Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

Smilax aspera Αρκουδόβατος



Η Σμίλαξ είναι φυτό που ζει στα δάση και στις ερημιές, εκεί που κυκλοφορούν αράχνες και πνεύματα. Στριφογυρίζει ελισσόμενη πάνω στον κορμό των δέντρων για να στηριχτεί. Ο άνθρωπος που χρειάζεται αυτό το φάρμακο, έχει ανασφάλεια! Αισθάνεται ότι ζει σε ένα εχθρικό περιβάλλον γεμάτο κινδύνους απροσδιόριστους και πρέπει να παλέψει.

Η σμίλαξ πρέπει να ήταν αυτή που εξαιτίας της πέθανε ο Κρόκος και όχι ο φίλος του ο Σμίλακας. Αυτό το μικρό κρινάκι, ερωτεύτηκε μια κοπέλα φιλόδοξη, που γαντζώθηκε και ανέβηκε στα ψηλά. 


Αντρογυναίκα, τραχιά, πληγώνει ένα τρυφερό νέο σαν τον Κρόκο. Είναι ιδιότροπη, τρώγεται με τα ρούχα της. Σφίγγει τους άλλους, αλλά η ίδια δεν αντέχει τους περιορισμούς. Αισθάνεται ερωτική διάθεση, αλλά είναι συγκρατημένη. Η σμίλαξ είναι μια γυναίκα που παρά το δυναμισμό που δείχνει, κατά βάθος είναι ευαίσθητη, ανασφαλής και έχει ανάγκη από στήριξη. Ο κρόκος μπορεί να την παρασύρει με την τρυφερότητα, τα γέλια και τα τραγούδια του. Τραγουδάει κι εκείνη, τον ερωτεύεται, αλλά με τον παιδισμό του και την αστάθειά του δεν τις προσφέρει όσα χρειάζεται για να έχει αίσιο τέλος ο έρωτάς τους. Εκείνη είναι φιλόδοξη, θέλει να ανέβει στα ψηλά, αλλά δεν μπορεί να στηριχτεί πάνω στον νεαρό της εραστή. Οι ορμόνες της βράζουν, αλλά τα αγκάθια της πληγώνουν όποιον την αγκαλιάσει. Καρδιά με αγκάθια. Μένει μόνη και στην κλιμακτήριο είναι μια γυναίκα που φοβάται ότι η καρδιά της θα την προδώσει. Φοβάται το θάνατο. Όμως η φύση της χαρίζει μακροβιότητα. Ο νεαρός εραστής της έχει πεθάνει από τον καημό του για εκείνη κι αυτή μαραζωμένη, ρυτιδωμένη ζει τον έρωτα στα όνειρά της!

Από το βιβλίο της: Νίκη Τσέκου Κόκκινη κλωστή δεμένη….. Από το Μύθο στην Ομοιοπαθητική.

Sarsaparilla

Η Sarsaparilla officinalis παράγεται από τη ρίζα του φυτού Smilax officinalis. Ως ομοιοπαθητικό φάρμακο σχετίζεται έντονα με το ουροποιητικό σύστημα, και το δέρμα. Χρησιμοποιείται κυρίως σε οξέα περιστατικά, σε ουρολοιμώξεις, δυσουρία (χαρακτηριστικός ο πόνος στο τέλος της ούρησης), κυστίτιδες, κολικό νεφρού, αιματουρία, πυουρία, πέτρες νεφρών ή ουροδόχου κύστης, ιζηματώδη ούρα.

Η ρίζα χρησιμοποιείται για να φτιαχτεί  το ποτό σαρσαπαρίλλα (sarsaparilla)  και άλλες μπύρες , καθώς και τα φυτικά ροφήματα, όπως το δημοφιλές  Baba Roots από την Τζαμάικα. Οι ρίζες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε σούπες ή να φαγωθούν μαγειρευτές. Τα μούρα (οι κόκκινοι καρποί) μπορούν να καταναλωθούν τόσο ωμοί όσο και μαγειρεμένοι.
 Wikipedia

Φαρμακευτικές ιδιότητες

Η ρίζα χρησιμοποιείται στην  ιατρική διότι έχει μαλακτικές, απολυμαντικές , καθαρτικές, εφιδρωτικές, διουρητικές, διεγερτικές και τονωτικές ιδιότητες.    Holtom. J. and Hylton. W. Complete Guide to Herbs. A good herbal.

Επιπρόσθετα θεωρείται  ένα από τα καλύτερα φάρμακα αποτοξίνωσης και χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση του σωματικού και ψυχικού στρες και την χαλάρωση του σώματος . Η ρίζα έχει όλα τα συστατικά του φαρμάκου που κυκλοφορεί με το όνομα :  sarsaparilla  και  χρησιμοποιείται σαν αντιοξειδωτικό για τον καθαρισμό του  αίματος, την  καταπολέμηση βακτηρίων, την προστασία του συκωτιού, την αύξηση της ούρησης, τη διέγερση της  πέψης και πολλές άλλες δράσεις.

Chiej. R. Encyclopaedia of Medicinal Plants. Covers plants growing in Europe. Also gives other interesting information on the plants. Good photographs
Ακόμη  το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί σαν φυτικό φάρμακο για την χαλάρωση των μυών, ρευματικού πόνου, ως διουρητικό, εφιδρωτικό, διεγερτικό και έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά για τη θεραπεία της υπέρτασης, διαβήτη, πεπτικές διαταραχές, και δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης.
 Smilax aspera in the medical worldEffect of selected chemical ingredients from Smilax aspera on some biological activities in rats and mice
 LAP LAMBERT Academic Publishing (09-11-2011)

Τέλος τα ώριμα φρούτα πιέζονται  και εφαρμόζονται στο δέρμα για τη θεραπεία της ψώρας. Manandhar. N. P. Plants and People of Nepal

Πηγές  

Νίκη Τσέκου Από το Μύθο στην Ομοιοπαθητική. Εκδόσεις ΕΤΡΑ  

kentromeletisarxaiasthourias wordpress com

homeopathy gr


Οποιοδήποτε περιεχόμενο στον Παρόντα Δικτυακό Τόπο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα, δεν συνιστά, ούτε δύναται να ερμηνευθεί ότι συνιστά ή υποκαθιστά συμβουλή ιατρικής φύσης, για την οποία οφείλετε και σας συστήνεται να απευθύνεστε σε αρμόδιο επαγγελματία υγείας.

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

Ο εξωτερισμός του Ελληνισμού



Ν. Λυγερός

Ο Ελληνισμός δεν κρύβει τίποτα κι όλο το έργο του είναι μια προσφορά για την Ανθρωπότητα. Δεν προσπαθεί να επισκιάσει τους άλλους. Αν μερικοί τον φοβούνται είναι απλώς επειδή φωτίζει τον κόσμο. Είναι ένας φάρος που προσέχει τη θάλασσα και τους ανθρώπους, γιατί έχτισε τα θεμέλιά του μέσα σε αυτήν με την ανθρωπιά. Για πρώτη φορά στην ιστορία, ο Ελληνισμός έχτισε μέσα στη θάλασσα, διότι με τη νοημοσύνη του μπορούσε, μπορεί και θα μπορεί να διαχειριστεί τη δυναμική της δίχως να φοβηθεί γιατί είναι ικανός να είναι διαχρονικός. Ο εξωτερισμός του Ελληνισμού ακολουθεί τη διδασκαλία του Σωκράτη στην Αγορά και μερικά ανοιχτά μαθήματα του Αριστοτέλη. Διότι η έννοια της σχολής, δεν επαρκεί για να χωρέσει τις γνώσεις που αποτελούν αναφορά για τους ανθρώπους. Ως ανοιχτή δομή, το μοντέλο του είναι ο ίδιος ο κόσμος και δεν προσπαθεί ν’ αποκλείσει κανένα. Γι’ αυτό το λόγο όταν αντιμετωπίζει εχθρούς δεν έχει φοβίες, ξέρει ότι πρόκειται για βάρβαρους που δεν αγαπούν την Ανθρωπότητα. Έτσι περνά στην αντεπίθεση διότι θέλει να προστατέψει κάθε αθώο με τη δικαιοσύνη όποιος και να είναι ο αντίπαλος. Κι επειδή είναι τις περισσότερες φορές πιο ισχυρός από αυτόν, αλλιώς δεν θα τολμούσε να τον πειράξει, επινόησε τη στρατηγική που με τη διαχρονικότητά της του επέτρεψε να γίνει ανθεκτικός στις επιθέσεις και να αποτελέσει ένα παράδειγμα για όλους τους λαούς που αντιστέκονται στα αναρχικά συστήματα. Είναι ο εξωτερισμός του Ελληνισμού που επέτρεψε σε άλλες ψηφίδες της Ανθρωπότητας να παλεύουν ενάντια στη βαρβαρότητα γιατί τις έμαθε ότι απαγορεύεται. Αυτή είναι η αξία της ανθρωπιάς του.


Πηγή:lygeros org

Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2013

Λεκτίνη



“Ο ρόλος της λεκτίνης
στην ανάπτυξη των αλλεργιών”

Οι λεκτίνες περιλαμβάνονται στα κύτταρα των φυτών και των ζώων, και αναπόφευκτα βρίσκονται και στα τρόφιμα μας. Η πιο γνωστή λεκτίνη  είναι η γλουτένη, που βρίσκεται στους σπόρους πολλών δημητριακών.

Είναι γνωστό στους επιστήμονες ότι η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας μη καλά μαγειρεμένης λεκτίνης μπορεί να προκαλέσει  ναυτία, εμετό, διάρροια, ακόμη και τροφική δηλητηρίαση. Το επαρκές μαγείρεμα καταστρέφει τις περισσότερες αλλά όχι όλες τις λεκτίνες. Υπό κανονικές συνθήκες μόνο το 5% της ποσότητας λεκτίνης στην τροφή περνάει από το έντερο στο αίμα.

Στην περίπτωση όμως που υπάρχουν βλάβες στο εντερικό επιθήλιο, τότε η λεκτίνη απορροφάται πολύ πιο εύκολα και εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας έτσι αντίδραση από το ανοσοποιητικό σύστημα, είτε με τη μορφή αλλεργίας είτε αυτοάνοσης νόσου.

Λεκτίνη - τι είναι αυτό;
Οι λεκτίνες είναι γλυκοπρωτεΐνες, ενώσεις δηλαδή πρωτεϊνών και σακχάρων, οι οποίες βρίσκονται στην επιφάνεια των κυτταρικών μεμβρανών. Ο μηχανισμός αντιγραφής των κυττάρων σε όλους τους οργανισμούς (βακτήρια, φυτά, ζώα) παράγει λεκτίνη σύμφωνα με το δικό τους γενετικό κώδικα. Κύτταρα με αλλοιωμένο γενετικό κώδικα, π.χ. κύτταρα γηραιά, κατεστραμμένα, καρκινικά ή ημιτελώς ανεπτυγμένα παράγουν λεκτίνη που διαφέρει ως προς τη σύσταση των πρωτεϊνών  και υδατανθράκων από αυτήν στα κανονικά  κύτταρα. Αυτό είναι αρκετό για να κάνει ένα κύτταρο να αναγνωρισθεί από το ανοσοποιητικό σύστημα ως αντιγόνο (εχθρός) και να καταστραφεί. Έτσι είναι η λεκτίνη που αποφασίζει εάν ένα δεδομένο κύτταρο θα καταστραφεί από το ανοσοποιητικό σύστημα ή όχι.