Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2014

Υπουργείο " Ελληνικής Ιατρικής " και Ομοιοπαθητικής στην Ινδία




ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ" ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ!!! ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΤΟ ΕΙΔΑΝ ΣΑΝ ΑΣΤΕΙΑΚΙ!!!! Οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα μάλλον δεν γνωρίζουν τη θεραπεία ΓΙΟΥΝΑΝΙ, ούτε γνωρίζουν ότι η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελληνική Ιατρική, όπως και η ΓΙΟΥΝΑΝΙ (Γιουνάνι= Έλληνας στα αραβικά ). Λέω ότι δεν γνωρίζουν, γιατί αν γνώριζαν , δεν θα μας έλεγαν την είδηση για το νέο Υπουργείο της Ινδίας χαμογελώντας, αλλά κλαίγοντας!

Μετέδωσαν όμως χαμογελώντας, ψιλοειρωνικά , την είδηση ότι στην Ινδία ανάμεσα στους Υπουργούς που ορκίστηκαν, ορκίστηκε και ο νέος Υπουργός ο οποίος είναι επιφορτισμένος μεταξύ άλλων, με την προώθηση πανάρχαιων και παραδοσιακών συστημάτων Ιατρικής, όπως της ΓΙΟΥΝΑΝΙ, ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ και άλλων θεραπευτικών συστημάτων!!!

Είναι να κλαίει κανείς, γιατί στην Ελλάδα, τη χώρα που γέννησε την Ιατρική του Ιπποκράτη , οι ελληνικές παραδοσιακές θεραπείες, όχι μόνο δεν προωθούνται , αλλά χλευάζονται από τους δημοσιογράφους ως "Κομπογιαννιτισμός"!!! (Μακάρι να ήξεραν τουλάχιστον τι σημαίνει η λέξη Κομπογιαννίτης" στην πραγματικότητα!!! Στην Ινδία, όπου ανθεί η παραδοσιακή θεραπευτική της ΓΙΟΓΚΑ, ο Ινδός πρωθυπουργός , λάτρης της γιόγκα, προχώρησε αργά χθες Κυριακή σε ανασχηματισμό της κυβέρνησής του ορίζοντας 21 νέους υπουργούς με στόχο την επίσπευση των μεταρρυθμίσεων και την αναζωογόνηση της οικονομίας της χώρας.

Ανάμεσα στα νέα χαρτοφυλάκια είναι κι εκείνο του AAYUSH (Yoga, Naturopathy, Unani, Siddha, Homeopathy), ο υπουργός του οποίου θα είναι επιφορτισμένος, μεταξύ άλλων, με την προώθηση της Αγιουρβέδα- του πανάρχαιου αυτού ινδικού, παραδοσιακού συστήματος Ιατρικής- της Γιόγκα, της Ομοιοπαθητικής και άλλων εναλλακτικών θεραπειών.

Το AAYUSH αποτελούσε στο παρελθόν τμήμα του υπουργείου Υγείας , αλλά μετά τον ανασχηματισμό της Κυριακής έγινε ξεχωριστό χαρτοφυλάκιο με τον πρώην υπουργό Τουρισμού, τον Σριπάντ Γέσο Νάικ, ως επικεφαλής του. Ως εξαγώγιμο και τουριστικό προϊόν , ως παράγοντα τουριστικής ανάπτυξης και οικονομικής αναζωογόνησης προωθεί ο Ινδός πρωθυπουργός την παραδοσιακή τους Γιόγκα.
Το Σεπτέμβριο ζήτησε από τα Ηνωμένα Έθνη να εξετάσουν την καθιέρωση Παγκόσμιας Ημέρας της Γιόγκα.
Στη διάρκεια της επίσκεψής του στις ΗΠΑ, συζήτησε μάλιστα, για τη γιόγκα με τον Μπαράκ Ομπάμα στο δείπνο που του παρέθεσε ο αμερικανός πρόεδρος στον Λευκό Οίκο.
"Συγχαρητήρια σε όλους τους συναδέλφους που ορκίστηκαν σήμερα. Ανυπομονώ να συνεργαστούμε για να επιταχύνουμε την αναπτυξιακή πορεία της χώρας", έγραψε χθες στο Twitter ο Ινδός πρωθυπουργός.

Αν ψάξετε την είδηση για το νέο Υπουργείο της Ινδίας στο Ίντερνετ, θα δείτε ότι όλες οι δημοσιεύσεις την αναφέρουν πανομοιότυπα ως ίδρυση Υπουργείου Γιόγκα στην Ινδία, χωρίς να σχολιάσει κανένας το γεγονός ότι το υπουργείο της Ινδίας εκτός από τη δική τους Γιόγκα , προωθεί και την παραδοσιακή Ιατρική των Ελλήνων και στην Ελλάδα που γέννησε την Ομοιοπαθητική, η Ομοιοπαθητική δεν έχει ούτε γραμματεία στο Υπουργείο Υγείας και ας κάνουν Ομοιοπαθητική 3.000.000 Έλληνες!

Στην Ελλάδα που δίδαξε την Ιατρική στους άραβες και έτσι γεννήθηκε η ΓΙΟΥΝΑΝΙ του Αβικέννα, οι δημοσιογράφοι ευρωνεύονται την παραδοσιακή Ιατρική! Ο Αβικέννας πέρασε την Ιατρική του Ιπποκράτη στη δύση όπου οι γιατροί θεράπευαν μέχρι της αρχές του 18ου αιώνα με βδέλλες και κλύσματα !

Ο Χάνεμαν ο ιδρυτής της Ομοιοπαθητικής γνώριζε να διαβάζει αρχαία ελληνικά από το πρωτότυπο . 12 ετών δίδασκε αρχαία ελληνικά! Η Ομοιοπαθητική είναι λέξη ελληνική και το "Όμοιο θεραπεύεται με το όμοιο" η φράση αυτή του Ιπποκράτη, είναι η βάση της Ομοιοπαθητικής.
Ο Χάνεμαν τα ήξερε αυτά! Ήξερε και αραβικά και είχε διαβάσει τα έργα του Αβικέννα , της ιατρικής ΓΙΟΥΝΑΝΙ, της ελληνικής Ιατρικής που τώρα προωθείται από το Υπουργείο της Ινδίας,ως αναπτυξιακός μοχλός, ενώ στην Ελλάδα περιμένουμε την" ανάπτυξη" και τις " επενδύσεις"...

Δεν είναι για χαμόγελα, λοιπόν η είδηση!!! Εδώ κλαίνε....!

Πηγή: https://www.facebook.com/niki.tsekou?fref=nf

Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014

Τα θανάσιμα αμαρτήματα της ιατρικής



Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα της σύγχρονης ιατρικής (Με αφορμή ένα βιβλίο). Τι επισημαίνει σε βιβλίο ο Γερμανός χειρουργός Michael Imhof

Δεν είναι ασύνηθες να αντιλαμβάνονται οι πολίτες πως οι γιατροί και όσοι ασχολούνται με την παροχή υπηρεσιών υγείας παραμελούν την βασική αποστολή τους, που είναι η προστασία των ασθενών, ωθούμενοι από μία αρκετά διαδεδομένη σ΄ αυτούς τους κύκλους αμαρτία: την απληστία. Σε βιβλίο του Γερμανού χειρουργού Michael Imhof με τίτλο « Η καταπάτηση του όρκου των γιατρών, αυτοί που κάνουν δουλειές και η χαμένη τιμή των ασθενών», που εκτενώς παρουσιάζει το περιοδικό Focus, επισημαίνονται επτά θανάσιμα αμαρτήματα της σύγχρονης ιατρικής:

Αμάρτημα 1ον: Η εμπορευματοποίηση της ασθένειας και του πόνου.

Η οικονομική θεώρηση της υγείας έρχεται ολοένα και περισσότερο στο προσκήνιο, είτε αφορά εξοικονομήσεις ή κέρδη νοσοκομειακών φορέων, είτε αφορά ενδείξεις για επεμβάσεις ( π.χ. τοποθέτηση προσθέσεων σε αρθρώσεις) που θα μπορούσαν να μην γίνουν, αλλά γίνονται χάρη του κέρδους. Πιο αποκρουστική εκδοχή αυτής της πρακτικής: ο διαχωρισμός των ασθενών ανάλογα με το εισόδημα τους.

Και στην Ελλάδα έχουμε παρόμοια φαινόμενα. Η αρθροπλαστική ισχίου σε κατάκοιτο 90άρη δεν είναι ανέκδοτο. Ο αυξημένος αριθμός τοποθέτησης stent, επίσης. ( Ενδεικτικές αναφορές)

Αμάρτημα 2ον : Η απληστία των φαρμακευτικών εταιρειών.

Υψηλές τιμές σε φάρμακα που δεν έχουν ανταγωνισμό. Διαφορετικές τιμές από χώρα σε χώρα, διακίνηση φαρμάκων για μεγιστοποίηση του κέρδους, αποφυγή μεταρρυθμίσεων που θα εξορθολόγιζαν το κύκλωμα του φαρμάκου, είναι μόνο μερικές από τις εκφάνσεις αυτής της εκμεταλλευτικής πρακτικής εις βάρος ασθενών και ασφαλιστικών ταμείων.

Αποσύρσεις φτηνών φαρμάκων, περιορισμένος αριθμός χαπιών ανά συσκευασία, εξαγωγή φαρμάκων από τις ελληνικές σε ξένες αποθήκες, δυσφήμιση του καλού γενόσημου φαρμάκου, θα ήταν πρακτικές που θα μπορούσε να επιλέξει ο Γερμανός γιατρός αν ζούσε στην Ελλάδα.

Αμάρτημα 3ον: Η απληστία των γιατρών.

Εδώ ο συγγραφέας αναφέρεται μόνο σε μία πρακτική που έχει βρει μεγάλη διάδοση στην Γερμανία: να προσφέρουν οι γιατροί – συχνά ως διαμεσολαβητές- πρόσθετες υπηρεσίες, πέρα απ’ αυτές για τις οποίες πληρώνει το ταμείο των ασθενών ( όπως π.χ. πρόσθετες προληπτικές εξετάσεις, «φυσιολογικές» θεραπείες κ.λ.π.). Πολλές από αυτές τις παροχές, που πληρώνουν οι ασθενείς από την τσέπη τους, είναι άχρηστες. Το σύνολο του τζίρου αυτών των εξετάσεων ή πρόσθετων υπηρεσιών ξεπέρασε το 2012 τα 1, 3 δις ευρώ στην Γερμανία!

( Άντε να δούμε αυτή την πρακτική σε πλήρη ανάπτυξη και στην Ελλάδα. Μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο το βρίσκουμε στα τηλεοπτικά κανάλια, ως κολλαγόνο, υαλουρονικό, όζον, μασσαζοκαλσόν, βιομαγνητάκια κ.λ.π.)

Αμαρτία 4η: Η διαφθορά στο χώρο της υγείας.

Εδώ αναφέρει τις παραπομπές ασθενών σε συγκεκριμένες κλινικές ή παρόχους ιατρικού εξοπλισμού ( με οικονομικό όφελος αυτού που παραπέμπει).

Αν ζούσε στη χώρα μας ως παράδειγμα τέτοιας συμπεριφοράς θα ανέφερε στην πρώτη θέση την παραπομπή για εξετάσεις (κυρίως απεικονιστικές) που δεν είναι απαραίτητες, τις παραπομπές από γιατρούς σε άλλους γιατρούς (κυρίως για χειρουργικές επεμβάσεις) κ.λ.π.

Αμάρτημα 5ον: Τα ηθικά προβλήματα.

Εδώ αναφέρει την περίπτωση του μεγάλου αριθμού μελετών που δημοσιεύονται και οι οποίες λίγο ή καθόλου δεν εξυπηρετούν τους ασθενείς. Κάνει αναφορά στις ελάχιστες ανεξάρτητες μελέτες ( οι περισσότερες που δημοσιεύονται έχουν την στήριξη φαρμακευτικών εταιρειών, π.χ. στον καρκίνο 1 στις 3 έρευνες υποστηρίζεται από φαρμακοβιομηχανίες). Μια άλλη πρακτική είναι η απόσυρση παλαιού φαρμάκου, η ελαχιστότατη αλλαγή στο μόριο του ( που δεν επιδρά στη βελτίωση της υγείας του ασθενούς) και η εισαγωγή του στην αγορά ως νέο φάρμακο με άλλη ονομασία και με πολύ πιο ακριβή φυσικά τιμή. Δεν πρόκειται για γενόσημα, αλλά για μαϊμού πρωτότυπα.

Και αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα. Επίσης για τις μελέτες αξίζει να αναφερθεί το πόσο εύκολο ήταν ( και πιθανώς είναι) το να διεξάγεις μία έρευνα για κάποια φάρμακα ( οι Έλληνες επιστήμονες έχουν συγκριτικά μεγάλο τέτοιο αριθμό δημοσιεύσεων)

Αμάρτημα 6ο: Η έλλειψη συμπόνιας από τους γιατρούς.

Αντί να στηρίζουν και να ανακουφίσουν τους ασθενείς ( π.χ. τους καρκινοπαθείς) στα τελευταία στάδια, οι γιατροί προτιμούν να τους χορηγούν επιθετικές θεραπείες που τίποτα δεν προσφέρουν, εκτός κάποιου οικονομικού οφέλους στους συνταγογραφούντες. Οι γιατροί δεν έχουν μάθει να συμπάσχουν, αλλά το αποφεύγουν κιόλας, για να μην εξουθενωθούν με την πάροδο του χρόνου.

Και η ελληνική εμπειρία ( ιδίως στην ογκολογία) είναι παρόμοια. Θα πρέπει, όμως, να αναφερθεί ότι στο θέμα της άχρηστης θεραπευτικής παρέμβασης εμπλέκονται και οι συγγενείς που ζητούν φορτικά να κάνει κάτι ο γιατρός στον ασθενή, όταν αυτό το κάτι δεν έχει πια νόημα.

Αμάρτημα 7ο: Η τρέλα της ιατρικής ότι όλα είναι γι’ αυτήν δυνατά.

Όλοι αρρωσταίνουμε. Αρρώστιες υπάρχουν άφθονες. Και αν δεν υπάρχουν, τότε συνηθισμένες παρεκτροπές από ένα αυστηρά και συχνά αυθαίρετα καθορισμένο φυσιολογικό, μπορούν εύκολα να προπαγανδιστούν ως παθήσεις και ανάλογα να αντιμετωπιστούν ιατρικά. Δηλαδή και ο υγιής με τέτοιες μεθόδους μπορεί να μετατραπεί σε ασθενή. Μία καθόλου κακή επένδυση. Αν περάσουμε την αντίληψη ότι και ο άνδρας περνά κλιμακτήριο, σκέφτεστε πόσο χρήμα θα καταναλωθεί γύρω απ’ αυτό.

Το ίδιο που συμβαίνει με τις οστεοπενίες και την έλλειψη βιταμινών. Η αρρωστοποίηση της ζωής είναι μία νέα τρέλα στο πλαίσιο της απληστίας στο χώρο της ιατρικής.

Ελπίζω το βιβλίο να μεταφραστεί στα Ελληνικά και να δώσει αφορμή για περαιτέρω «ελληνική» συζήτηση.


Ευάγγελος Φιλόπουλος, χειρουργός – ογκολόγος, δ/ντη κλινικής μαστού στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Ο Αγ. Σάββας»

Οποιοδήποτε περιεχόμενο στον Παρόντα Δικτυακό Τόπο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα, δεν συνιστά, ούτε δύναται να ερμηνευθεί ότι συνιστά ή υποκαθιστά συμβουλή ιατρικής φύσης, για την οποία οφείλετε και σας συστήνεται να απευθύνεστε σε αρμόδιο επαγγελματία υγείας.

Πηγή: http://www.edwhellas.gr/stories/healthy-now/ta-thanasima-amartimata-tis-iatrikis.html

Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014

Τι πρέπει να γνωρίζετε για την Ιλαρά και το εμβόλιο MMR



Τι πρέπει να γνωρίζετε για την Ιλαρά και το εμβόλιο MMR
Γράφει ο Bryan Hubbard Safe

Η αλήθεια και η λογική ήταν δύο από τα πρώτα θύματα της επιδημίας ιλαράς στη Νότια Ουαλία και της υστερίας που ακολούθησε. Στο άρθρο αυτό καταγράφονται τα απλά γεγονότα που δεν αναφέρθηκαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι γονείς προσπαθούν να προσεγγίσουν όσο μπορούν την αλήθεια σχετικά με τους πραγματικούς κινδύνους της ιλαράς και της ασφάλειας του εμβόλιου MMR (ιλαράς-παρωτίτιδας-ερυθράς) μετά την υστερία των μέσων ενημέρωσης που έχει δημιουργηθεί για το ξέσπασμα ιλαράς στη Νότια Ουαλία. Κάθε φωνή διαφωνίας ή ανησυχίας έχει σιγήσει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης που βιάστηκαν να αποστασιοποιηθούν από τα δικά τους πρωτοσέλιδα πριν από 12 χρόνια που φώναζαν, με παρόμοιο τρόπο, ότι το εμβόλιο προκαλεί αυτισμό.

Οι δημοσιογράφοι έχουν εγκαταλείψει το ρόλο τους ως ανακριτές όσων φροντίζουν για την υγεία μας, και αντ ‘αυτού έχουν γίνει φερέφωνό τους και μεταδίδουν, χωρίς ερωτήσεις, τέτοια «γεγονότα», όπως:
- Η ιλαρά είναι μια δολοφονική ασθένεια που ίσως σκοτώσει εκατοντάδες ανθρώπους στη Νότια Ουαλία και αλλού σε όλη τη Βρετανία.
- Η τωρινή εκδήλωση περιστατικών είναι το άμεσο αποτέλεσμα της άρνησης των γονέων να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, λόγω της αναπόδεικτης, και τώρα απαξιωμένης θεωρίας ότι το MMR συνδέεται με τον αυτισμό.
- Το MMR αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική προστασία κατά της ιλαράς.

Εδώ είναι τα πραγματικά δεδομένα για κάθε μία από αυτές τις δηλώσεις:

Η ιλαρά σκοτώνει;

Είναι αλήθεια - η ιλαρά μπορεί να σκοτώσει, αλλά συνήθως μόνο σε υποσιτισμένα άτομα των οποίων επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα είναι σε κίνδυνο. Η Vivienne Parry, που συμμετέχει στην κοινή Επιτροπή Εμβολιασμών και Ανοσοποίησης (JCVI), η οποία συμβουλεύει την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με την πολιτική του εμβολίου, είπε στους γονείς το 2007: “Αν είχαμε ιλαρά, θα είχε σκοτώσει πολύ κόσμο”.
Στην πραγματικότητα, η ιλαρά υπήρχε πάντα και κάθε χρόνο καταγράφονται περίπου 3.000 περιπτώσεις. Ωστόσο, παρά τις αυστηρές προειδοποιήσεις της κας Parry, κανένα παιδί δεν έχει πεθάνει από την ιλαρά από το 1992, εκτός από μια τραγική περίπτωση το 2008, όταν δυστυχώς πέθανε ένα παιδί που έπασχε από συγγενή ανοσοανεπάρκεια.

Η τελευταία φορά που η ιλαρά, θεωρήθηκε θανατηφόρα ήταν το 1980, όταν 26 θάνατοι αποδόθηκαν στην ασθένεια, αλλά τα στοιχεία είναι αναξιόπιστα και ίσως υπερβολικά φουσκωμένα, καθώς καμία από τις περιπτώσεις δεν ήταν κλινικά αποδεδειγμένη. Κλινικές δοκιμές εισήχθησαν μόλις το 1995, όταν ο αριθμός των περιστατικών ιλαράς μειώθηκε δραματικά από 16.375 το προηγούμενο έτος, σε μόλις 7.447.

Λήψη εμβολίου και αυτισμός

Με τη σημερινή υστερία για μια πιθανή επιδημία ιλαράς, το εμβόλιο MMR προτιμάται από τους γονείς του Ηνωμένου Βασιλείου και τα ποσοστά λήψης του αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς.
Παρά το γεγονός ότι τα ποσοστά μειώθηκαν δραματικά με το φόβο του αυτισμού, ήταν απλώς η τελευταία από μια σειρά από ανησυχίες σχετικά με το εμβόλιο, που χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1970, όταν πρόσφατα εμβολιασμένα παιδιά πέθαναν μυστηριωδώς.

Η πρώτη σημαντική πτώση των ποσοστών εμβολιασμών εμφανίστηκε πολύ νωρίτερα από τη δημοσίευση του Αndrew Wakefield το 1998 που έδειχνε σύνδεση μεταξύ του εμβολίου MMR και του αυτισμού. Οι γονείς είχαν τις πρώτες ανησυχίες τους σχετικά με το εμβόλιο το 1992, όταν το στοιχείο παρωτίτιδας του εμβολίου MMR βρέθηκε να προκαλεί μηνιγγίτιδα και εγκεφαλίτιδα. Παιδιά στον Καναδά και την Ιαπωνία είχε πεθάνει ένα χρόνο νωρίτερα, αφού τους είχε γίνει το εμβόλιο.

Οι ειδικοί λένε ότι το εμβόλιο σίγουρα δεν προκαλεί αυτισμό, αλλά είναι έτσι; Η τελευταία μελέτη που επιχειρεί να διαψεύσει οποιοδήποτε συνδετικό στοιχείο έχει χρηματοδοτηθεί από την υπηρεσία υγείας της Αμερικής, το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), και σχεδιάστηκε για να κατευναστούν επιτέλους οι συνεχείς ανησυχίεςτων γονέων.
Με την ανάλυση δειγμάτων αίματος από 256 παιδιά με αυτισμό και 752 υγιή παιδιά της ίδιας ηλικίας, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το MMR δεν προκαλεί αυτισμό.*(1)

Ωστόσο, κανένα τέτοιο συμπέρασμα δεν μπορεί να εξαχθεί. Οι ερευνητές του CDC χρησιμοποίησαν δεδομένα που είχαν απαξιωθεί δύο χρόνια νωρίτερα, και η ανάλυσή τους ήταν τόσο ανακριβής που τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να δείξουν οτιδήποτε, όπως την πιθανότητα το εμβόλιο να είχε 69 τοις εκατό προστατευτική δράση -με άλλα λόγια, περίπου δύο στα τρία παιδιά που έλαβαν το εμβόλιο θα μπορούσε να είναι λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν αυτισμό σε ένα 472% αιτιολογικό αποτέλεσμα, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα παιδιά είχαν σχεδόν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αυτισμό μετά από τον εμβολιασμό.

Η ασφαλέστερη ερμηνεία είναι ότι το MMR αυξάνει τον κίνδυνο αυτισμού κατά 5%, αλλά αυτό είναι ακόμα μία στατιστική ταχυδακτυλουργία, διότι η πραγματικότητα είναι ότι έχει μηδενική επίπτωση στα περισσότερα παιδιά, αλλά είναι σαφής αιτία σε μια μικρή μειοψηφία.

Γιατί, λοιπόν, κάποια παιδιά έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αυτισμό μετά τον εμβολιασμό; Μια θεωρία υποστηρίζει ότι τα παιδιά με ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 είναι τα πιο ευάλωτα. Ένα σημαντικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι τα αυτιστικά παιδιά συνήθως υποφέρουν από μεθυλομηλονικό οξύ στο αίμα ή τα ούρα τους, μια ένδειξη που προϋποθέτει ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 (βλ. παρακάτω Ιλαρά και Β12).

Εκτός από την εργαστηριακή ανάλυση, δεν αναφέρονται από τους γιατρούς ύποπτες περιπτώσεις αυτισμού. Μια μητέρα, η Sarah McKenzie - Jones από το Tonbridge στο Κεντ, ανέφερε ότι ο 14 μηνών γιος της αντέδρασε άσχημα στο εμβόλιο MMR και υπέφερε από εμετούς, ένα ιλαροειδές εξάνθημα σε όλο το σώμα και διάρροια. Η διάρροια συνεχίστηκε για τρία χρόνια. “Ο γιατρός το αξιολόγησε ως σοβαρή αντίδραση εκείνη τη χρονική στιγμή, και περίμενα ότι θα το καταγράψει ως ανεπιθύμητη αντίδραση ώστε να κοινοποιηθεί… όμως δεν καταγράφηκε.”
Ο γιος της ανέπτυξε αυτισμό όταν ήταν τριών, αλλά ο γιατρός αρνήθηκε ότι υπήρξε οποιαδήποτε σύνδεση με το εμβόλιο MMR και δεν θα το ανάφερε.
“Έχω μοιραστεί την ιστορία μου με άλλους γονείς, και έτσι ανακάλυψα ότι αυτό ήταν συνηθισμένο θέμα,” είπε.*(2)

Το ΜΜR είναι ασφαλές και αποτελεσματικό;

Η Vivienne Parry της Επιτροπής Εμβολιασμών και Ανοσοποίησης (JCVI) αναφέρθηκε στην αρχή αυτού του άρθρου. Παραθέτοντας ένα απόσπασμα από το ίδιο σχόλιο, είπε επίσης:
“Υπάρχει ένας μικρός κίνδυνος με όλα τα εμβόλια.

Κανείς δεν είπε ποτέ ότι κάθε εμβόλιο είναι εντελώς χωρίς παρενέργειες. Κάθε εμβόλιο θα βλάψει κάποια παιδιά, αλλά έναν πολύ μικρό αριθμό.”

Αυτό είναι, φυσικά, αλήθεια αλλά ούτε η Εθνική Υπηρεσία Υγείας ούτε οι ιστοσελίδες του Οργανισμού Προστασίας της Υγείας λένε πόσο πολύ. Και οι δύο καθησυχάζουν τους γονείς ότι το εμβόλιο είναι ασφαλές και ότι “το εμβόλιο έχει χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια σε όλο τον κόσμο”.

Ακόμα και η φαρμακευτική εταιρεία Merck & Co, η παρασκευάστρια εταιρεία ενός από τα διαθέσιμα εμβόλια MMR, παραδέχεται ότι το εμβόλιό της μπορεί να προκαλέσει οποιαδήποτε από τις 39 σοβαρές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένου του αυτισμού και του θανάτου. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνονται στο ένθετο πακέτο που αποστέλλεται στους γιατρούς, αλλά σπάνια δίνεται στους γονείς.



 Συνέντευξη με τον Δρ Κωνσταντίνο Μουρούτη


 





 

Είμαστε όλοι ψυχικά διαταραγμένοι;



Είναι γεγονός ότι ψυχικά προβλήματα, όπως άγχος, κακή διάθεση, υπερβολικός θυμός, όλοι μας έχουμε σε κάποια στιγμή της ζωής μας βιώσει. Όλοι ανεξαιρέτως. Είναι επίσης γεγονός ότι αυτές οι ψυχικές εκδηλώσεις είναι αληθινές, τις βιώνουμε, και ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικών αναταραχών και οικονομικών κρίσεων ακόμα πιο έντονα. Κανείς δεν το αρνείται αυτό, και γιατί άλλωστε. Όμως, αυτό σημαίνει ότι είμαστε όλοι διαταραγμένοι στην ψυχή; Ή ότι, τελικά, «πάσχουμε» από κάποια «ασθένεια» του μυαλού;

Πώς μας έπεισαν οι ψυχίατροι, όλους εμάς τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους, που «δεν χάνουμε την επαφή με την πραγματικότητα», να λέμε και να πιστεύουμε ότι «όλοι κάτι έχουμε, κανείς δεν είναι τελείως καλά», ότι δηλαδή όλοι είμαστε διαταραγμένοι και χρειαζόμαστε ψυχιατρική αντιμετώπιση;

Όχι πάντως με επιστημονικές αποδείξεις, αλλά χρησιμοποιώντας μια σειρά από αυθαιρεσίες και στρατηγικές μάρκετινγκ που εφαρμόζονται σχεδόν από το ξεκίνημα της ιστορίας της ψυχιατρικής. Ας δούμε επιγραμματικά τις βασικές.

Προώθηση υπηρεσιών από ειδικούς. (The role of the expert). Εάν κάτι ειπωθεί από κάποιον «ειδικό», και κυρίως επιστήμονα, τότε αποκτά εγκυρότητα. Το πιο γνωστό παράδειγμα σε αυτή τη στρατηγική είναι ο γνωστός ψυχίατρος Ζίγκμουντ Φρόιντ. Ο Φρόιντ, τη δεκαετία του ’20, συνέβαλε καθοριστικά στη μαζική επιδημία εξάρτησης από την κοκαΐνη (νόμιμο τότε ψυχοφάρμακο) απλών καθημερινών ανθρώπων τους οποίους ονόμασε «νευρωσικούς».

Η νοοτροπία αυτή ήταν που αύξησε ραγδαία το πελατολόγιο των ψυχιάτρων. Πλέον δεν περιορίζονταν μόνο σε αυτό το οποίο είχαν αναλάβει και αποτύχει, στους λεγόμενους «παράφρονες» έγκλειστους σε ψυχιατρικά άσυλα, αλλά σε κάθε, μα κάθε απλό καθημερινό άνθρωπο που αντιμετωπίζει μια οποιαδήποτε ψυχική δυσφορία.

 Ο Φρόιντ έπαιξε καθοριστικό ρόλο επίσης σε μια από τις πιο οξύμωρες ιδέες της ιστορίας, να συνδυάσει τα ασυνδύαστα, την ψυχανάλυση με τα χημικά, που στην πραγματικότητα δρουν σε αντίθετες κατευθύνσεις – με απόλυτη αποτυχία. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργήσει ναρκομανείς που όχι μόνο δεν είχαν λύσει τα θέματα για τα οποία απευθύνθηκαν σε αυτόν, αλλά πλέον είχαν προσθέσει και οργανικά/βιολογικά σοβαρά προβλήματα από τη χρήση τοξικής ουσίας.

 Την εποχή που τα έκανε αυτά, έναν αιώνα πριν, δεν είχε κανένας ακόμα εμπνευστεί το μύθο των προβληματικών νευροδιαβιβαστών, παρ’ όλα αυτά το κύρος του ειδικού και η αυθαιρεσία της ψυχιατρικής κοινότητας ήταν αρκετά ώστε να φτάσουμε σήμερα να υποστηρίζουμε με φανατισμό και χωρίς δεύτερη σκέψη ότι τα ψυχο-λογικά μας, δηλαδή τα μη παθολογικά, τα μη απτά σωματικά, θα πρέπει να τα «θεραπεύσουμε» με απτούς βιολογικούς τρόπους που δρουν στο σώμα, και ειδικά στον εγκέφαλο!

Είναι αρκετά γνωστό ότι ο ίδιος έκανε χρήση κοκαΐνης, την οποία και πρότεινε ως πανάκεια για κάθε μορφής ψυχολογικό πρόβλημα. Δεν είναι όμως ευρέως γνωστή η στενή του σχέση με δυο από τις μεγαλύτερες φαρμακοβιομηχανίες της εποχής, τη Merk και την Park Davis, που τον «στήριζαν» ώστε να γράφει διθυραμβικά άρθρα για την αποτελεσματική και θεραπευτική δράση της κοκαΐνης, όπως το On Coca by Sigmund Freud.

Στα χνάρια του Φρόιντ ακολούθησαν οι περισσότεροι ως σήμερα. Η συνταγή δοκιμασμένη άλλωστε. Τι να τις κάνουμε τις αποδείξεις όταν μιλάνε οι ειδικοί;

 Ψυχιατρικοποίηση κάθε ανθρώπινης συμπεριφοράς.  Η ψυχιατρικοποίηση δεν είναι τίποτα περισσότερο από επαναπροσδιορισμός υπαρκτών φυσιολογικών καταστάσεων. Εν αντιθέσει με τις πραγματικές ασθένειες, όπου υπάρχουν σωματικά συμπτώματα εξ ορισμού, η ψυχική σφαίρα συμπεριλαμβάνει ανθρώπινες συμπεριφορές και συναισθήματα τα οποία δηλώνονται ως «συμπτώματα». Γι’ αυτό και ο όρος ψυχική «ασθένεια» δεν υφίσταται επίσημα στη «Βίβλο της ψυχιατρικής», το DSM, καθώς δεν πρόκειται για ασθένειες με την ιατρική έννοια του όρου. Και είναι να αναρωτηθούμε τελικά, γιατί αποκαλούμε «ασθενή» όποιον παρουσιάζει «ψυχικές αποκλίσεις», όπου ο ορισμός των «αποκλίσεων» δίνεται με επίκτητα και κοινωνικοπολιτικά κριτήρια;

Στις λεγόμενες «ψυχικές διαταραχές», έχουμε να κάνουμε μόνο με συμπεριφορές και συναισθήματα, όπου οι ψυχίατροι με υποκειμενικά κριτήρια ομαδοποιούν αυθαίρετα συμπεριφορές και ορίζουν ποια θεωρείται ομαλή και ποια παρεκκλίνουσα συμπεριφορά. Πώς όμως θα μετρηθεί η ένταση του συναισθήματος; Σε ποιο βαθμό πρέπει να βιώνει κάποιος ένα συναίσθημα για να θεωρείται το ίδιο το συναίσθημα «άρρωστο»; Ποιος, γιατί και με ποια κριτήρια θα κρίνει ότι αυτό είναι «άρρωστο» ή «υγιές»; Ποιος, τελικά, κρατάει την αόρατη μεζούρα και αποφασίζει την ένταση ενός συναισθήματος; Και ακόμα σημαντικότερο, με ποιον τρόπο αποφασίζει να το αλλάξει αυτό το συναίσθημα;