Το αιώνιο λάθος

Εάν σταθείς σαν καλός παρατηρητής που διδάσκεται την αλήθεια, τότε, μέσα σε όλους τους λαούς του κόσμου, σε όλες τις εποχές και τους αιώνες που η ανθρωπότητα διέσχισε, θα συναντήσεις το αιώνιο λάθος, το οποίο κάνουν όλοι οι άνθρωποι. 

Σχεδόν όλοι πράττουν το αιώνιο λάθος. Το αιώνιο λάθος είναι το τρίτο πόδι του τραπεζιού του ψεύδους, το οποίο τώρα με τρία πόδια μπορεί και στέκεται στέρεο μέσα στην ανθρώπινη μικρότητα. Το ονόμασα αιώνιο, γιατί έρχεται μέσα από όλη την παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας. Ένα λάθος που το πράττουν σχεδόν όλοι, όποιοι κι αν είναι, ό, τι κι αν είναι, είτε απλοί άνθρωποι είτε επιστήμονες είτε πατέρες είτε μητέρες. Το πράττεις κι εσύ συνεχώς. Σχεδόν όλοι μας κάνουμε το αιώνιο λάθος.  

Το αιώνιο λάθος που πράττουν όλοι: Όλοι γνωρίζουν και σου λένε τι να κάνεις εσύ. Όλοι τους ξέρουν τι πρέπει να κάνεις εσύ, για εσένα, για το δικό σου εαυτό, ενώ κανείς τους δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει αυτός για το δικό του εαυτό, ούτε έχει φτάσει στην ευτυχία της καρδιάς του, ούτε στην εσωτερική του τελειότητα. Κι εσύ, αντιστρόφως, όποιος κι αν είσαι, γνωρίζεις τι πρέπει να κάνει ο άντρας, η γυναίκα σου, το παιδί σου, ο πατέρας σου, ο στρατηγός σου, ο πολιτικός σου και ούτω καθεξής…  Αυτή είναι η μία όψη του αιώνιου λάθους, η οποία προβάλλεται και την επιζητούμε όλοι μας, αφού όλοι μας ψάχνουμε για πολλών ειδών ΄΄ ειδικούς ΄΄.

Η άλλη του όψη είναι ότι για τη δυστυχία σου και την εσωτερική σου φτώχια φταίνε όλοι οι άλλοι. Έτσι για εσένα φταίει ο πατέρας σου, η γυναίκα σου, ο άντρας σου, ο δάσκαλός σου, ο πολιτικός σου, ο παπάς σου, φταίει το σύστημα, φταίνε οι συγκυρίες, ΄΄ ο καιρός ΄΄ , φταίνε τα πάντα, όλοι και όλα, εκτός από εσένα. Κι αν συμβεί να φταις κι εσύ, φταις λίγο, γιατί περισσότερο φταίνε οι άλλοι. 

Αυτή η πλευρά του αιώνιου λάθους παρασιωπείται συστηματικά από όλους μας γιατί μας αποκαλύπτει τον ΄΄ άλλο ΄΄ μας. Και ποιος είναι ο άλλος μας; Ο άλλος μας είναι το πνεύμα της αντιλογίας.

Μέσα στο τριαδικό ψέμα όλοι κρύπτουν τη μεγάλη αλήθεια: ΄΄ δεν υπάρχει τύχη, δεν υπάρχει ατυχία, δεν υφίσταται το γραμμένο της μοίρας, το κάρμα, το πεπρωμένο, ούτε ισχύει πως όλοι γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουμε εμείς ΄΄.

Και παρότι αυτά δεν ισχύουν, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι ζουν μέσα σε αυτά, ενώ η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική και έξω από αυτά.

Άνθρωπε, όλη η δημιουργία, όλο το σύμπαν, όλες οι δυνάμεις, επιτρέπουν σε εσένα να έχεις ελεύθερη θέληση. Θέληση ίσον τα γεγονότα της ζωής σου. Και ανάλογα πώς ο κάθε άνθρωπος χρησιμοποιεί τη θέληση του, δημιουργεί, έλκει, μαγνητίζει και τα ανάλογα γεγονότα ζωής. 

Η θέληση είναι το θείο δώρο του Δημιουργού προς τον άνθρωπο, το ανώτατο και υπερβατικό του σημείο, μα δυστυχώς ελάχιστοι άνθρωποι κατορθώνουν να την κρατήσουν ελεύθερη, αγνή και άδολη, από τις επιθέσεις που δέχονται είτε μέσω άλλων ανθρώπων είτε απευθείας από των κατώτερο αόρατο κόσμο.

Άνθρωπε, γεννήθηκες να γίνεις Αγάπη, γεννήθηκες να αγαπάς αιώνια…  κι αν όλοι ξέρουν τι πρέπει να κάνεις εσύ, τότε ας σου το δείξουν με πράξη αγάπης.   

Άνθρωπε, γεννήθηκες να αγαπάς αιώνια…  κι αν όλοι φταίνε απέναντι σου και αν έσφαλαν σε εσένα, τότε εσύ τι πρέπει να κάνεις; Η ενοχή τους δεν απαλλάσει εσένα που δεν κατόρθωσες να είσαι πράξη αγάπης.

Άνθρωπε, το αιώνιο λάθος… φωλιασμένο μέσα στο Είναι σου σε κάνει εχθρό του πνεύματός σου. 

Βιβλιογραφία

Αέναον Φυσικός στο φως 

Ἡ υποχρεωτική χορήγησης της βιταμίνης Κ σε όλα τα νεογνά, πόσο αθώα είναι;

Έχουμε συνειδητοποίηση πώς τα παιδιά μας λειτουργούν ως τά καλλίτερα πειραματόζωα;

 Έχουμε αντιλήφθη πώς με την γέννηση τους αρχίζουν να καταγράφονται για τις αντιδράσεις πού θα παρουσιάσει ὁ οργανισμός τους κι όχι για το πώς θα εξελιχθεί υγιώς; Έχουμε καταλάβει πώς εμπαίζοντας εμάς υπονομεύουν κάποιοι την εξακολούθηση της ζωής επί του πλανήτου;

Βιταμίνη Κάπα. Υποχρεωτική χορηγία σε νεογνά.

Γιατί όμως; Μήπως δεν έχει υποδειχθεί πώς κάτι τέτοιο επιβαρύνει τον οργανισμό τον νεογνών;

  

Μήπως δεν γνωρίζουν οι ιατροί πώς συζητάμε για τεχνητή κι όχι φυσική ουσία;

  

Μήπως αγνοούν πώς χορηγείται 100 φορές μεγαλύτερη ποσότητας από την συνιστώμενη;

Γιατί οὐδέ ένας από τούς ιατρούς δεν αναφέρει την σύνδεση της βιταμίνης Κάπα με την ύπαρξη καρκίνων, νεφρικής ανεπαρκείας, ηπατικές βλάβες, αναιμία ακόμη και θάνατο;

 Ποιά εταιρεία κρύβεται από πίσω; Μήπως ἡ γνωστή μας «Merck» πού κρύβεται πίσω από τα επικίνδυνα εμβόλια για την υγεία τον κοριτσιών μας, τα πολυδιαφημιζόμενα εμβόλια κατά του καρκίνου της μήτρας, έχει σχέσεις και με αυτό;

  

Τί να πω;

 Μία ακόμη προσπάθεια ενισχύσεως του αποπληθυσμοῦ μας; Ἤ κάτι χειρότερο;

ΒΙΤΑΜΙΝΗ Κ – χορήγηση σε όλα τα νεογνά – επιπτώσεις

από Don Harkins

Σχεδόν όλα τα κράτη ακλουθούν την οδηγία για χορήγηση βιταμίνης κ στα νεογέννητα μόλις γεννηθούν. Είναι μια συνθετική λιποδιαλυτή ουσία και η δοσολογία υπερβαίνει τη συνιστώμενη ημερησία πρόσληψη κατά 100 φορές.

Μεγάλες δόσεις έχουν συσχετιστεί με καρκίνο παιδικής ηλικίας και λευχαιμία. Μελέτες σε ζώα έχουν συνδυάσει μεγάλες δόσεις της βιταμίνης Κ με διάφορες καταστάσεις όπως αναιμία. ηπατική βλάβη, νεφρική βλάβη και θάνατο.

 ”λίγα είναι γνωστά για τον τρόπο μεταβολισμού της. Η μη μεταβολιζομενη ουσία φαίνεται στη χολή η τα ούρα. Αυτό είναι σημαντικό γιατί πρόκειται για μια λιποδιαλυτή βιταμίνη η οποία συνεπώς μπορεί να συσσωρευτεί στο σώμα”

Η εταιρεία Μerck (η μάρκα της ένεσης) αναφέρει ότι συνιστάται μια εφάπαξ ενδομυϊκή δόση του AquaMEPHYTON 0,5 έως 1 mg μέσα σε μια ώρα από τη γέννηση. Οι δυσμενείς αντιδράσεις της βιταμίνης Κ έχουν αφαιρεθεί.

Οι συγκεκριμένες ενέσεις φαινομενικά χορηγούνται για την πρόληψη της αιμορραγίας λόγο ανεπαρκείας βιταμίνης Κ (πχ αιμοφιλία) που μπορεί να συμβεί σε 1 στις 10000 γεννήσεις.

 ” Ο αριθμός αυτός θα ήταν μικρότερος αν είχαν εξαιρεθεί νεογνά υψηλού κινδύνου” (Vitamin K Resources (VKR )

 Οι γονείς που θέλουν να αρνηθούν το εμβόλιο πρέπει να το ζητήσουν εγγράφως πριν τη γέννηση άγνοια των γονιών και η μη ενημέρωση τους θεωρείται από τα νοσοκομεία σιωπηρή συγκατάθεση, που τους επιτρέπει να χορηγούν δυνητικά επιβλαβείς δόσεις της συνθετικής βιταμίνης στα νεογέννητα.

Γιατί αρρωσταίνω; Ασθένειες, οξείες και χρόνιες.

 (Ομιλία του Γ. Βυθούλκα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου).

 Στο κείμενο που ακολουθεί, όπου:

"Φ" φοιτητής

"Γ.Β." Γ. Βυθούλκας

"Ι.Δ." καθηγητής. Ι. Δαρζεντας)

 Γ.Β.: Καταρχήν να σας πω μερικά πράγματα για την διαδικασία, το μάθημα ελπίζω να το κάνουμε μαζί οπότε θα πρέπει να με βοηθήσετε. Το θέμα που διαλέξαμε μαζί με τους υπεύθυνους της Σχολής είναι ένα ερώτημα που έκανε ένα παιδάκι σε μια γερμανική εφημερίδα. Η εφημερίδα αυτή είχε κάνει μια σειρά από άρθρα, όπου έλεγε στα παιδιά να κάνουν μια ερώτηση και ζητούσε από κάποιον νομπελίστα να απαντήσει στην ερώτηση αυτού του παιδιού. Το παιδί αυτό που η εφημερίδα πρότεινε σε εμένα, είχε κάνει την ερώτηση «Γιατί αρρωσταίνω;». Ήρθε και ένας δημοσιογράφος της εφημερίδας, έμεινε 3 μέρες και 3 νύχτες στην Αλόννησο, από το πρωί μέχρι το βράδυ συζητούσαμε μέχρι να γράψει το άρθρο. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύτηκαν αργότερα οε ένα βιβλίο με τον τίτλο: «Τα παιδιά ρωτούν οι νομπελίστες απαντούν». Κατά παρέκκλιση των κατεστημένων νομπελιστών, η εφημερίδα θεώρησε ότι έπρεπε να απαντήσω εγώ. Έχει μεταφραστεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη. Την ερώτηση αυτή θα ήθελα σήμερα να την συζητήσουμε μαζί. «Γιατί αρρωσταίνουμε;» Μια ενδιαφέρουσα ερώτηση, η οποία δεν έχει απάντηση ή μάλλον έχει κάποιες απαντήσεις τις οποίες μπορούμε να συζητήσουμε. Εάν είναι γερός ο οργανισμός σε πρώτο επίπεδο η απάντηση ποια μπορεί να είναι;

  

Φ: Πρέπει να παίζει ρόλο το ερέθισμα και πρέπει ο οργανισμός να είναι σε κατάσταση αδυναμίας.

 Γ.Β.: Πάρα πολύ ωραία. Με άλλα λόγια υπάρχει ένας νοσογόνος παράγοντας και ο ανθρώπινος οργανισμός που έχει ευαισθησία στο συγκεκριμένο παράγοντα οπότε μπορεί να ξεκινήσει μια αρρώστια. Αυτό στο πρώτο επίπεδο είναι πάρα πολύ σωστό, πχ υπάρχει ένα μικρόβιο και ένας οργανισμός που είναι ευαίσθητος στο μικρόβιο και ξεκινάει μια μικροβιακή λοίμωξη. Φ: Αισθάνομαι οτι το παιδί δεν έκανε την ερώτηση αν μικροβιακά ή παθολογικά αρρωσταίνει, αλλά γιατί υπάρχει αρρώστια, γιατί να ασθενεί.

  

Γ.Β.: Τί ρώτησε το παιδί και πώς απάντησα εγώ είναι διαφορετικό από αυτά που θα πούμε εδώ. θα ήθελα να ανακαλύψουμε μαζί γιατί ο άνθρωπος αρρωσταίνει, γιατί εμείς σαν οργανισμοί αρρωσταίνουμε. Είναι το προπατορικό αμάρτημα; Είναι αδύναμος ο οργανισμός; θα ανακαλύψουμε ίσως πολύ ενδιαφέροντα πράγματα στη συζήτηση.

Φ: Πιστεύω αρρωσταίνουμε από το περιβάλλον, ζούμε σε έναν ανοικτό χώρο εκ των πραγμάτων λαμβάνουμε πληροφορίες, ερεθίσματα και αντιδρούμε ανάλογα. Είναι η ικανότητα προσαρμογής και η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, που μπορεί να οδηγήσει σε ασθένεια.

Γ.Β.: Πολύ ωραία σαν απάντηση είναι η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Είμαστε σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον υπάρχουν οι νοσογόνοι οργανισμοί οι οποίοι μας αναγκάζουν σε αντίδραση. Να το οργανώσουμε λίγο περισσότερο, να σας δώσω κάποιες νύξεις. Έχουμε ασθένειες που τις λέμε οξείες και έχουμε και ασθένειες οι οποίες είναι χρόνιες-εκφυλιστικές. Το γιατί αρρωσταίνει ένας με οξεία ασθένεια είναι διαφορετικό από το γιατί αρρωσταίνει κάποιος από μια χρόνια διαταραχή. Σιγά σιγά θα πρέπει να ανακαλύψουμε χι ακριβώς συμβαίνει στην πραγματικότητα για έναν οργανισμό ο οποίος γεννιέται και αρχίζει να έχει προβλήματα υγείας. Σχεδόν όλοι οι οργανισμοί έχουν προβλήματα υγείας. Δεν υπάρχει παιδί που γεννήθηκε και που έφτασε μέχρι την ενηλικίωση χωρίς να έχει προβλήματα υγείας, είτε οξεία είτε χρόνια.

Έχουμε χρόνιες παθήσεις οι οποίες έχουν εξάρσεις και υφέσεις. Ας πάρουμε ένα άτομο που υποφέρει από επιληψία, στη φάση της κρίσης είναι επιληπτικός, αλλά όταν δεν έχει την κρίση είναι επιληπτικός; Τι αλλάζει ανάμεσα στη φάση που δεν έχει κρίση και στη φάση που έχει κρίση. Κατά τη γνώμη σας, τι αλλάζει στον οργανισμό αυτό ώστε να κάνει μια επιληπτική κρίση; Να σας πω κάτι άλλο, που επίσης είναι πολύ γνωστό. Η σκλήρυνση κατά πλάκας (διαλείπουσα μορφή) ξεκινάει με μια ώση, περνάει μετά από λίγο καιρό και ξανά επανέρχεται η κρίση, βαθαίνει, περνάει, επανέρχεται και χρόνο με το χρόνο έχουμε μία σταδιακή εκφύλιση του οργανισμού (προϊούσα μορφή) έτσι ώστε να καταλήγουν τα άτομα αυτά σε μια γενικευμένη παράλυση. Αυτά τα θέματα έπρεπε κανονικά να απασχολούν όλη την ιατρική. 

Τα οξέα νοσήματα συνδέονται με τις επιληπτικές κρίσεις; Συνδέονται με την σκλήρυνση κατά πλάκας; Και αν ναι, πώς συνδέονται και γιατί συνδέονται (αν υπάρχει ένδειξη ότι συνδέονται); Εάν μπορέσουμε να καταλάβουμε πώς λειτουργεί ένας οργανισμός πιθανόν θα καταλήξουμε σε μια θεωρητική άποψη για την ασθένεια η οποία είναι τελείως διαφορετική με την άποψη που αποκτούν οι φοιτητές μίας συμβατικής ιατρικής σχολής.

Όπως είναι γνωστό, μαθαίνετε όλα τα σύνδρομα, μαθαίνετε όλες τις οξείες καταστάσεις κλπ. και πώς αντιμετωπίζεται η καθεμιά ξεχωριστά, με μία συγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή. Αυτό είναι που διδάσκεστε. Είναι αυτή η γνώση αρκετή για έναν ιατρό να θεραπεύσει κάποιον άρρωστο που του έρχεται με μια ασθματική κρίση;

Αγάπη. Παγίδα ή δώρο της ανθρωπότητας

Αρκετές φορές από τότε που ξεκινήσαμε την επικοινωνία σε αυτό το χώρο, έχω αναφερθεί στην έννοια της αγάπης… Και κάθε φορά που το κάνω, ανακινώ μια ιδιαίτερη δυναμική μέσα σας η οποία έχει πολλαπλές προεκτάσεις… Κι αυτό διότι από μικροί μάθαμε να χρησιμοποιούμε μια λέξη σαν αυτή, χωρίς να γνωρίζουμε ακριβώς τη σημασία της και τη δυναμική της τόσο σε μας τους ίδιους, όσο και στους άλλους γύρω μας ή και στο ίδιο το σύμπαν… Ακόμη και τώρα που ξεκίνησα να γράψω αυτό το άρθρο, νοιώθω αρκετή δυσκολία πώς να τα εκφράσω όλα αυτά, σε λέξεις και νοήματα ικανά να δημιουργήσουν μια πλήρη αντίληψη για αυτή την έννοια… Διότι πράγματι είναι απορίας άξιο, πως συνέβη και ο άνθρωπος για μια έννοια σαν αυτή, χρησιμοποιεί μια μονάχα λέξη…

Μια απορία η οποία γίνεται αντιληπτή μόλις αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε τι πραγματικά συμβαίνει με την «αγάπη»… Τι είναι… πως λειτουργεί… πως γίνεται αντιληπτή στον άνθρωπο και ποια είναι η φύση της… Αν όμως αγνοούμε την πηγή αυτής της έννοιας, είναι αδύνατον να την αντιληφθούμε σε όλο της το βάθος… Μια πηγή που κρατείται κρυφή από την ανθρωπότητα για πάνω από 24.000 χρόνια για λόγους που θα αντιληφθείτε σε λίγο… Διότι αυτό ακριβώς συμβαίνει…

Κάποιοι κράτησαν κρυφή αυτή τη γνώση για δικά τους συμφέροντα… Τα οποία θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε μόλις ξεκινήσετε να αποκωδικοποιείτε την φύση αυτής της δύναμης και την πραγματική της διάσταση μέσα στην ολική δημιουργία… Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι μας σε αυτή τη μαγική έννοια που περιέχεται στη λέξη «αγάπη» την οποία ενώ την αναφέρουν όλοι, αγνοούν παντελώς το βάθος και την πηγή της προέλευσής της…

Και για να ξεκινήσουμε ας δούμε από πού προέρχεται αυτή η λέξη. Η λέξη «αγάπη» λοιπόν, προέρχεται από μια άλλη λέξη την οποία ενώ την βρίσκετε συνεχώς μπροστά σας, είναι αδύνατον να την συνδέσετε μαζί της διότι όλοι όσοι την χρησιμοποιείτε αγνοείτε τη φύση και τη λειτουργία της… Όλοι ουδενός εξαιρουμένου… Και αυτό διότι πρώτον μέχρι πρόσφατα ήταν σχεδόν αδύνατον να την κατανοήσετε σαν τέτοια… και δεύτερον διότι αν σας το εξηγούσε κάποιος που γνώριζε σχετικά, θα έπρεπε να σας εξηγήσει και τα υπόλοιπα που σας έκρυβε για τον τρόπο που τη χρησιμοποιούσε… Και η λέξη από την οποία προέρχεται η «αγάπη» είναι η λέξη «άγω» δηλαδή γίνομαι αγωγός, δηλαδή γίνομαι το μέσον από μέσα από το οποίο θα διέλθει κάτι… Η λέξη «αγάπη» δηλαδή, είναι ένα λεκτικό παράγωγο, το οποίο κανονικά θα έπρεπε να χρησιμοποιείται εννοιολογικά με δεκάδες άλλους τρόπους κάθε φορά και όχι μονάχα με μια ξερή λέξη. Τρόπους και παράγωγες λέξεις, οι οποίοι να περικλείουν και την έννοια αλλά και το συναίσθημα το οποίο παράγουν μέσα μας…

Τις λέξεις που θα έπρεπε να χρησιμοποιούμε για όλα αυτά θα τις πούμε σε λίγο… Προς το παρόν όμως ας δούμε τι ακριβώς σημαίνει η ίδια η λέξη… «Αγάπη» λοιπόν είναι μια κατάσταση κατά την οποία όταν περιέλθει ένα άτομο, γίνεται αγωγός… Δηλαδή τι αγωγός γίνεται; Μέχρι σήμερα τη λέξη «αγωγός» τη χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να περιγράψουμε το μέσον μέσα στο οποίο κινείται ένα υγρό ή ένα ενεργειακό μέσο… Περιγράφουμε για παράδειγμα ένα στρογγυλό σωλήνα μέσα από τον οποίο περνά νερό και τον ονομάζουμε αγωγό νερού… ή ακόμη περιγράφουμε τους μεταλλικούς σωλήνες διαφόρου διατομής, μέσα από τους οποίους διέρχονται ενεργειακά πεδία όπως  ηλεκτρονικής μορφής πληροφορίες (data) ή το ηλεκτρικό ρεύμα και τους ονομάζουμε καλούς αγωγούς (όταν αφήνουν να διέλθει ενεργειακό πεδίο) ή κακούς αγωγούς (όταν αποκόπτουν την επικοινωνία μεταξύ δύο ενεργειακών σωμάτων)…

Άρα η «αγάπη» λοιπόν είναι μια κατάσταση και όχι συναίσθημα… Τότε γιατί είναι γνωστή σε μας σαν συναίσθημα και πως μπορεί να συνδεθεί αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα με αυτό που μαθαίνουμε τώρα … Το ανθρώπινο σώμα αγαπητέ αναγνώστη, είναι ένα τέλειο ενεργειακό πεδίο, το οποίο μπορεί να γίνει αγώγιμο ή όχι, σε κάθε μορφής ενέργεια που υπάρχει στο σύμπαν… Και όχι μόνο αυτό… Η νόηση η οποία διαχειρίζεται το υλικό μας σώμα, δηλαδή η ψυχή μας ή το πνευματικό μας κέντρο το οποίο λειτουργεί μέσω της σύνθεσης λογικής και συναισθήματος, είναι ικανή να γίνεται «ενεργειακή αντλία» λειτουργώντας έτσι με διπλό τρόπο… Να αντλεί ενέργεια από κάπου ή να την διοχετεύει κάπου μέσω της αγωγιμότητας του σώματός της… Στην πραγματικότητα ούτε το σώμα της είναι απαραίτητο… Όμως παρεμβαίνει και μπορεί κάτω από προϋποθέσεις να επιταχύνει ή να επιβραδύνει τη ροή της ενέργειας αυτής… Το ίδιο το ανθρώπινο σώμα δηλαδή, με την κατάλληλη διεργασία, μπορεί να μετατραπεί σε ένα άριστο αγωγό ενέργειας ο οποίος μπορεί να λειτουργεί αμφίδρομα… Δηλαδή να «στέλνει» ή να «ρουφάει» ενέργεια κάπου ή από κάπου… Κι αυτό το κάπου μπορεί να είναι οτιδήποτε… Μπορεί να είναι ένα άλλο σώμα, μια κατάσταση, ένας οργανισμός από ανθρώπους, ένα έθνος, κράτος, εκκλησία, πλανήτης ή χρόνος… Ναι αγαπητέ μου αναγνώστη… Η νόηση του ανθρώπου, με τη χορηγία του ανθρώπινου σώματος, είναι ένας ενεργειακός εναλλάκτης ο οποίος μπορεί να διαχειρίζεται ενέργεια της οποίας τη ροή, ρυθμίζει η κατάσταση με το όνομα «αγάπη»… Άπειρες ποσότητες ενέργειας, σε απίστευτες ταχύτητες και χρόνους, μπορεί να τις αντλήσει από και προς οπουδήποτε… Και όλο αυτό ορίζεται με την γνωστή σε όλους μας γενική ονομασία «αγάπη»…

Σκέψου!

Συνεχίζεις ακόμα να πιστεύεις ότι μπορεί να αλλάξουν οι καταστάσεις  αν εσύ δεν κάνεις κάτι;

Σκέψου! Το υγιές παιδί, δεν είναι το υπάκουο παιδί.

Σκέψου! Ελευθερία δεν σημαίνει κάνω ότι θέλω.

Σκέψου! Με το να βρίζω δεν λύνονται οι δυσκολίες.

Σκέψου! Ότι ο θυμός σε κάνει θύμα.

Σκέψου! Ότι το μίσος γεμίζει την καρδιά με οργή.

Σκέψου! Ότι μια καρδία με οργή, δηλητηριάζει το αίμα.

Σκέψου! Η θλίψη αν κρατήσει πολύ καιρό, αυτό-καταστρέφει.

Σκέψου! Το σώμα δεν μπορεί να είναι υγιές, αν δεν έχει μια υγιή ψυχή.

Σκέψου! Η αναποφασιστικότητα, ο φόβος, η αδυναμία, σε κάνουν να μένεις μόνος.

Σκέψου! Ότι η οκνηρία δείχνει έλλειψη για τη ζωή.

Σκέψου! Ότι όταν έχουμε έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας εμφανίζεται υπερκινητικότητα ή αδράνεια.

Σκέψου! Ότι ο φόβος μπλοκάρει το μεσημβρινό των νεφρών και η καρδία λέει το αίμα μου πάγωσε.

Σκέψου! Ότι αν δεν κινούμαστε προς την αγάπη μπλοκάρουμε όλο το σύστημά μας.

Σκέψου! Ότι η ατονία λέει βαρέθηκα τη ζωή και εγκαταλείπεις τις προσπάθειες.

Σκέψου! Ότι όταν εξαντλείς τις δυνάμεις σου μια ασθματική κρίση περιμένει.

Σκέψου! Ότι αν δεν βάλεις τα όρια σου κινδυνεύεις σε όλους τους τομείς.

Σκέψου! Ότι έχεις όλες τις δυνατότητες μέσα σου είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω.

Σκέψου! Ότι όσοι άνθρωποι σου προκαλούν θυμό διεγείρουν κάτι που έχεις μέσα σου.

Σκέψου! Ότι το να έχουμε τυφλή πίστη χωρίς να το ερευνούμε, οδηγούμαστε από άλλους.

Σκέψου! Ότι κάνεις σήμερα ή όπως είσαι σήμερα παραμένεις και αύριο.

Σκέψου! Ότι η τελευταία νυχτερινή σου σκέψη είναι η πρώτη πρωινή σου.

Σκέψου! Ότι αν δεν το επιτρέψεις εσύ κανείς δεν μπορεί να σε χρησιμοποιήσει.

Σκέψου! Ότι οι άνθρωποι δεν είναι πράγματα για να χρησιμοποιούνται.

Σκέψου! Ότι η ατομικότητα δεν είναι το ίδιο με τον ατομικισμό.

Σκέψου! Αν η αγάπη είναι συναίσθημα.

Σκέψου! Ότι το να συμπονάς χρειάζεσαι κάποιον να πονά.

Σκέψου! Ότι χωρίς χώρο δεν είναι δυνατόν να κινηθείς.

Σκέψου! Ότι το Α και το Ω είναι το πρώτο και το τελευταίο γράμμα της λέξης Αγαπώ.

Σκέψου! Ότι όλα είναι δυνάμεις, το πώς θα χειριστείς τις δυνάμεις είναι δική σου εργασία.

Σκέψου! Ότι ο λόγος είναι δύναμη.

Σκέψου! Ότι ο φόβος είναι μια δύναμη, και κάποιοι την χρησιμοποιούν αυτή τη δύναμη για να σε ελέγχουν.

Σκέψου! Ότι τίποτε δεν μπορεί να βλάψει τον άνθρωπο, εκτός από τον  κακό εαυτό του.

Σκέψου! Ότι άλλο είναι η γνώση και άλλο είναι οι γνώσεις.

Σκέψου! Ότι  η παρατήρηση είναι μια συνεχής μάθηση, όχι συνεχής συσσώρευση.

Σκέψου! Ότι η λέξη ψωμί δεν είναι το ψωμί.

Σκέψου! Ότι ένα θεραπευμένο σύμπτωμα, χωρίς αντίστοιχη θεραπεία όλου του οργανισμού, δεν θα πρέπει να θεωρείται αξιόπιστο.

Σκέψου! Ότι ο άνθρωπος που αισθάνεται χωριστά, δεν είναι ένας που μειονεκτεί, αλλά είναι ένας με την ψευδαίσθηση ενός μειονεκτήματος.

Σκέψου! Ότι εσύ και η σκέψη σου είσαι το ένα και το αυτό. Αν πολεμήσεις την σκέψη σου ποιος θα κερδίσει;

Σκέψου! Ότι χωρίς την κεντρική διαταραχή δεν μπορεί να υπάρχει περιφερική παθολογία.

Σκέψου! Ότι η νόσος δεν είναι μια πάθηση των οργάνων, αλλά μια διαταραχή στη ζωτική δύναμη.

Σκέψου! Ότι η νόσος είναι μια πάθηση του συνόλου και όχι του μέρους.

Σκέψου! Ότι η πρόληψη είναι καλύτερη από την θεραπεία.

Σκέψου! Ότι είναι καλύτερα να είσαι μόνος παρά με λάθος παρέα.

Σκέψου! Ότι το υλικό σώμα είναι μια δύναμη. Χωρίς το σώμα μας δεν θα μπορούσαμε να αναπτυχτούμε.  

Σκέψου! Κοινωνία σημαίνει ότι: το εγώ και το εσύ έχει γίνει ένα, είναι όπως το ωάριο και το σπερματοζωάριο που έχουν ενωθεί και μέσα από αυτή την ένωση δημιουργείται το ΕΝΑ.

Σκέψου! Τι μας είπε ο Σωκράτης: Ένα γνωρίζω, ότι δεν γνωρίζω. Σωστά διότι αν γνωρίζεις, αυτό που γνωρίζεις είναι νεκρό.

Σκέψου! Τι μας είπε ο Ηράκλειτος: Κανείς δεν μπορεί να μπει στο ίδιο ποτάμι δύο φορές

Σκέψου! Ότι το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο μαζί το πρόσωπο.

Σκέψου! Ότι δεν αγαπάμε κάποιον επειδή μας προσφέρει ασφάλεια, ευχαρίστηση, ή επιβεβαίωση.

Σκέψου! Ότι η αγάπη είναι ένα επίτευγμα που προϋποθέτει ένα πολύ δύσκολο και επώδυνο αγώνα του ανθρώπου ενάντια στο ΕΓΩ του.

Σκέψου! Ότι η αγάπη δεν είναι ένα ένστικτο που το έχει κανείς χωρίς να κάνει καμιά προσπάθεια.

Σκέψου! Ότι μπορώ να γνωρίσω τον εαυτό μου μόνο μέσα από τις σχέσεις.

Σκέψου! Ότι είμαστε ενεργειακά όντα.

Σκέψου! Ότι τίποτα απ’ όσα είναι δοσμένα από τη φύση δεν είναι χωρίς τάξη. (Αριστοτέλης)

Σκέψου! Ο Δημόκριτος μας είπε: μην επιθυμείς να τα μάθεις καλά όλα για να μη μείνεις αμαθής σε όλα.

Σκέψου! Ότι αλίμονο σ’ αυτούς που δεν ξέρουν ότι δεν ξέρουν αυτά που δεν ξέρουν. (Σωκράτης)

Σκέψου! Ότι ένας που σκέφτεται σωστά είναι καλύτερος από μύριους που δεν σκέφτονται. (Πλάτων)

Σκέψου! Ότι το να γνωρίζεις τον εαυτό σου είναι δύσκολο, αλλά εύκολο να συμβουλεύεις τους άλλους. (Θαλής ο Μιλήσιος)

Σκέψου! Ότι είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά. (Πυθαγόρας)

Σκέψου! Ότι δεν μπορείς να βρεις κάτι που το έχεις μέσα σου.

Σκέψου! Ότι το «ναι» και το «όχι», αν και είναι οι πιο σύντομες από όλες τις λέξεις, χρειάζεται να τις σκεφθεί κανείς πολύ προηγουμένως. (Πυθαγόρας)

Σκέψου! Ότι η μη σκέψη χρειάζεται σκέψη.

Η “σχολή του Σικάγο” και “το δόγμα του σοκ”

 «Μόνο μία κρίση -είτε είναι, είτε απλώς εκλαμβάνεται ως πραγματική- οδηγεί σε πραγματικές αλλαγές. Όταν ξεσπάει μια κρίση, οι δράσεις που αναπτύσσονται εξαρτώνται από τις περιρρέουσες ιδέες. Πιστεύω ότι αυτή πρέπει να είναι η βασική λειτουργία μας: να αναπτύσσουμε εναλλακτικές πολιτικές που θα αντικαταστήσουν τις υπάρχουσες, να τις διατηρούμε ζωντανές και διαθέσιμες έως ότου το πολιτικά αδύνατον καταστεί πολιτικά αναπόφευκτο.» (Μίλτον Φρίντμαν, «Καπιταλισμός και Ελευθερία», 1962). «Αν υιοθετήσετε τη προσέγγιση του σοκ, πρέπει να ενεργήσετε σύντομα, πολλαπλά και ακαριαία.» (Μίλτον Φρίντμαν, σε επιστολή του προς τον στρατηγό Πινοσέτ, δικτάτορα της Χιλής, 21 Απριλίου, 1975). Ο αμερικανός Μίτλον Φρίντμαν υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς οικονομολόγους του 20ου αιώνα. Ήταν το ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος της «Σχολής του Σικάγου», η οποία χαρακτηρίζεται από ακραίο οικονομικό φιλελευθερισμό.

Η «Σχολή του Σικάγου» και ο Μίλτον Φρίντμαν προσωπικώς, συνδέονται με τις αλλαγές της οικονομικής πολιτικής που εφάρμοσαν τα καθεστώτα στην Χιλή, την Αργεντινή και άλλες Λατινοαμερικάνικες χώρες τις δεκαετίες του 1970 και 1980 και αργότερα στη Μέση Ανατολή (πόλεμος στο Ιράκ το 2003), ενώ σήμερα βρίσκει εφαρμογή, με την κρίση της ευρωζώνης, στον ευρωπαϊκό χώρο. Η επιρροή αυτή έμεινε στην οικονομική ιστορία ως «Τα παιδιά από το Σικάγο». Βασικός πυρήνας αυτής της οικονομικής πολιτικής είναι η θεωρία του δόγματος του σοκ ή θεραπείας σοκ που βασίζεται στην ιδέα ότι μια οικονομική κρίση ή ένα γεγονός φυσικής καταστροφής ή πολέμου είναι η ευκαιρία για μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις σε ένα κράτος. Η επιτυχία της πολιτικής αυτής βασίζεται στο γεγονός ότι ο φόβος και οι ενοχές για τα αποτελέσματα της κρίσης ή της επερχόμενης καταστροφής καθιστά τους πολίτες ανεκτικούς και απαθείς σε επαναλαμβανόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις ακριβώς επειδή πιστεύουν ότι κάτι άλλο χειρότερο έπεται.

Το δόγμα του σοκ συνδέει τα βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ με το σοκ που δέχεται μια κοινωνία από τα σκληρά οικονομικά μέτρα, όπως απέδειξε η Καναδή ερευνήτρια του φαινομένου αυτού, Ναόμι Κλάιν, στο βιβλίο της «The Shock Doctrine» (2007), στο οποίο κάνει εκτεταμένη αναφορά στα πειράματα με ηλεκτροσόκ και ψυχότροπες ουσίες που έγιναν στη δεκαετία 1950 στο Πανεπιστήμιο Μακγκίλ του Καναδά υπό την εποπτεία του καθηγητή ψυχιατρικής Γουέιν Κάμερον και τη χρηματοδότηση της CIA. Ο ψυχίατρος προσπαθούσε με ηλεκτροσόκ να αποκόψει έναν άνθρωπο από την πραγματικότητα και μέσα από το σοκ να τον επαναφέρει σε μια κατάσταση «λευκού χαρτιού», όπου ο καθένας θα μπορούσε να «γράψει» τον ιδανικό άνθρωπο.

Στην πολιτική στρατηγική η εφαρμογή του δόγματος του σοκ είναι μια μορφή στρατηγικού ψυχολογικού πολέμου, όπου αν σκοπός είναι να γίνουν ταχύτατες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να ακολουθηθούν τέσσερα στάδια: πρώτον να υπονομευτεί το υπάρχον οικονομικό σύστημα, δεύτερον, να οδηγηθούν τα πράγματα σε μία κρίση όπου το κράτος από μόνο του να αδυνατεί να τη διαχειριστεί και να αναγκαστεί να ζητήσει βοήθεια των διεθνών θεσμών, τρίτον, με τη διεθνή ανταπόκριση για βοήθεια να γίνει με τέτοιο τρόπο η διαχείριση της κρίσης, όπου το κράτος να απολέσει τη δυνατότητα ικανής διαπραγμάτευσης και να ευρίσκεται συνεχώς έμπροσθεν σκληρών διλημμάτων όπου η μία επιλογή να είναι η καταστροφή και τέταρτον, η εξομάλυνση, κατά την οποία το κράτος και η κοινωνία έχουν πλέον αποδεχτεί τις αλλαγές μετά το σοκ. Το αποτέλεσμα του στρατηγικού ψυχολογικού πολέμου είναι η διάβρωση της εθνικής κυριαρχίας του κράτους και η παράδοση της οικονομίας του στις διεθνείς αγορές.

Για τη «Σχολή του Σικάγου» το δόγμα του σοκ έχει συγκεκριμένη μορφή. Πρόκειται για την επιβολή από δικτατορικά καθεστώτα είτε η εφαρμογή από δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις του τριπτύχου: «ιδιωτικοποιήσεις, κρατική απορρύθμιση/ελεύθερο εμπόριο και δραστικές περικοπές στις κρατικές δαπάνες», με αντάλλαγμα τη χρηματοοικονομική διάσωση (δάνειο). Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί το δόγμα αυτό είναι να υπάρξει μια κρίση που μπορεί να οφείλεται είτε σε πόλεμο είτε σε φυσικές καταστροφές είτε σε δυσεπίλυτα οικονομικά προβλήματα, όπως το υπέρογκο χρέος. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής του δόγματος του σοκ είναι: μείωση μισθών και εισοδημάτων, αύξηση της ανεργίας, αύξηση της φτώχειας, κλείσιμο επιχειρήσεων, εντατικοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων κερδοφόρων δημοσίων επιχειρήσεων και σε κρατικό επίπεδο η διάβρωση της εθνικής κυριαρχίας.

Στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης, η διεθνοποίηση και οι ασκούμενες οικονομικές πολιτικές είναι προϊόντα αποφάσεων των ελευθέρων αγορών για να προελάσουν διεθνώς και στη διαμόρφωση των οποίων οι θεσμοί που προωθούν την παγκοσμιοποίηση θα πρέπει να λαμβάνουν ποικιλοτρόπως μέρος. Στη περίπτωση της κρίσης στην ευρωζώνη, ο θεσμός που παίζει αυτό το ρόλο είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Επιπλέον, η παγκοσμιοποίηση έχει λάβει μία μορφή όπου αγκαλιάζει πολιτικούς και ιδεολογίες, μετατρέποντας τους πρώτους σε γραφειοκρατικές μαριονέτες που διαπεραιώνουν πολιτικές που λαμβάνονται εκτός κρατικής κυριαρχίας και τις ιδεολογίες σε προτάσεις και επιχειρήματα γιατί «όσο παράλογη ή ανήθικη και αν είναι μία πράξη, ο άνθρωπος αισθάνεται την ακατάβλητη ανάγκη να την αιτιολογήσει: να αποδείξει δηλαδή, τόσο στον εαυτό του, όσο και στους άλλους ότι, η πράξη του υπαγορεύεται από τη λογική – από την κοινή λογική ή, τουλάχιστον, από τα συμβατική ηθική.

Ο άνθρωπος ενεργεί πολύ εύκολα παράλογα, αλλά του είναι σχεδόν αδύνατο να μην δώσει στην πράξη του την εμφάνιση ενός λογικού κινήτρου» (Έριχ Φρομ).

Οι καλύτεροι αρωγοί του δόγματος του σοκ είναι ο εθνομηδενισμός, ο μεταμοντέρνος εκσυγχρονισμός, η διαστρεβλωμένη πολυπολιτισμικότητα και η δογματική κομματοκρατία.

 Πηγή: ΤουΧρήστου Ιακώβου

Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥΚΕΜ)

aienaristeyein com

Φως , Σκοτάδι και Aφύπνιση

Στο σύστημα έλεγχου που μέχρι τώρα ήλεγχε τα πάντα έχει αρχίσει η δονητική του βάση να διαλύεται και να εξαφανίζεται, για αυτό μας φαίνεται ότι το σύστημα έλεγχου δυναμώνει. 

Αλλά ας αναρωτηθούμε, γιατί μας επιτίθεται; Μας επιτίθεται διότι αφυπνιζόμαστε. Μας επιτίθεται διότι παίζει το τελευταίο του χαρτί. Ο Δον Χουάν Μάτους στα βιβλία του Κάρλος Καστανέντα μας λέει ότι η φυλή των αρπαγών (βολαδόρες) έχει ένα και μοναδικό φόβο, το ότι θα αφυπνιστούν οι άνθρωποι και θα δουν τι γίνεται.

Ο συλλογικός έλεγχος και η χειραγώγηση του νου μας είναι πλέον παρελθόν. Διότι καθώς αυτές οι δονήσεις της αφυπνίσεως μας αγγίζουν πλέον την πραγματικότητα μας οι δυνάμεις των αρπαγών προσπαθούν απεγνωσμένα να μας κρατήσουν στην κατάσταση του σκότους.

Σωστά το αναφέρει ο Τζόρτζ Όργουελ,1984 « θα σας στύψουμε μέχρι να αδειάσετε και μετά θα σας ξαναγεμίσουμε με τους εαυτούς μας».

Με τον αποσυντονισμό μας μέσω της τροφής ( κώδικας αλιμεντάριους) της ρύπανσης, των ψεκασμών, των μικροτσίπ, των κινητών, τις τρόικας, της τρομοκρατίας, των συχνοτήτων,(αθόρυβα όπλα) κ.α. Αυτό συμβαίνει για να μας παγιδέψουν και να μην μπορέσουμε να αποκωδικοποιήσουμε τη νέα πληροφορία.

Προσπαθούν να εμποδίσουν τις συχνότητες που μας αφυπνίζουν και να είστε σίγουροι ότι υπάρχουν πολλοί ανάμεσα μας που ίσως και κάποιοι από αυτούς να είναι παραπλανημένοι πιστεύοντας ότι μας βοηθούν. 

Ας μην ξεχνάμε ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτούργει φυσιολογικά περίπου στα 8,4Hz. Από τα 14Hz - 16Hz είμαστε σε κατάσταση ευθυμίας. Εάν κατεβάσεις τη λειτουργία στα 4 ή στα 3Hz μπορούνε όλοι να κοιμηθούν. Τώρα αν γυρίσεις το κουμπί και το πας στα 20 στα 25Hz έχεις μια επανάσταση στα χέρια σου. Καταλαβαίνετε όλοι με τι παίζουν;

Ψαχτείτε και μην πιστεύετε ούτε να απορρίπτετε ερευνήστε και αντισταθείτε διότι φεύγει αυτή η πληροφοριακή βάση της παραπλάνησης.

Συντονιστείτε στις δονήσεις που έχουν την ίαση στο ¨μέσα¨ μας. Αφήστε τις στρεβλές αντιλήψεις του ¨εγώ¨ μας. Πιστέψτε ότι το μυαλό σας μπορεί να θεραπεύσει το σώμα σας.

Έχει έρθει πλέον η στιγμή του μαζί, είμαστε και διανύουμε αυτή την εποχή.

Ας μην το ξεχνάμε αυτό! Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε άλλα ούτε και να εφησυχαζόμαστε.

+  ∞ -  =  Άνθρωπος = Αγάπη

+ = πρωτόνιο ∞ =  νετρίνο   -  =  ηλεκτρόνιο

Οποιοδήποτε περιεχόμενο στον Παρόντα Δικτυακό Τόπο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα, δεν συνιστά, ούτε δύναται να ερμηνευθεί ότι συνιστά ή υποκαθιστά συμβουλή ιατρικής φύσης, για την οποία οφείλετε και σας συστήνεται να απευθύνεστε σε αρμόδιο επαγγελματία υγείας.

http://www.youtube.com/watch?v=epZnfznpfrU&feature=em-share_video_user

http://panagiotispsarros.blogspot.gr/2013/12/blog-post_27.html

http://www.aaaton.com/psychotherapy/apekdpedeusi.html