστο ή πιστό, απάνθρωπο ή άνθρωπο. Αυτή η ποιότητα του εσωτερικού σου ΄΄ είναι ΄΄ στο νερό της ζωής σου, οριοθετεί με τι είδους σύμμαχο ή συμμάχους θα έχεις επαφή στον ουράνιο θόλο της ψυχής σου, όπως επίσης, εάν αυτό θα γίνεται με επίγνωση ή με άγνοια.

Τα εγώ

Εγώ ο Τρομοκράτης. Πνεύμα της οργής, θυμός, νευρικό, φιλόνικο, απότομο, απρόσμενο, τρόμου, βίαιο, παρορμητικό.

Εγώ ο  Καημένος, ή Θύμα. Το πνεύμα της θλίψης. Παρακαλώ λυπηθείτε με, θλιμμένο, σκυθρωπό, ανασφαλές, καταθλιπτικό, ανήμπορο, δυστυχισμένο, πικρό, αχάριστο, συμφορά, άμοιρο, ταλαίπωρο, φούσκες εγωισμού.

Εγώ ο  Απόμακρος. Το πνεύμα του κινδύνου. Απών, δεν είμαι εδώ, απουσιάζω, αφανής, δυσπρόσιτος, απλησίαστος, απέχω, αζύγωτος, δεν ζει στο παρόν, αδυνατεί να ακούσει τι του λες. Αυτός ο άνθρωπος σπέρνει μέσα σε αυτούς που τον πλησιάζουν την αποστροφή, θέλεις να απομακρυνθείς από αυτόν.

Εγώ το πνεύμα της Ανάγκης. Ανακριτής. Εξουσιαστικό, δεν δέχεται την αποτυχία, θανατηφόρος κριτής, συμφεροντολόγος, φιλόκερδος, πλεονεξία, ακόρεστη απληστία, υποκριτής, υπερήφανο, διαχειριστικό, άρχων διδάσκων, δεν παραδέχεται λάθος, σωτήρας, μπορεί να αποκληρώσει το ίδιο του το παιδί. Προτίμα γλάστρα κοντά του παρά λογικό ελεύθερο ον.

Τι εσωτερικό διάλογο έχει κάποιος μέσα του;

Τι λόγους έχει μέσα του ενσαρκώσει;

Ποια ποιότητα κυριαρχεί στο νερό της ζωής του;

Σε αυτά, όποιος θέλει απαντά.

Το παράδοξο της επιστημονικής μεθόδου

Μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες θεωρούν σαν πραγματικό κόσμο, τον κόσμο στον οποίο μπορούν να επαναλάβουν μια πειραματική διαδικασία με ακρίβεια και επιτυχία… Τότε θεωρούν ότι τα αποτελέσματα έχουν αποδείξει, ότι το προς εξέταση ζήτημα ισχύει ή όχι…

  

Τα αποτελέσματα μάλιστα αυτά, τα στοιχειοθετούν σε «φυσικούς νόμους», τους οποίους από εκεί και στο εξής θεωρούν πραγματικούς, μόνιμους και σταθερούς… Όμως έχουν παραβλέψει κάτι ουσιαστικό… Ποιο…

  

Το "αναμενόμενο θαύμα" των προσδοκιών τους... Τον τρόπο που υλοποιείται ο αισθητός κόσμος… Δηλαδή τον τρόπο που λειτουργεί η Συνειδητότητα… Η οποία δεν είναι τίποτε άλλο, από την καταγραφή των δικών μας συνειδήσεων… Όμως συνείδηση είναι μια σειρά από πληροφορίες… Όπου μια σειρά από πληροφορίες αποτελεί επίσης μια επιστημονική διαδικασία… Η επιστημονική μέθοδος δηλαδή, είναι μια καταγεγραμμένη διαδικασία από πράξεις οι οποίες επαναλαμβάνονται… Η επιστημονική μέθοδος δηλαδή, είναι μια καταγεγραμμένη συνείδηση η οποία επαναλαμβάνεται ώστε να δώσει το ίδιο αποτέλεσμα… 

Η επαναλαμβανόμενη όμως συνείδηση καταγράφεται στη Συνειδητότητα και κατόπιν υλοποιεί το αποτέλεσμα μόνη της… μιας και η Συνειδητότητα είναι ο αισθητός κόσμος ο οποίος διέπεται από τους «φυσικούς νόμους»…

Δηλαδή, η επιστημονική μέθοδος, μέσω της επανάληψης, ακριβώς της ίδιας διαδικασίας, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, στην καταγραφή του αποτελέσματος στη Συνειδητότητα… Μια καταγραφή, η οποία από εκείνη τη στιγμή και μετά, θα ανήκει στην δική μας πραγματικότητα και στους δικούς μας «φυσικούς νόμους»… 

Τι σημαίνει αυτό… Σημαίνει ότι η επιστημονική μέθοδος, στην ουσία έχει την ικανότητα να τροποποιεί υπάρχοντες «φυσικούς νόμους» με απλή αλλαγή της διαδικασίας εφαρμογής τους, ή να δημιουργεί νέους, με συνεχή επανάληψη μια νέας και άγνωστης μεθόδου… 

Μεθόδου, η οποία αν επιμείνεις, στο τέλος θα πάρεις τα επιθυμητά αποτελέσματα… Αποτελέσματα τα οποία βρίσκονται από την αρχή στη συνείδησή σου (μιας και είναι προϊόντα της σκέψης σου), αλλά δεν ίσχυαν όταν ξεκίνησες να τα εξετάζεις…

Διότι "τα πάντα ρει"...

Βιβλιογραφία:

Παναγιώτης Παναγόπουλος Αέναον

estiakoscyclos.blogspot.gr/2014/02/blog-post_23.html

Ο Παραμυθάς Δυο λόγια

Αυτή τη φορά άλλαξα την τελευταία στιγμή το post που είχα σχεδόν έτοιμο να ανεβάσω, όχι επειδή μου κατέβηκε κάποια άλλη ιδέα, αλλά γιατί ένοιωσα ότι πρέπει να πω δυο λόγια για κάποιο σχόλιο που έγινε σε μία από τις ομάδες που υπάρχουν στο Face Book με αντικείμενο τη δουλειά του Κρισναμούρτι. 

Το σχόλιο αναφερόταν σε ένα βιβλίο, «Ζωές στη σκιά του Τζ. Κρισναμούρτι»,  που η συγγραφέας μιλάει για την σεξουαλική σχέση που – υποτίθεται – ότι είχε η μητέρα της με τον Κρισναμούρτι, εν γνώσει μάλιστα του πατέρα της, του Rajagopal,  και χρόνια γραμματέα του Κρισναμούρτι. 

Η συγγραφέας είναι το κοριτσάκι της φωτογραφίας στο εξώφυλλο του βιβλίου, που ο Κρισναμούρτι το κοιτάζει χαμογελώντας και η κυρία από πάνω, είναι η μητέρα της. Δεν πρόκειται, να σας απασχολήσω εδώ με όλη την ιστορία, που το πιθανότερο είναι ότι δεν σας ενδιαφέρει. Αν κάποιος θέλει να μάθει περισσότερα, μπορεί να αγοράσει το μικρό βιβλίο που βλέπετε εδώ.

 Είναι γραμμένο από την επίσημο βιογράφο του Κρισναμούρτι στην Ευρώπη, (στην Ινδία είναι άλλη) την Mary Lutyens, όπου αναφέρονται όλα για τη σχέση του Κρισναμούρτι με αυτήν την οικογένεια. Κανείς θα πρέπει να έχει διαβάσει αρκετά από τα τριάντα δύο (απ΄ όσα ξέρω και έχω διαβάσει) βιογραφικά βιβλία που έχουν γραφτεί  αποκλειστικά για τον Κρισναμούρτι ή σε σχέση με κάποιους άλλους. Σαν απάντηση σε ό,τι λέγεται για την σεξουαλική ζωή τού Κρισναμούρτι, διάλεξα ένα μικρό απόσπασμα από  όλα όσα λέει ένας έλληνας, που υπήρξε γιατρός τού Κρισναμούρτι στη δεκαετία του ’60. 

Είναι ο Δόκτωρ Γιώργος Βυθούλκας, ο Ομοιοπαθητικός γιατρός που έφερε την Ομοιοπαθητική στην Ελλάδα και που έχει τιμηθεί με το «Εναλλακτικό βρα βείο Νόμπελ» για τη συμβολή του στην Ομοιοπαθητική γενικότερα. Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες  γι΄ αυτόν κάντε κλικ ΕΔΩ    Να πω ότι αυτή η συνέντευξη είναι γυρισμένη τον Αύγουστο του 2006 και όλη της η διάρκεια είναι 1 ώρα και 17΄. Θα ήταν βασικό μέρος ενός ντοκιμαντέρ που ετοίμαζα με θέμα τη σχέση του Κρισναμούρτι με την Ελλάδα. Δυστυχώς η ιδέα δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ γιατί οι άλλοι δύο άνθρωποι που τον είχαν γνωρίσει προσωπικά, έφυγαν από τη ζωή πριν προλάβω να τους πάρω συνέντευξη, ενώ και αυτή η συνέντευξη του κύριου Βυθούλκα έχει ένα πρόβλημα συγχρονισμού εικόνας και ήχου. 

Αλλά στο επτάλεπτο απόσπασμα που διάλεξα, δεν έχει πολύ σημασία, γιατί το νόημα υπάρχει. Σ” αυτήν τη συνέντευξη, κάποια στιγμή, καθώς ο κύριος Βυθούλκας απαντάει σε σχετική ερώτησή μου, αφού ήμουν πολύ περίεργος να μάθω κι εγώ γι΄αυτή την ιστορία, την αποκαλεί, «μπούρδα».

  

Τέλος, να προσθέσω για όσους, πιθανόν, δεν έχουν ακούσει για την Ομοιοπαθητική Ιατρική, ότι βασικό μέρος της εξέτασης για να δοθεί ένα φάρμακο, είναι η μεγάλη συζήτηση με τον ασθενή για πολλά προσωπικά του θέματα, με τη σεξουαλική του ζωή να κρατάει ένα σοβαρό μέρος σ” αυτά. 

Καθώς ο κύριος Βυθούλακας, ζούσε μαζί με τον Κρισναμούρτι όσο ήταν γιατρός του, γιατί είχε κάποια σοβαρά θέματα υγείας και έπρεπε να τον παρακολουθεί συνέχεια, τέτοιες συζητήσεις γίνονταν καθημερινά.

 Καλή εβδομάδα.

 http://vimeo.com/88056304

Π.

Πηγή:  http://www.paramithas.gr/two-words/

Το αιώνιο λάθος

Εάν σταθείς σαν καλός παρατηρητής που διδάσκεται την αλήθεια, τότε, μέσα σε όλους τους λαούς του κόσμου, σε όλες τις εποχές και τους αιώνες που η ανθρωπότητα διέσχισε, θα συναντήσεις το αιώνιο λάθος, το οποίο κάνουν όλοι οι άνθρωποι. 

Σχεδόν όλοι πράττουν το αιώνιο λάθος. Το αιώνιο λάθος είναι το τρίτο πόδι του τραπεζιού του ψεύδους, το οποίο τώρα με τρία πόδια μπορεί και στέκεται στέρεο μέσα στην ανθρώπινη μικρότητα. Το ονόμασα αιώνιο, γιατί έρχεται μέσα από όλη την παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας. Ένα λάθος που το πράττουν σχεδόν όλοι, όποιοι κι αν είναι, ό, τι κι αν είναι, είτε απλοί άνθρωποι είτε επιστήμονες είτε πατέρες είτε μητέρες. Το πράττεις κι εσύ συνεχώς. Σχεδόν όλοι μας κάνουμε το αιώνιο λάθος.  

Το αιώνιο λάθος που πράττουν όλοι: Όλοι γνωρίζουν και σου λένε τι να κάνεις εσύ. Όλοι τους ξέρουν τι πρέπει να κάνεις εσύ, για εσένα, για το δικό σου εαυτό, ενώ κανείς τους δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει αυτός για το δικό του εαυτό, ούτε έχει φτάσει στην ευτυχία της καρδιάς του, ούτε στην εσωτερική του τελειότητα. Κι εσύ, αντιστρόφως, όποιος κι αν είσαι, γνωρίζεις τι πρέπει να κάνει ο άντρας, η γυναίκα σου, το παιδί σου, ο πατέρας σου, ο στρατηγός σου, ο πολιτικός σου και ούτω καθεξής…  Αυτή είναι η μία όψη του αιώνιου λάθους, η οποία προβάλλεται και την επιζητούμε όλοι μας, αφού όλοι μας ψάχνουμε για πολλών ειδών ΄΄ ειδικούς ΄΄.

Η άλλη του όψη είναι ότι για τη δυστυχία σου και την εσωτερική σου φτώχια φταίνε όλοι οι άλλοι. Έτσι για εσένα φταίει ο πατέρας σου, η γυναίκα σου, ο άντρας σου, ο δάσκαλός σου, ο πολιτικός σου, ο παπάς σου, φταίει το σύστημα, φταίνε οι συγκυρίες, ΄΄ ο καιρός ΄΄ , φταίνε τα πάντα, όλοι και όλα, εκτός από εσένα. Κι αν συμβεί να φταις κι εσύ, φταις λίγο, γιατί περισσότερο φταίνε οι άλλοι. 

Αυτή η πλευρά του αιώνιου λάθους παρασιωπείται συστηματικά από όλους μας γιατί μας αποκαλύπτει τον ΄΄ άλλο ΄΄ μας. Και ποιος είναι ο άλλος μας; Ο άλλος μας είναι το πνεύμα της αντιλογίας.

Μέσα στο τριαδικό ψέμα όλοι κρύπτουν τη μεγάλη αλήθεια: ΄΄ δεν υπάρχει τύχη, δεν υπάρχει ατυχία, δεν υφίσταται το γραμμένο της μοίρας, το κάρμα, το πεπρωμένο, ούτε ισχύει πως όλοι γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουμε εμείς ΄΄.

Και παρότι αυτά δεν ισχύουν, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι ζουν μέσα σε αυτά, ενώ η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική και έξω από αυτά.

Άνθρωπε, όλη η δημιουργία, όλο το σύμπαν, όλες οι δυνάμεις, επιτρέπουν σε εσένα να έχεις ελεύθερη θέληση. Θέληση ίσον τα γεγονότα της ζωής σου. Και ανάλογα πώς ο κάθε άνθρωπος χρησιμοποιεί τη θέληση του, δημιουργεί, έλκει, μαγνητίζει και τα ανάλογα γεγονότα ζωής. 

Η θέληση είναι το θείο δώρο του Δημιουργού προς τον άνθρωπο, το ανώτατο και υπερβατικό του σημείο, μα δυστυχώς ελάχιστοι άνθρωποι κατορθώνουν να την κρατήσουν ελεύθερη, αγνή και άδολη, από τις επιθέσεις που δέχονται είτε μέσω άλλων ανθρώπων είτε απευθείας από των κατώτερο αόρατο κόσμο.

Άνθρωπε, γεννήθηκες να γίνεις Αγάπη, γεννήθηκες να αγαπάς αιώνια…  κι αν όλοι ξέρουν τι πρέπει να κάνεις εσύ, τότε ας σου το δείξουν με πράξη αγάπης.   

Άνθρωπε, γεννήθηκες να αγαπάς αιώνια…  κι αν όλοι φταίνε απέναντι σου και αν έσφαλαν σε εσένα, τότε εσύ τι πρέπει να κάνεις; Η ενοχή τους δεν απαλλάσει εσένα που δεν κατόρθωσες να είσαι πράξη αγάπης.

Άνθρωπε, το αιώνιο λάθος… φωλιασμένο μέσα στο Είναι σου σε κάνει εχθρό του πνεύματός σου. 

Βιβλιογραφία

Αέναον Φυσικός στο φως 

Ἡ υποχρεωτική χορήγησης της βιταμίνης Κ σε όλα τα νεογνά, πόσο αθώα είναι;

Έχουμε συνειδητοποίηση πώς τα παιδιά μας λειτουργούν ως τά καλλίτερα πειραματόζωα;

 Έχουμε αντιλήφθη πώς με την γέννηση τους αρχίζουν να καταγράφονται για τις αντιδράσεις πού θα παρουσιάσει ὁ οργανισμός τους κι όχι για το πώς θα εξελιχθεί υγιώς; Έχουμε καταλάβει πώς εμπαίζοντας εμάς υπονομεύουν κάποιοι την εξακολούθηση της ζωής επί του πλανήτου;

Βιταμίνη Κάπα. Υποχρεωτική χορηγία σε νεογνά.

Γιατί όμως; Μήπως δεν έχει υποδειχθεί πώς κάτι τέτοιο επιβαρύνει τον οργανισμό τον νεογνών;

  

Μήπως δεν γνωρίζουν οι ιατροί πώς συζητάμε για τεχνητή κι όχι φυσική ουσία;

  

Μήπως αγνοούν πώς χορηγείται 100 φορές μεγαλύτερη ποσότητας από την συνιστώμενη;

Γιατί οὐδέ ένας από τούς ιατρούς δεν αναφέρει την σύνδεση της βιταμίνης Κάπα με την ύπαρξη καρκίνων, νεφρικής ανεπαρκείας, ηπατικές βλάβες, αναιμία ακόμη και θάνατο;

 Ποιά εταιρεία κρύβεται από πίσω; Μήπως ἡ γνωστή μας «Merck» πού κρύβεται πίσω από τα επικίνδυνα εμβόλια για την υγεία τον κοριτσιών μας, τα πολυδιαφημιζόμενα εμβόλια κατά του καρκίνου της μήτρας, έχει σχέσεις και με αυτό;

  

Τί να πω;

 Μία ακόμη προσπάθεια ενισχύσεως του αποπληθυσμοῦ μας; Ἤ κάτι χειρότερο;

ΒΙΤΑΜΙΝΗ Κ – χορήγηση σε όλα τα νεογνά – επιπτώσεις

από Don Harkins

Σχεδόν όλα τα κράτη ακλουθούν την οδηγία για χορήγηση βιταμίνης κ στα νεογέννητα μόλις γεννηθούν. Είναι μια συνθετική λιποδιαλυτή ουσία και η δοσολογία υπερβαίνει τη συνιστώμενη ημερησία πρόσληψη κατά 100 φορές.

Μεγάλες δόσεις έχουν συσχετιστεί με καρκίνο παιδικής ηλικίας και λευχαιμία. Μελέτες σε ζώα έχουν συνδυάσει μεγάλες δόσεις της βιταμίνης Κ με διάφορες καταστάσεις όπως αναιμία. ηπατική βλάβη, νεφρική βλάβη και θάνατο.

 ”λίγα είναι γνωστά για τον τρόπο μεταβολισμού της. Η μη μεταβολιζομενη ουσία φαίνεται στη χολή η τα ούρα. Αυτό είναι σημαντικό γιατί πρόκειται για μια λιποδιαλυτή βιταμίνη η οποία συνεπώς μπορεί να συσσωρευτεί στο σώμα”

Η εταιρεία Μerck (η μάρκα της ένεσης) αναφέρει ότι συνιστάται μια εφάπαξ ενδομυϊκή δόση του AquaMEPHYTON 0,5 έως 1 mg μέσα σε μια ώρα από τη γέννηση. Οι δυσμενείς αντιδράσεις της βιταμίνης Κ έχουν αφαιρεθεί.

Οι συγκεκριμένες ενέσεις φαινομενικά χορηγούνται για την πρόληψη της αιμορραγίας λόγο ανεπαρκείας βιταμίνης Κ (πχ αιμοφιλία) που μπορεί να συμβεί σε 1 στις 10000 γεννήσεις.

 ” Ο αριθμός αυτός θα ήταν μικρότερος αν είχαν εξαιρεθεί νεογνά υψηλού κινδύνου” (Vitamin K Resources (VKR )

 Οι γονείς που θέλουν να αρνηθούν το εμβόλιο πρέπει να το ζητήσουν εγγράφως πριν τη γέννηση άγνοια των γονιών και η μη ενημέρωση τους θεωρείται από τα νοσοκομεία σιωπηρή συγκατάθεση, που τους επιτρέπει να χορηγούν δυνητικά επιβλαβείς δόσεις της συνθετικής βιταμίνης στα νεογέννητα.

Γιατί αρρωσταίνω; Ασθένειες, οξείες και χρόνιες.

 (Ομιλία του Γ. Βυθούλκα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου).

 Στο κείμενο που ακολουθεί, όπου:

"Φ" φοιτητής

"Γ.Β." Γ. Βυθούλκας

"Ι.Δ." καθηγητής. Ι. Δαρζεντας)

 Γ.Β.: Καταρχήν να σας πω μερικά πράγματα για την διαδικασία, το μάθημα ελπίζω να το κάνουμε μαζί οπότε θα πρέπει να με βοηθήσετε. Το θέμα που διαλέξαμε μαζί με τους υπεύθυνους της Σχολής είναι ένα ερώτημα που έκανε ένα παιδάκι σε μια γερμανική εφημερίδα. Η εφημερίδα αυτή είχε κάνει μια σειρά από άρθρα, όπου έλεγε στα παιδιά να κάνουν μια ερώτηση και ζητούσε από κάποιον νομπελίστα να απαντήσει στην ερώτηση αυτού του παιδιού. Το παιδί αυτό που η εφημερίδα πρότεινε σε εμένα, είχε κάνει την ερώτηση «Γιατί αρρωσταίνω;». Ήρθε και ένας δημοσιογράφος της εφημερίδας, έμεινε 3 μέρες και 3 νύχτες στην Αλόννησο, από το πρωί μέχρι το βράδυ συζητούσαμε μέχρι να γράψει το άρθρο. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύτηκαν αργότερα οε ένα βιβλίο με τον τίτλο: «Τα παιδιά ρωτούν οι νομπελίστες απαντούν». Κατά παρέκκλιση των κατεστημένων νομπελιστών, η εφημερίδα θεώρησε ότι έπρεπε να απαντήσω εγώ. Έχει μεταφραστεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη. Την ερώτηση αυτή θα ήθελα σήμερα να την συζητήσουμε μαζί. «Γιατί αρρωσταίνουμε;» Μια ενδιαφέρουσα ερώτηση, η οποία δεν έχει απάντηση ή μάλλον έχει κάποιες απαντήσεις τις οποίες μπορούμε να συζητήσουμε. Εάν είναι γερός ο οργανισμός σε πρώτο επίπεδο η απάντηση ποια μπορεί να είναι;

  

Φ: Πρέπει να παίζει ρόλο το ερέθισμα και πρέπει ο οργανισμός να είναι σε κατάσταση αδυναμίας.

 Γ.Β.: Πάρα πολύ ωραία. Με άλλα λόγια υπάρχει ένας νοσογόνος παράγοντας και ο ανθρώπινος οργανισμός που έχει ευαισθησία στο συγκεκριμένο παράγοντα οπότε μπορεί να ξεκινήσει μια αρρώστια. Αυτό στο πρώτο επίπεδο είναι πάρα πολύ σωστό, πχ υπάρχει ένα μικρόβιο και ένας οργανισμός που είναι ευαίσθητος στο μικρόβιο και ξεκινάει μια μικροβιακή λοίμωξη. Φ: Αισθάνομαι οτι το παιδί δεν έκανε την ερώτηση αν μικροβιακά ή παθολογικά αρρωσταίνει, αλλά γιατί υπάρχει αρρώστια, γιατί να ασθενεί.

  

Γ.Β.: Τί ρώτησε το παιδί και πώς απάντησα εγώ είναι διαφορετικό από αυτά που θα πούμε εδώ. θα ήθελα να ανακαλύψουμε μαζί γιατί ο άνθρωπος αρρωσταίνει, γιατί εμείς σαν οργανισμοί αρρωσταίνουμε. Είναι το προπατορικό αμάρτημα; Είναι αδύναμος ο οργανισμός; θα ανακαλύψουμε ίσως πολύ ενδιαφέροντα πράγματα στη συζήτηση.

Φ: Πιστεύω αρρωσταίνουμε από το περιβάλλον, ζούμε σε έναν ανοικτό χώρο εκ των πραγμάτων λαμβάνουμε πληροφορίες, ερεθίσματα και αντιδρούμε ανάλογα. Είναι η ικανότητα προσαρμογής και η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, που μπορεί να οδηγήσει σε ασθένεια.

Γ.Β.: Πολύ ωραία σαν απάντηση είναι η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Είμαστε σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον υπάρχουν οι νοσογόνοι οργανισμοί οι οποίοι μας αναγκάζουν σε αντίδραση. Να το οργανώσουμε λίγο περισσότερο, να σας δώσω κάποιες νύξεις. Έχουμε ασθένειες που τις λέμε οξείες και έχουμε και ασθένειες οι οποίες είναι χρόνιες-εκφυλιστικές. Το γιατί αρρωσταίνει ένας με οξεία ασθένεια είναι διαφορετικό από το γιατί αρρωσταίνει κάποιος από μια χρόνια διαταραχή. Σιγά σιγά θα πρέπει να ανακαλύψουμε χι ακριβώς συμβαίνει στην πραγματικότητα για έναν οργανισμό ο οποίος γεννιέται και αρχίζει να έχει προβλήματα υγείας. Σχεδόν όλοι οι οργανισμοί έχουν προβλήματα υγείας. Δεν υπάρχει παιδί που γεννήθηκε και που έφτασε μέχρι την ενηλικίωση χωρίς να έχει προβλήματα υγείας, είτε οξεία είτε χρόνια.

Έχουμε χρόνιες παθήσεις οι οποίες έχουν εξάρσεις και υφέσεις. Ας πάρουμε ένα άτομο που υποφέρει από επιληψία, στη φάση της κρίσης είναι επιληπτικός, αλλά όταν δεν έχει την κρίση είναι επιληπτικός; Τι αλλάζει ανάμεσα στη φάση που δεν έχει κρίση και στη φάση που έχει κρίση. Κατά τη γνώμη σας, τι αλλάζει στον οργανισμό αυτό ώστε να κάνει μια επιληπτική κρίση; Να σας πω κάτι άλλο, που επίσης είναι πολύ γνωστό. Η σκλήρυνση κατά πλάκας (διαλείπουσα μορφή) ξεκινάει με μια ώση, περνάει μετά από λίγο καιρό και ξανά επανέρχεται η κρίση, βαθαίνει, περνάει, επανέρχεται και χρόνο με το χρόνο έχουμε μία σταδιακή εκφύλιση του οργανισμού (προϊούσα μορφή) έτσι ώστε να καταλήγουν τα άτομα αυτά σε μια γενικευμένη παράλυση. Αυτά τα θέματα έπρεπε κανονικά να απασχολούν όλη την ιατρική. 

Τα οξέα νοσήματα συνδέονται με τις επιληπτικές κρίσεις; Συνδέονται με την σκλήρυνση κατά πλάκας; Και αν ναι, πώς συνδέονται και γιατί συνδέονται (αν υπάρχει ένδειξη ότι συνδέονται); Εάν μπορέσουμε να καταλάβουμε πώς λειτουργεί ένας οργανισμός πιθανόν θα καταλήξουμε σε μια θεωρητική άποψη για την ασθένεια η οποία είναι τελείως διαφορετική με την άποψη που αποκτούν οι φοιτητές μίας συμβατικής ιατρικής σχολής.

Όπως είναι γνωστό, μαθαίνετε όλα τα σύνδρομα, μαθαίνετε όλες τις οξείες καταστάσεις κλπ. και πώς αντιμετωπίζεται η καθεμιά ξεχωριστά, με μία συγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή. Αυτό είναι που διδάσκεστε. Είναι αυτή η γνώση αρκετή για έναν ιατρό να θεραπεύσει κάποιον άρρωστο που του έρχεται με μια ασθματική κρίση;

Αγάπη. Παγίδα ή δώρο της ανθρωπότητας

Αρκετές φορές από τότε που ξεκινήσαμε την επικοινωνία σε αυτό το χώρο, έχω αναφερθεί στην έννοια της αγάπης… Και κάθε φορά που το κάνω, ανακινώ μια ιδιαίτερη δυναμική μέσα σας η οποία έχει πολλαπλές προεκτάσεις… Κι αυτό διότι από μικροί μάθαμε να χρησιμοποιούμε μια λέξη σαν αυτή, χωρίς να γνωρίζουμε ακριβώς τη σημασία της και τη δυναμική της τόσο σε μας τους ίδιους, όσο και στους άλλους γύρω μας ή και στο ίδιο το σύμπαν… Ακόμη και τώρα που ξεκίνησα να γράψω αυτό το άρθρο, νοιώθω αρκετή δυσκολία πώς να τα εκφράσω όλα αυτά, σε λέξεις και νοήματα ικανά να δημιουργήσουν μια πλήρη αντίληψη για αυτή την έννοια… Διότι πράγματι είναι απορίας άξιο, πως συνέβη και ο άνθρωπος για μια έννοια σαν αυτή, χρησιμοποιεί μια μονάχα λέξη…

Μια απορία η οποία γίνεται αντιληπτή μόλις αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε τι πραγματικά συμβαίνει με την «αγάπη»… Τι είναι… πως λειτουργεί… πως γίνεται αντιληπτή στον άνθρωπο και ποια είναι η φύση της… Αν όμως αγνοούμε την πηγή αυτής της έννοιας, είναι αδύνατον να την αντιληφθούμε σε όλο της το βάθος… Μια πηγή που κρατείται κρυφή από την ανθρωπότητα για πάνω από 24.000 χρόνια για λόγους που θα αντιληφθείτε σε λίγο… Διότι αυτό ακριβώς συμβαίνει…

Κάποιοι κράτησαν κρυφή αυτή τη γνώση για δικά τους συμφέροντα… Τα οποία θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε μόλις ξεκινήσετε να αποκωδικοποιείτε την φύση αυτής της δύναμης και την πραγματική της διάσταση μέσα στην ολική δημιουργία… Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι μας σε αυτή τη μαγική έννοια που περιέχεται στη λέξη «αγάπη» την οποία ενώ την αναφέρουν όλοι, αγνοούν παντελώς το βάθος και την πηγή της προέλευσής της…

Και για να ξεκινήσουμε ας δούμε από πού προέρχεται αυτή η λέξη. Η λέξη «αγάπη» λοιπόν, προέρχεται από μια άλλη λέξη την οποία ενώ την βρίσκετε συνεχώς μπροστά σας, είναι αδύνατον να την συνδέσετε μαζί της διότι όλοι όσοι την χρησιμοποιείτε αγνοείτε τη φύση και τη λειτουργία της… Όλοι ουδενός εξαιρουμένου… Και αυτό διότι πρώτον μέχρι πρόσφατα ήταν σχεδόν αδύνατον να την κατανοήσετε σαν τέτοια… και δεύτερον διότι αν σας το εξηγούσε κάποιος που γνώριζε σχετικά, θα έπρεπε να σας εξηγήσει και τα υπόλοιπα που σας έκρυβε για τον τρόπο που τη χρησιμοποιούσε… Και η λέξη από την οποία προέρχεται η «αγάπη» είναι η λέξη «άγω» δηλαδή γίνομαι αγωγός, δηλαδή γίνομαι το μέσον από μέσα από το οποίο θα διέλθει κάτι… Η λέξη «αγάπη» δηλαδή, είναι ένα λεκτικό παράγωγο, το οποίο κανονικά θα έπρεπε να χρησιμοποιείται εννοιολογικά με δεκάδες άλλους τρόπους κάθε φορά και όχι μονάχα με μια ξερή λέξη. Τρόπους και παράγωγες λέξεις, οι οποίοι να περικλείουν και την έννοια αλλά και το συναίσθημα το οποίο παράγουν μέσα μας…

Τις λέξεις που θα έπρεπε να χρησιμοποιούμε για όλα αυτά θα τις πούμε σε λίγο… Προς το παρόν όμως ας δούμε τι ακριβώς σημαίνει η ίδια η λέξη… «Αγάπη» λοιπόν είναι μια κατάσταση κατά την οποία όταν περιέλθει ένα άτομο, γίνεται αγωγός… Δηλαδή τι αγωγός γίνεται; Μέχρι σήμερα τη λέξη «αγωγός» τη χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να περιγράψουμε το μέσον μέσα στο οποίο κινείται ένα υγρό ή ένα ενεργειακό μέσο… Περιγράφουμε για παράδειγμα ένα στρογγυλό σωλήνα μέσα από τον οποίο περνά νερό και τον ονομάζουμε αγωγό νερού… ή ακόμη περιγράφουμε τους μεταλλικούς σωλήνες διαφόρου διατομής, μέσα από τους οποίους διέρχονται ενεργειακά πεδία όπως  ηλεκτρονικής μορφής πληροφορίες (data) ή το ηλεκτρικό ρεύμα και τους ονομάζουμε καλούς αγωγούς (όταν αφήνουν να διέλθει ενεργειακό πεδίο) ή κακούς αγωγούς (όταν αποκόπτουν την επικοινωνία μεταξύ δύο ενεργειακών σωμάτων)…

Άρα η «αγάπη» λοιπόν είναι μια κατάσταση και όχι συναίσθημα… Τότε γιατί είναι γνωστή σε μας σαν συναίσθημα και πως μπορεί να συνδεθεί αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα με αυτό που μαθαίνουμε τώρα … Το ανθρώπινο σώμα αγαπητέ αναγνώστη, είναι ένα τέλειο ενεργειακό πεδίο, το οποίο μπορεί να γίνει αγώγιμο ή όχι, σε κάθε μορφής ενέργεια που υπάρχει στο σύμπαν… Και όχι μόνο αυτό… Η νόηση η οποία διαχειρίζεται το υλικό μας σώμα, δηλαδή η ψυχή μας ή το πνευματικό μας κέντρο το οποίο λειτουργεί μέσω της σύνθεσης λογικής και συναισθήματος, είναι ικανή να γίνεται «ενεργειακή αντλία» λειτουργώντας έτσι με διπλό τρόπο… Να αντλεί ενέργεια από κάπου ή να την διοχετεύει κάπου μέσω της αγωγιμότητας του σώματός της… Στην πραγματικότητα ούτε το σώμα της είναι απαραίτητο… Όμως παρεμβαίνει και μπορεί κάτω από προϋποθέσεις να επιταχύνει ή να επιβραδύνει τη ροή της ενέργειας αυτής… Το ίδιο το ανθρώπινο σώμα δηλαδή, με την κατάλληλη διεργασία, μπορεί να μετατραπεί σε ένα άριστο αγωγό ενέργειας ο οποίος μπορεί να λειτουργεί αμφίδρομα… Δηλαδή να «στέλνει» ή να «ρουφάει» ενέργεια κάπου ή από κάπου… Κι αυτό το κάπου μπορεί να είναι οτιδήποτε… Μπορεί να είναι ένα άλλο σώμα, μια κατάσταση, ένας οργανισμός από ανθρώπους, ένα έθνος, κράτος, εκκλησία, πλανήτης ή χρόνος… Ναι αγαπητέ μου αναγνώστη… Η νόηση του ανθρώπου, με τη χορηγία του ανθρώπινου σώματος, είναι ένας ενεργειακός εναλλάκτης ο οποίος μπορεί να διαχειρίζεται ενέργεια της οποίας τη ροή, ρυθμίζει η κατάσταση με το όνομα «αγάπη»… Άπειρες ποσότητες ενέργειας, σε απίστευτες ταχύτητες και χρόνους, μπορεί να τις αντλήσει από και προς οπουδήποτε… Και όλο αυτό ορίζεται με την γνωστή σε όλους μας γενική ονομασία «αγάπη»…

Σκέψου!

Συνεχίζεις ακόμα να πιστεύεις ότι μπορεί να αλλάξουν οι καταστάσεις  αν εσύ δεν κάνεις κάτι;

Σκέψου! Το υγιές παιδί, δεν είναι το υπάκουο παιδί.

Σκέψου! Ελευθερία δεν σημαίνει κάνω ότι θέλω.

Σκέψου! Με το να βρίζω δεν λύνονται οι δυσκολίες.

Σκέψου! Ότι ο θυμός σε κάνει θύμα.

Σκέψου! Ότι το μίσος γεμίζει την καρδιά με οργή.

Σκέψου! Ότι μια καρδία με οργή, δηλητηριάζει το αίμα.

Σκέψου! Η θλίψη αν κρατήσει πολύ καιρό, αυτό-καταστρέφει.

Σκέψου! Το σώμα δεν μπορεί να είναι υγιές, αν δεν έχει μια υγιή ψυχή.

Σκέψου! Η αναποφασιστικότητα, ο φόβος, η αδυναμία, σε κάνουν να μένεις μόνος.

Σκέψου! Ότι η οκνηρία δείχνει έλλειψη για τη ζωή.

Σκέψου! Ότι όταν έχουμε έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας εμφανίζεται υπερκινητικότητα ή αδράνεια.

Σκέψου! Ότι ο φόβος μπλοκάρει το μεσημβρινό των νεφρών και η καρδία λέει το αίμα μου πάγωσε.

Σκέψου! Ότι αν δεν κινούμαστε προς την αγάπη μπλοκάρουμε όλο το σύστημά μας.

Σκέψου! Ότι η ατονία λέει βαρέθηκα τη ζωή και εγκαταλείπεις τις προσπάθειες.

Σκέψου! Ότι όταν εξαντλείς τις δυνάμεις σου μια ασθματική κρίση περιμένει.

Σκέψου! Ότι αν δεν βάλεις τα όρια σου κινδυνεύεις σε όλους τους τομείς.

Σκέψου! Ότι έχεις όλες τις δυνατότητες μέσα σου είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω.

Σκέψου! Ότι όσοι άνθρωποι σου προκαλούν θυμό διεγείρουν κάτι που έχεις μέσα σου.

Σκέψου! Ότι το να έχουμε τυφλή πίστη χωρίς να το ερευνούμε, οδηγούμαστε από άλλους.

Σκέψου! Ότι κάνεις σήμερα ή όπως είσαι σήμερα παραμένεις και αύριο.

Σκέψου! Ότι η τελευταία νυχτερινή σου σκέψη είναι η πρώτη πρωινή σου.

Σκέψου! Ότι αν δεν το επιτρέψεις εσύ κανείς δεν μπορεί να σε χρησιμοποιήσει.

Σκέψου! Ότι οι άνθρωποι δεν είναι πράγματα για να χρησιμοποιούνται.

Σκέψου! Ότι η ατομικότητα δεν είναι το ίδιο με τον ατομικισμό.

Σκέψου! Αν η αγάπη είναι συναίσθημα.

Σκέψου! Ότι το να συμπονάς χρειάζεσαι κάποιον να πονά.

Σκέψου! Ότι χωρίς χώρο δεν είναι δυνατόν να κινηθείς.

Σκέψου! Ότι το Α και το Ω είναι το πρώτο και το τελευταίο γράμμα της λέξης Αγαπώ.

Σκέψου! Ότι όλα είναι δυνάμεις, το πώς θα χειριστείς τις δυνάμεις είναι δική σου εργασία.

Σκέψου! Ότι ο λόγος είναι δύναμη.

Σκέψου! Ότι ο φόβος είναι μια δύναμη, και κάποιοι την χρησιμοποιούν αυτή τη δύναμη για να σε ελέγχουν.

Σκέψου! Ότι τίποτε δεν μπορεί να βλάψει τον άνθρωπο, εκτός από τον  κακό εαυτό του.

Σκέψου! Ότι άλλο είναι η γνώση και άλλο είναι οι γνώσεις.

Σκέψου! Ότι  η παρατήρηση είναι μια συνεχής μάθηση, όχι συνεχής συσσώρευση.

Σκέψου! Ότι η λέξη ψωμί δεν είναι το ψωμί.

Σκέψου! Ότι ένα θεραπευμένο σύμπτωμα, χωρίς αντίστοιχη θεραπεία όλου του οργανισμού, δεν θα πρέπει να θεωρείται αξιόπιστο.

Σκέψου! Ότι ο άνθρωπος που αισθάνεται χωριστά, δεν είναι ένας που μειονεκτεί, αλλά είναι ένας με την ψευδαίσθηση ενός μειονεκτήματος.

Σκέψου! Ότι εσύ και η σκέψη σου είσαι το ένα και το αυτό. Αν πολεμήσεις την σκέψη σου ποιος θα κερδίσει;

Σκέψου! Ότι χωρίς την κεντρική διαταραχή δεν μπορεί να υπάρχει περιφερική παθολογία.

Σκέψου! Ότι η νόσος δεν είναι μια πάθηση των οργάνων, αλλά μια διαταραχή στη ζωτική δύναμη.

Σκέψου! Ότι η νόσος είναι μια πάθηση του συνόλου και όχι του μέρους.

Σκέψου! Ότι η πρόληψη είναι καλύτερη από την θεραπεία.

Σκέψου! Ότι είναι καλύτερα να είσαι μόνος παρά με λάθος παρέα.

Σκέψου! Ότι το υλικό σώμα είναι μια δύναμη. Χωρίς το σώμα μας δεν θα μπορούσαμε να αναπτυχτούμε.  

Σκέψου! Κοινωνία σημαίνει ότι: το εγώ και το εσύ έχει γίνει ένα, είναι όπως το ωάριο και το σπερματοζωάριο που έχουν ενωθεί και μέσα από αυτή την ένωση δημιουργείται το ΕΝΑ.

Σκέψου! Τι μας είπε ο Σωκράτης: Ένα γνωρίζω, ότι δεν γνωρίζω. Σωστά διότι αν γνωρίζεις, αυτό που γνωρίζεις είναι νεκρό.

Σκέψου! Τι μας είπε ο Ηράκλειτος: Κανείς δεν μπορεί να μπει στο ίδιο ποτάμι δύο φορές

Σκέψου! Ότι το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο μαζί το πρόσωπο.

Σκέψου! Ότι δεν αγαπάμε κάποιον επειδή μας προσφέρει ασφάλεια, ευχαρίστηση, ή επιβεβαίωση.

Σκέψου! Ότι η αγάπη είναι ένα επίτευγμα που προϋποθέτει ένα πολύ δύσκολο και επώδυνο αγώνα του ανθρώπου ενάντια στο ΕΓΩ του.

Σκέψου! Ότι η αγάπη δεν είναι ένα ένστικτο που το έχει κανείς χωρίς να κάνει καμιά προσπάθεια.

Σκέψου! Ότι μπορώ να γνωρίσω τον εαυτό μου μόνο μέσα από τις σχέσεις.

Σκέψου! Ότι είμαστε ενεργειακά όντα.

Σκέψου! Ότι τίποτα απ’ όσα είναι δοσμένα από τη φύση δεν είναι χωρίς τάξη. (Αριστοτέλης)

Σκέψου! Ο Δημόκριτος μας είπε: μην επιθυμείς να τα μάθεις καλά όλα για να μη μείνεις αμαθής σε όλα.

Σκέψου! Ότι αλίμονο σ’ αυτούς που δεν ξέρουν ότι δεν ξέρουν αυτά που δεν ξέρουν. (Σωκράτης)

Σκέψου! Ότι ένας που σκέφτεται σωστά είναι καλύτερος από μύριους που δεν σκέφτονται. (Πλάτων)

Σκέψου! Ότι το να γνωρίζεις τον εαυτό σου είναι δύσκολο, αλλά εύκολο να συμβουλεύεις τους άλλους. (Θαλής ο Μιλήσιος)

Σκέψου! Ότι είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά. (Πυθαγόρας)

Σκέψου! Ότι δεν μπορείς να βρεις κάτι που το έχεις μέσα σου.

Σκέψου! Ότι το «ναι» και το «όχι», αν και είναι οι πιο σύντομες από όλες τις λέξεις, χρειάζεται να τις σκεφθεί κανείς πολύ προηγουμένως. (Πυθαγόρας)

Σκέψου! Ότι η μη σκέψη χρειάζεται σκέψη.