(ΕΝΑ ΑΔΙΚΗΜΕΝΟ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ-ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΛΩΡΙΔΑΣ)
Η Λήδα ήταν μια πολύ
όμορφη γυναίκα και παντρεμένη με τον Τυνδάρεω. Και όπως πολλές όμορφες γυναίκες
της Μυθολογίας, ανεξάρτητα από το αν ήταν παντρεμένες ή όχι, τράβηξε την
προσοχή του Δία, που δεν έκανε διακρίσεις στα ερωτικά του γούστα. Επειδή όμως η
Λήδα δεν ήθελε να σμίξει μαζί του, ο Δίας που μεταχειριζόταν διάφορα κόλπα,
μεταμορφώθηκε σε Κύκνο και πλησίασε τη Λήδα.
Μάλιστα για να προκαλέσει τη συμπάθεια της Λήδας, είπε στον
Ερμή να μεταμορφωθεί σε αετό και να τον κυνηγήσει. Ως Κύκνος λοιπόν κυνηγημένος
από τον αετό, πλησίασε τη Λήδα. Η κοπέλα τον λυπήθηκε και τον πήρε αγκαλιά.
Κάτι ανάλογο είχε σκαρφιστεί ο Δίας για να καταφέρει να σμίξει με την Ήρα. Τότε
είχε μεταμορφωθεί σε κούκο και έπεσε βρεγμένος τάχα και παγωμένος στην αγκαλιά
της. Εκείνη τον έβαλε στον κόρφο της και έγινε το ανεπανόρθωτον! Το σμίξιμο του
Δία και της Λήδας, έγινε στις όχθες του ποταμού Ευρώτα , στη Σπάρτη.
Από την ένωση αυτή η Λήδα γέννησε ένα αυγό, λέει η
Μυθολογία. Ήταν όμως έγκυος την ίδια μέρα από τον σύζυγό της τον Τυνδάρεω κι
έτσι γέννησε δύο αυγά. Στα χρόνια του Παυσανία, έδειχναν στη Σπάρτη μέσα σε ναό
ένα αυγό δεμένο με ταινίες και κρεμασμένο στην οροφή και έλεγαν ότι αυτό ήταν
το αυγό που είχε γεννήσει η Λήδα. Μια παραλλαγή όμως του Μύθου, μας λέει ότι
δεν ήταν η Λήδα αυτή που κυνήγησε ο Δίας ως Κύκνος, αλλά η Νέμεσις. Άλλη
παράδοση λέει ότι το αυγό που γέννησε η Νέμεσις το πήρε η Λήδα και το παιδί που
βγήκε μέσα από αυτό το αυγό το μεγάλωσε σαν δικό της παιδί, μαζί με τον σύζυγό
της τον Τυνδάρεω.
Λέει επίσης η Μυθολογία, ότι το αυγό που γέννησε η Νέμεσις
το βρήκε ένας βοσκός και το έδωσε στη Λήδα ή ότι το βρήκε μόνη της η Λήδα. Όπως
και να έχει , το αυγό της Νέμεσις η Λήδα το πήρε και το φύλαξε μέσα σε μία
κίστη , όπως μας λέει η Μυθολογία. Κίστις (με –ι)ν στα αρχαία ελληνικά ήταν το
κιβώτιο.
Το παράξενο είναι ότι υπάρχει ένα φυτό που λέγεται Κίστος ,
το οποίο όμως λέγεται και Λήδον, έχει δηλαδή το όνομα της Λήδας. Είμαι σίγουρη
ότι θα το έχετε δει αυτό το φυτό , δηλαδή τον Κίστο . Δεν θα ξέρετε ίσως ότι το
λένε και Λήδον. Από το φυτό αυτό παράγεται μια ρητίνη που ο Ηρόδοτος την
ονομάζει: Λήδανο. Ο Διοσκουρίδης αναφέρεται στο Λάδανον ή Λήδον. Τα αρχαία του
ελληνικά ονόματα επιζούν ως τις μέρες μας και ο λαός μας το ονομάζει Λαδανιά, ή
Αλαδανιά και τη ρητίνη που παράγει, την ονομάζει Λάδανο ή Λάβδανο. Δεν πρέπει
να τη συγχέομε με το Λάβδανο που αγόραζαν κάποτε από τα φαρμακεία το οποίο
παράγεται από το όπιο.