Πόλεμος είναι όχι Τρομοκρατία

Πόλεμος είναι όχι Τρομοκρατία.

Και μόλις άρχισε…

Γράφει ο Ραφαήλ-Νίκος Μπελενιώτης

Η δολοφονία έχει σκοπό τον φόβο. Η τρομοκρατία έχει σκοπό τον φόβο. Η φτώχεια έχει σκοπό τον φόβο, η ανέχεια έχει σκοπό τον φόβο, οι οικονομικοί εκβιασμοί έχουν σκοπό τον φόβο. Η εξουσία έχει σκοπό της τον έλεγχο. Σκοπός του φόβου είναι ο έλεγχος…

Παρόλα αυτά οι αθώες ψυχές στο Bataclan της Γαλλίας δεν έπεσαν θύματα της τρομοκρατίας. Όχι είναι ασέβεια προς την μνήμη τους να τους θεωρήσουμε τυχαία θύματα μιας τρομοκρατικής επίθεσης. Δεν πρέπει να μιλάμε για τρομοκρατικές ενέργειες ποια όσο αφορά τον ISIS , δεν μας παίρνει. Πόλεμο έχουμε, και πρέπει να το καταλάβουμε πριν να είναι αργά.

 Ίσως να έχει δίκιο ο Πρόεδρος Ολάντ που είπε ότι η βομβιστική επίθεση ήταν μια καθαρή κήρυξη πολέμου στην καρδιά της Ευρώπης. Όντως το έρεβος κήρυξε την αρχή του πολέμου του μέσα στην πόλη του φωτός, μέσα στην αρχή όλων των τεχνών, στην μητέρα του αισθητισμού και της ηδονής, της ποίησης και της επανάστασης.

Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Μετά το Σαρλί Εμπντό το Μπατακλάν. Μετά τις εβραϊκές συναγωγές τα ποδοσφαιρικά γήπεδα και τα εστιατόρια. Πλέον είναι ξεκάθαρο πως δεν τους ενδιαφέρουν οι συμβολικοί στόχοι επίθεσης –αν υπήρξαν ποτέ- επιθυμούν αίμα των αλλόθρησκων τόσο ώστε να μπορέσουν να καταπνίξουν με αυτό την φλόγα του άσβεστου μίσους, της μισαλλοδοξίας και της απανθρωπιάς που έχει πλέον φουντώσει, το καταλάβαμε με την βομβιστική επίθεση στο έπακρο.

Ακούσαμε και την Καγκελάριο Μέρκελ να εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στα θύματα της επίθεσης, την αμέριστη συμπαραστάτη και διάθεση για βοήθεια . Παραβλέπουμε πως μια ηγέτης όπως η κυρία Μέρκελ πριν κάτι μήνες υπέγραψε ένα επονείδιστο πακέτο λιτότητας για έναν λαό που καταδυναστεύει οικονομικά εδώ και χρόνια, ξεπερνάμε το γεγονός πως δέχεται μόνο «εγκεκριμένους» πρόσφυγες στην χώρα της, προσπερνάμε και το συμβάν που έκανε ένα δεκατριάχρονο κορίτσι από την Παλαιστίνη να κλάψει live σε μια Γερμανική εκπομπή όταν την είπε πως θα πρέπει να γυρίσει στην χώρα της, με όσες ρουκέτες και κομμένα κεφάλια συνεπάγεται αυτό. 

Τα ξεχνάμε μωρέ αδερφέ! Βλέπουμε τώρα να παρουσιάζει το φιλανθρωπικό και ανθρωπιστικό της πρόσωπο –πάντα συνοδευόμενο από το μπλε κακόγουστο ταγέρ της . Θέλει λέει να βοηθήσει, και πρέπει να βρεθεί μια λύση επειγόντως.

Μόνο που η κυρία Μέρκελ καθώς και όλοι οι αρχηγοί κρατών που εκφώνησαν παρόμοιους δακρύβρεκτους λόγους δεν έχουν την παραμικρή διάθεση να βοηθήσουν μήτε και βρουν λύση. Πολύ απλά, γιατί η αναστάτωση του συνέφερε! Που στην μέση ανατολή σφάζονταν μεταξύ τους και αυτοί μπορούσαν να μεταφέρουν εκεί σε εξευτελίστηκες τιμές τις πολυεθνικές τους. Μέχρι τώρα!

Όμως για κακή τους-μας τύχη ο πόλεμος έφτασε αναπόφευκτα έξω από την πόρτα μας. Και αυτή η πόρτα η Ευρωπαϊκή που είναι στολισμένη με κίτρινα πανέμορφα αστεράκια, βασισμένη στους λαούς και στις αξίες της, είναι απλά αδύναμη. Χωρίς την στήριξη της δύσης, με μια Ρωσία πανέτοιμη να προστατέψει μόνο τον εαυτό της –και αυτό κάνει άλλωστε γιατί χτύπησαν στην Γαλλία ενώ κατεξοχήν εχθρός τους είναι η Ρωσία;- είναι στα πρόθυρα να γκρεμιστεί και τότε θα δούμε αυτό που δεν φανταζόμασταν πως θα βλέπαμε για τρίτη φορά.

Γιατί ο Β Παγκόσμιος πόλεμος, άρχισε τόσο εύκολα όσο και ο πρώτος, έτσι εύκολα θα αρχίσει και ο τρίτος. Χαρά στις επόμενες γενιές…

Έχουμε υπογράψει εν τυφλό τόσες συνθήκες χωρίς μέριμνα για το μέλλον, τόσα ανθρώπινα διατάγματα, τόσους νόμους για το καλό των ανθρώπων που πλέον έχουν μπερδευτεί στα πόδια μας.

Η Ευρώπη της επέμβασης και της ταχύτητας έγινε δυσκίνητη και θεατής σε έναν εφιάλτη που μόλις άρχισε. Το κύμα των μεταναστών πληθαίνει, ο φόβος που προανέφερα επίσης, οι κοινοτικές υφέσεις ξεπηδάνε η μία πίσω από την άλλη, ο πόλεμος έχει μεταφερθεί αλλού, πλέον τα λόγια δεν πείθουν, ο κόσμος άρχισε να ξυπνάει και οι δακρύβρεκτοι λόγοι κάποια στιγμή θα στερεύσουν από δάκρυα υποκρισίας. Σύντομα το παιχνίδι θα είναι θέμα εξουσίας.

Και μαντέψτε! Ποιος θα είναι ο τρόπος που θα παιχτεί αυτό το παιχνίδι, για τρίτη παγκόσμια φορά στην ιστορία;

Πηγή: https://zenithmag.wordpress.com/2015/11/14

Οι πνευματικοί «Οδηγητές» της εποχής μας

Βραδυνή, 13.03.2009.

Του Ιωάννου Γ. Τσάτσαρη

Συγγραφέα-Γνωσιολόγου 

Θα αναφερθώ εδώ στην σημερινή «πνευματική εποχή» των ανθρώπων. Είναι αλήθεια ότι κάποιοι άνθρωποι κάνουν μεγάλες προσπάθειες για να εισέλθουν στην λεγόμενη «πνευματική» οδό. 

Εκείνο όμως που θα μπορούσα να διακρίνω ως παρεξηγήσιμο σε κάποιους από αυτούς είναι ότι έχουν κατακλυσθεί τόσο πολύ μέσα τους από τον προσδιορισμό αυτόν, «πνευματικός», που αισθάνονται σαν διορισμένοι σε ένα πολύ υψηλό πολιτειακό αξίωμα, όπως ο υπασπιστής ενός μεγάλου βασιλέα ή ο αντιβασιλεύς! Το λυπηρό είναι ότι, στο τέλος, όλοι αυτοί μας δείχνουν πως δεν έχουν καμία σχέση με την ουσιαστική πνευματική αντίληψη…

Κατά την γνώμη μου, εκείνο που πρέπει να διαχωριστεί πριν από όλα στην σκέψη μας είναι τι σημαίνει πνευματικός άνθρωπος και τι επιδερμικός άνθρωπος. Έτσι φθάνουμε να βλέπουμε κάποιους να ενδύονται την στολή του «πνευματικού», να φορούν τα σήματα ή τα… παρασήματα και να βγαίνουν προς τον κόσμο υπερήφανοι που έχουν κατακτήσει κάποια υψηλή θέση.

Ας μην ξεχνάμε όμως ότι τα οδηγητικά γνωμικά όλων αυτών είναι που έχουν φέρει την ανθρωπότητα σήμερα στο υπερ-άσχημο σημείο να κατακλύζεται από ανυπέρβλητες φοβίες, από ασθένειες και από διαφορές που καταλήγουν στην οικονομική κατάρρευση, στην ανεργία και στην σύγκρουση. Από την μια βγαίνουν κάποιοι που μας συστήνονται ως «πνευματικοί άνθρωποι» -πολλοί, μάλιστα, τους καταχωρούν και ως «αθάνατους»- και εκφέρουν όλους εκείνους τους λόγους που διαμορφώνουν το στήριγμα του κάθε κράτους ή έθνους, και από την άλλη γύρω μας δεν βλέπουμε παρά μίσος, πολέμους ορατούς, αλλά και αόρατους.

Και μην μου πείτε ότι είναι δυνατόν να μην γνωρίζουν τον «αόρατο πόλεμο» που θανατώνει κάθε μέρα τόσα νέα παιδιά, τα οποία εκκινούν από το ινδαλματικό εκείνο ένστικτο της απελευθέρωσής τους από τις καταφατικές «συμβουλές» των άλλων και από τις εσωτερικές τους πιέσεις, για να καταλήξουν τελικά δέσμιοι διάφορων ουσιών, που στο τέλος τα οδηγούν στον μηδενισμό της ζωής τους.

Μέσα σε αυτό το κυκλοανακύκλωμα που στροβιλίζει σήμερα την ανθρωπότητα, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που μας συστήνονται ως «απεσταλμένοι του Θεού». Αλλά, πραγματικά, δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Θεός θα έβαζε ποτέ στην σκέψη του να προβάλλει ως αντιπροσώπους του ανθρώπους που διαπνέονται μονίμως από την επιθυμία να αποκτούν περιουσίες και διάφορα άλλα τιμαλφή και, ταυτοχρόνως, έχουν το αίσθημα του διώκτη απέναντι σε όποιον κάνει μια προσπάθεια ουσιαστικής πνευματικής αποκάλυψης, που δεν προσεγγίζει καθόλου τις ύποπτες δικές τους.

Ούτε και ο ίδιος ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός μας έδωσε ποτέ κάπου ένα τέτοιο δείγμα, αλλά ούτε και οι μεγάλοι Άγιοι. Κατά την γνώμη μου, όλα αυτά τα φτιάχνει η Αντινομική τάξη, που οι ειδικοί των ψυχολογικών ερευνών αποκαλούν «ασυνείδητο».

Αυτό το ασυνείδητο έχει διαμορφώσει τόσο περίτεχνες επιρροές πάνω στα ανθρώπινα όντα, που, όλοι εκείνοι που αποκαλούνται «ηγέτες» κάθε είδους, πρωταγωνιστούν στην σημερινή εποχή ακολουθώντας αποκλειστικά τις επιταγές του ασυνειδήτου τους και θέλουν οπωσδήποτε να επιβάλλουν και να καθιερώσουν τα δικά τους διασαλευμένα συστήματα.

Βέβαια, προχωρούν προβάλλοντάς μας σχέδια για υποτιθέμενη ειρήνη, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία, δημοκρατία και ουσιαστική γνώση. Στο τέλος όμως μας παρουσιάζουν τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα. Παρ’ όλα αυτά εξακολουθούν να προβάλλουν εαυτούς ως ευεργέτες της ανθρωπότητας! Είναι κάτι στο οποίο δεν βρίσκω καμία ορθή λογική…

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφερθώ και στο εξής: Όλοι σήμερα αρέσκονται να αναφέρονται ως απόλυτοι γνώστες σε γνωμικά των αρχαίων Ελλήνων, τα οποία οι ίδιοι δεν εφαρμόζουν ποτέ.

Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι, κατά την αρχαιότητα, τον συκοφάντη ή τον διαστρεβλωτή η Πολιτεία τον εκδίωκε με την γνωστή μέθοδο του εξοστρακισμού. Αλλά και εκείνοι που καταδίκαζαν τους κάποιους σε εξορία, πολλές φορές παρουσιάζονταν επίσης παράνομοι σε κάτι, γι’ αυτό και διώκονταν και αυτοί. Βλέπουμε, δηλαδή, ότι γινόταν κατά την αρχαία εποχή μια τεράστια προσπάθεια να διαμορφωθεί ένα καθαρό πνευματικό αντιληπτικό, μια προσπάθεια για ουσιαστική έρευνα, που να διαπνέεται από εκείνες τις αρχές που θα τους βοηθούσαν να εισέλθουν στην ουσιαστική αντίληψη της ζωής, του χώρου στον οποίο βρίσκονταν, της βιολογικής σύνθεσης της Φύσης, ώστε να μπορέσουν να κατανοήσουν σε ποιες βιολογικές κατατάξεις αρμονίας ή δυσαρμονίας βρίσκεται και ο ίδιος ο άνθρωπος.

Όλα αυτά φρόντιζαν να γνωρίσουν οι Έλληνες της τότε εποχής, έως ότου ήλθε η παρουσία του μεγάλου εκείνου δασκάλου, του Σωκράτη, που τους είπε το περίφημο «εν οίδα ότι ουδέν οίδα». 

Παρατηρώ, λοιπόν, ότι σήμερα σχεδόν κανένας από εκείνους τους υποτιθέμενους και προβαλλόμενους ως «πνευματικούς ανθρώπους» ή «πνευματικούς ηγέτες» δεν έλαβε υπ’ όψιν του αυτή την μεγαλειώδη Σωκρατική ρήση.

Το μόνο που κάνουν είναι να γλυκολαλούν ή να μεγαλοφωνούν ότι αυτοί μόνο κατέχουν την απόλυτη γνώση και οι καταστάσεις είναι μόνον όπως τις παρουσιάζουν αυτοί. Αυτή η στάση τι μας αποκαλύπτει;

Όχι μόνον ότι διανύουμε μια εποχή παραλογισμού, αλλά και ότι το παράλογο λειτουργεί απολύτως νομιμοποιημένα! Έτσι νομιμοποιούνται και οι όποιες πράξεις του πολίτη που τοποθετείται σε μια «μεγάλη» αναγνωρισμένη θέση. Απόδειξη είναι τα αποτελέσματα που διαμορφώνουν οι λόγοι και οι υποδείξεις εκείνων που η πολιτεία καθιστά αξιωματούχους κάποιου τομέα, για να επιβάλλουν χωρίς εμπόδια τον ασυνείδητο παραλογισμό τους.

Με αυτόν τον τρόπο η κατάσταση της ανθρωπότητας έφθασε στο σημείο που βρίσκεται σήμερα και που όλοι μπορούν εύκολα να την διαπιστώσουν αν ρίξουν μια ματιά στην απελπισία που διαπνέει τους νέους… Θεωρώ ότι στην εποχή μας, περισσότερο από ποτέ, είναι μεγάλη ανάγκη οι μεγαλύτεροι να προσέξουν τους νέους, να προσπαθήσουν να τους πλησιάσουν και να διαμορφώσουν μια συναισθησιακή συγγένεια μαζί τους, μήπως μπορέσουν τουλάχιστον να γλιτώσουν κάποια από αυτά τα παιδιά που έχουν μπει στην πορεία του αγώνα, αλλά και της απαίτησης να δώσουν λύση στα ατομικά τους προβλήματα.

Πηγή: http://www.tsatsaris.gr/?p=351&lang=el

ΟΝΕΙΡΑ του Ακίρα Κουροσάβα (Dreams-Akira Kurosawa)

Μια από τις καλύτερες ταινίες ever από τον σπουδαίο Ακίρα Κουροσάβα.

Για να το θυμηθούν οι παλαιότεροι (όσοι την έχουν δει)και να στοχάζονται οι νέοι!  

 

Αποτελείται από εφτά αυτόνομα επεισόδια-όνειρα, φωτεινά ή ερεβώδη που ενώ μεταξύ τους δεν συνδέονται σεναριακά, τόσο η σειρά τους όσο και τα θέματα τους έχουν σημασία για το σύνολο.  Π.χ. διακρίνουμε το χρόνο. Αρχίζει με το παιδί και τελειώνει με το γέροντα. Αλλά και τον κύκλο Γέννεση-Πάθη-Δοξαστικόό. Ανιχνεύονται και Ομηρικά μοτίβα.

Φυσικά,  όποιος προλάβει αφού δε ξέρουμε πότε θα το κατεβάσουν.

1-ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ Το πρώτο όνειρο στην ταινία του Κουροσάβα. Μύηση παιδιού στη ζωή. Ένα μαχαίρι σύμβολο.-11'     

   

2-Ο ΟΠΩΡΩΝΑΣ ΡΟΔΑΚΙΝΩΝ Το δεύτερο όνειρο. Η ψυχή του παιδιού και οι ψυχές των δέντρων. Σαν μια συνέχεια του Βυσινόκηπου του Τσέχωφ.-13'

3-Η ΧΙΟΝΟΘΥΕΛΛΑ Το 3ο όνειρο, η Χιονοθύελλα. Η θεά του χιονιού και οι σύντροφοι σε νάρκη. Άλλο ένα ομηρικό παράλληλο, με προεκτάσεις και συμβολισμούς-19'  

4-Το ΤΟΥΝΕΛ Το τέταρτο όνειρο είναι η συνάντηση του επιζήσαντα διοικητή με τους νεκρούς στρατιώτες του. Μια ομηρική Νέκυια, η κάθοδος του Οδυσσέα στον Άδη. Η ζωή και ο θάνατος, οι τύψεις, η συντριβή η εξιλέωση.-18'

5-ΟΙ ΚΟΥΡΟΥΝΕΣ (ή ΤΑ ΚΟΡΑΚΙΑ) Πέμπτο όνειρο η συνάντηση με τον Βαν Γκόγκ σε τόπους "μυστικούς" την ώρα που με τις πληγές του ζωγραφίζει...-10' 

  

6-ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΦΟΥΤΖΙ ΣΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ Το έκτο όνειρο είναι ένας εφιάλτης. Η μνήμη του πυρηνικού ολέθρου της Χιροσίμα προβάλλεται στο παρόν. Η άνθρωποι-δαίμονες. Αποκάλυψη. Βρες δρόμο διαφυγής..-25'

7-ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΩΝ ΝΕΡΟΜΥΛΩΝ Το έβδομο και τελευταίο όνειρο είναι οδοδείκτης, κάθαρση και δοξαστικό στη φύση και την αρμονία. Ο γέροντας και η πομπή το βεβαιώνουν...-17' 

Πηγή: http://lysippos-mustang.blogspot.gr/2014/07/dreams-akira-kurosawa.html