Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

«σχεδία»





Η «σχεδία» που είναι ήδη τριών μηνών στην Ελλάδα είναι μια αξιόλογη προσπάθεια που από αυτήν την ενέργεια βοηθιούνται άνθρωποι που είναι άνεργοι, άστεγοι, η άνθρωποι με εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειες. Από την τιμή πώλησης του περιοδικού [3,00€] το 50% [1,50€] αποτελεί απευθείας έσοδο για τον πωλητή. Όλοι οι πωλητές πριν αναλάβουν κάποιο σημείο πώλησης, έχουν παρακολουθήσει εκπαιδευτικές παρουσιάσεις / σεμινάρια, έχουν ενημερωθεί και υπογράψει έναν κώδικα συμπεριφοράς ενώ – τις ώρες που πωλούν το περιοδικό – ξεχωρίζουν από το βαθύ κόκκινο γιλέκο που φορούν. Οι πωλητές δεν επαιτούν, αλλά πωλούν ένα περιοδικό. Ας ευχηθούμε αυτή η προσπάθεια να έχει το αντίστοιχο αποτέλεσμα του νορβηγικού περιοδικού δρόμου « OSLO» που απασχολεί περίπου 500 πωλητές, με ένα τιράζ 50.000 πωλήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι έχουν δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία.



Αρμονία. Εξισορρόπηση.


Πόσο καθοριστικό ρόλο έχει ένα πούπουλο! Σκεφτείτε, πόσο καθοριστικό ρόλο έχει ένα συναίσθημα;

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Μητέρα


Ξημέρωσε η Κυριακή 12 Μαΐου 2013. Εορτάζουν σήμερα ο Θωμάς και η Θωμαΐς. Πάνω από όλα όμως είναι η εορτή της μητέρας γιορτάζει η μανά. Τι τρυφερή και στοργική λέξη συνάμα, πόσες φορές έχουμε γύρει στην αγκαλιά της για να κλάψουμε, να γελάσουμε, να εξομολογηθούμε τις χαρές, τις πικρές, τα βάσανα και τις ελπίδες μας. Από την στιγμή που θα ακουστεί το πρώτο κλάμα δυο χείλη σε φιλούν τρυφερά. Δυο χέρια σε αγκαλιάζουν σαν κάτι το ιερό. Εδώ αρχιζει το ταξίδι της ζωής μας, και συνεχώς δίπλα είναι μια μανά, είναι αυτή που θα σε παρηγορήσει όταν στα πρώτα βηματάκια σου πέφτεις και αρχίζεις να κλαις, είναι αυτή που θα τρέξει στο σχολείο για να μάθει πως πάει το σπλάχνο της, είναι αυτή που θα θυμώσει και θα ουρλιάξει αλλά δεν θα κρατήσει κακία, είναι αυτή που θα δώσει το πρώτο χαρτζιλίκι, είναι αυτή που θα αφουγκραστεί τα πρώτα σκιρτήματα της εφηβείας, είναι αυτή που θα ξενυχτίσει όταν είσαι άρρωστος, είναι αυτή που …θα μασάει τα νύχια της μέχρι να βγεις από την αίθουσα των εξετάσεων για το πανεπιστήμιο, είναι αυτή που με αγωνιά θα περιμένει επάνω από το τηλέφωνο να μάθει πως πήγε η πρώτη σου επαγγελματική συνέντευξη για να βρεις εργασία, είναι αυτή που θα σε οδηγήσει στα πρώτα βήματα του γάμου, είναι αυτή που θα κλάψει ασυγκράτητα μόλις δει το εγγόνι της στο μαιευτήριο, είναι πολλά…. αυτή είναι η μάνα, μητέρα, μαμά

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Η επιστημονική απόδειξη της ομοιοπαθητικής ιατρικής



Η ομοιοπαθητική είναι ένα θεραπευτικό σύστημα που ανήκει στις ολιστικές μεθόδους γιατί αντιμετωπίζει το σύνολο του οργανισμού και όχι μόνο ένα μέρος ή πάθηση. Κάλλιστα θα μπορούσε να ονομαστεί η ομοιοπαθητική και ενεργειακή θεραπευτική, διότι ο οργανισμός μας εκτός του υλικού μέρους έχει και ένα ενεργειακό σύστημα που ουσιαστικά εκεί στοχεύει με τα δυναμοποιημένα σκευάσματα η ομοιοπαθητική.

Απόσπασμα από: The Consumer's Guide to Homeopathy, Dana Ullman, Tarcher/Putnam, 1996.

Οι περισσότεροι άνθρωποι με κάποια εμπειρία στην ομοιοπαθητική, δεν έχουν αμφιβολία ότι τα φάρμακα "δουλεύουν", αν και αναπόφευκτα θα έχουν κάποιους συγγενείς, φίλους, γείτονες και γιατρούς που θα το βλέπουν με δυσπιστία. Ένας τρόπος για να αντιμετωπίσουμε αυτό το σκεπτικισμό είναι να γνωρίσουμε τις έρευνες που έχουν γίνει πάνω στην αποτελεσματικότητα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολύ περισσότερες εργαστηριακές και κλινικές έρευνες πάνω στην ομοιοπαθητική ιατρική, απ' ότι ο περισσότερος κόσμος μπορεί να αντιληφθεί. Λέγοντας αυτά, θα πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε την ανάγκη για περισσότερες έρευνες, όχι απλά για να απαντήσουμε στις ερωτήσεις των σκεπτικιστών, αλλά για να βοηθηθούν οι ομοιοπαθητικοί να βελτιώσουν τη χρήση αυτών των ισχυρών φυσικών φαρμάκων.

Κάποιοι σκεπτικιστές επιμένουν ότι η έρευνα στην ομοιοπαθητική είναι υποχρεωτική, καθότι η χρήση των εξαιρετικά μικρών δόσεων δεν σημαίνει τίποτα και καθότι δεν υπάρχει κάποιος γνωστός μηχανισμός δράσης αυτών των φαρμάκων. Ενώ είναι αλήθεια ότι οι ομοιοπαθητικοί, προς το παρόν, δεν γνωρίζουν ακριβώς πως οι ομοιοπαθητικές μικροδόσεις "δουλεύουν", υπάρχουν κάποιες θεωρίες που έχουν επιβληθεί, σχετικά με τον μηχανισμό δράσης τους. Ακόμα πιο σημαντικό είναι όμως το γεγονός της απόδειξης ότι "δουλεύουν". Και, ενώ οι ομοιοπαθητικοί μπορεί να μην καταλαβαίνουν πως τα φάρμακά τους αποδίδουν, σκεφτείτε ότι κορυφαίοι σύγχρονοι φαρμακοποιοί εύκολα παραδέχονται, ότι υπάρχουν πολλά φάρμακα σήμερα, που συνταγογραφούνται συχνά, συμπεριλαμβανομένης και της ασπιρίνης και κάποιων συγκεκριμένων αντιβιοτικών, των οποίων ο μηχανισμός δράσης παραμένει άγνωστος. Παρ' όλο όμως αυτό το κενό γνώσης, οι γιατροί δεν έχουν σταματήσει να τα συνυπογραφούν.

Τρίτη, 7 Μαΐου 2013

Ο κύκλος του 99



Ζούσε κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς πολύ θλιμμένος που είχε έναν υπηρέτη χαρούμενο και αισιόδοξο. Κάθε πρωί ξυπνούσε τον βασιλιά πηγαίνοντας του το πρόγευμα, τραγουδούσε χαρούμενα στιχάκια, του έκανε αστείους μορφασμούς. Στο κεφάτο πρόσωπό του υπήρχε πάντα ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο, αλλά και όλη του η ζωή ήταν ήρεμη και ευτυχισμένη. Κάποια μέρα ο βασιλιάς δεν άντεξε και τον ρώτησε:
-Ποιο είναι το μυστικό σου?
-Ποιο μυστικό Μεγαλειότατε?
-Μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Ποιό είναι το μυστικό της χαράς σου. Λέγε γρήγορα.
-Μα...δεν υπάρχει μυστικό Μεγαλειότατε.
-Πως τολμάς να λες ψέματα σ΄ εμένα. Έχω κόψει κεφάλια για πολύ μικρότερες προσβολές, από ένα ψέμα.
-Πιστέψτε με Μεγαλειότατε, σας παρακαλώ, δεν σας κρύβω τίποτα. Δεν υπάρχει κανένα μυστικό.
-Και πως τα καταφέρνεις βρε ανόητε και είσαι όλη την μέρα τόσο κεφάτος? Σε έχω παρακολουθήσει, σε βλέπω. Όλο χαχαχού και αστεία είσαι.
-Μα Μεγαλειότατε, η ζωή ήταν τόσο γενναιόδωρη μαζί μου. Η Λαμπροσύνη σας με τιμά και με έχει στην υπηρεσία της. Με την γυναίκα μου και τα παιδιά μου μένουμε σ΄ ένα ωραίο σπίτι που μας παραχώρησε το παλάτι. Μας προσφέρετε ρούχα και τροφή για όλους μας, δωρεάν εκπαίδευση στα παιδιά μου, επί πλέον δε, η Μεγαλειότητα σας μου πληρώνει και ένα μικρό μηνιαίο επίδομα, που ικανοποιεί τις μικρό επιθυμίες μας. Πως να μην είμαι ευτυχισμένος?
-Άκου, ηλίθιες δικαιολογίες έχω χορτάσει από τους συμβούλους μου. Αν δεν μου πεις το μυστικό της χαράς σου, η υπομονή μου θα εξαντληθεί και μαζί της και το κεφάλι στους ώμους σου. Είναι αδύνατον να είναι κάποιος ευτυχισμένος με αυτά που μου παρέθεσες.
-Μα Βασιλιά μου σας παρακαλώ πιστέψτε με. Δεν σας κρύβω κάτι. Πως θα μπορούσα άλλωστε. Δεν υπάρχει μυστικό.

Σώπα μη μιλάς.... Αζίζ Νεσίν.



Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2013

Ο γκουρού της εκπαίδευσης Σίμουρ Πέιπερτ






Συνέντευξη  Θανάσης Λάλας
Ο καλός δάσκαλος δεν λειτουργεί ως δάσκαλος αλλά ως ένας άνθρωπος ο οποίος εξακολουθεί να μαθαίνει μαζί με τους μαθητές του

Ο γκουρού της εκπαίδευσης

Τον χαρακτηρισμό του τίτλου μπορώ πια να τον επιβεβαιώσω κι εγώ! Είναι εύκολο αν καθίσεις όπως εγώ τρεις ώρες πλάι του, συζητώντας ό,τι σου περνάει απ' το μυαλό σαν αεράκι, να καταλάβεις ότι ο ιδιοφυής αυτός κύριος που με τη γενειάδα του θυμίζει παραμυθά ή αφηγητή ιστοριών του Ιουλίου Βερν είναι ένας άνθρωπος που έχει να πει «ό,τι πιο νέο υπάρχει» γύρω από την εκπαίδευση, τη μάθηση, τη γνώση, τους δασκάλους, τους μαθητές, τα παιδιά, τους ενηλίκους, τους πολιτικούς και τους καλλιτέχνες. Σύμβουλος και προσωπικός φίλος του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Αλ Γκορ, αγωνίζεται για το δικαίωμα στην «αλλαγή», για το δικαίωμα στην «προσωπική επιλογή». Ένας άνθρωπος της εκπαίδευσης βουτηγμένος ως το υψηλότερο άκρο της κεφαλής του στο σύστημα μάθησης, ένας άνθρωπος που τολμά να ομολογήσει ότι η εξουσία πυροβολεί θανατηφόρα τη δημιουργικότητα, φοβάται σαν τον διάβολο τον εαυτό της, βάζει τρικλοποδιές στους ιδιοφυείς και ρίχνει με τα μούτρα τους ανθρώπους στην κατανάλωση για να μην την απειλούν!
Ο «γκουρού της εκπαίδευσης», καθισμένος αναπαυτικά στην πολυθρόνα του στον δέκατο όροφο του ξενοδοχείου Χίλτον της Αθήνας, με τη σύζυγό του πλάι του έτοιμη να παρέμβει αν χρειασθεί, χαμογελάει κάθε φορά που τον ρωτάω αν «υπάρχει ευτυχία», αν «είναι αριστερός», αν «ο Μαρξ και ο Σαίξπηρ σε μια φανταστική παρέα θα τσακώνονταν»! Ο κύριος που είναι σήμερα καθισμένος αναπαυτικά στις σελίδες του «Άλλου Βήματος» είναι ίσως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες επιστημονικές σκέψεις που έχω συναντήσει όλα αυτά τα χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά. Είναι φρέσκος σαν φρούτο που δεν έχει υποστεί μετάλλαξη, είναι από αυτούς που τολμούν να πουν ότι «η δυστυχία και ο πόνος είναι πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας»! Πριν από αυτή τη συνάντηση είχα προσπαθήσει τρεις ακόμη φορές να τον συναντήσω αλλά ήταν αδύνατον. Αυτή η συνάντηση ήρθε από τον ουρανό και με βρήκε κατακέφαλα, αλλά τώρα που συνέρχομαι καταλαβαίνω ότι η δυσκολία να έρθουμε σε επαφή τις προηγούμενες φορές ήταν δικαιολογημένη... Αλίμονο αν αυτόν τον άνθρωπο ήταν εύκολο να τον συναντήσεις... Θα απομυθοποιείτο η ρήση του «η ουσία βρίσκεται στη δυσκολία»... Αστειεύομαι, αλλά σοβαρολογώ... Η δυσκολία να συναντηθείς με έναν τέτοιο άνθρωπο δεν είναι πόζα εκ μέρους του, είναι το δικαίωμά του να εκμεταλλεύεται όσο πιο πολύτιμα μπορεί τον χρόνο του. Τέλος όμως οι δικές μου φλυαρίες. Σε κάποιο βιβλίο, στο μέλλον ίσως πω πώς βρέθηκα μπροστά σ' αυτό που έψαχνα δύο χρόνια τώρα... Εσείς απολαύστε το αποτέλεσμα μιας ενδιαφέρουσας συνάντησης. Αυτά.
­