Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

Έρευνα κατά του καρκίνου με εναλλακτικούς τρόπους.



Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, εργαστήριο Φυσιολογίας:
35 χρόνια επιστημονικής εργασίας οδηγούνται στο εδώλιο!!
Ρεπορτάζ - Έρευνα: Νίκη Τσέκου

Οι απλές φτηνές φυσικές ουσίες, που δρουν ως αντιοξειδωτικά και εμποδίζουν την ανάπτυξη του καρκίνου, μελετήθηκαν από Έλληνες επιστήμονες,  οι  οποίοι  κατηγορήθηκαν  τότε  από  το  ιατρικό κατεστημένο!

O  ρόλος  των  βιταμινών  και  προβιταμινών  στην  πρόληψη  και  τη  θεραπεία  του  καρκίνου,  ο  ρόλος  των ηλεκτρομαγνητικών  συχνοτήτων  στη  θεραπεία  σοβαρών ασθενειών, είναι θέματα της έρευνας Ελλήνων επιστημόνων, η οποία ξεκίνησε εδώ και 35 χρόνια και συνεχίζεται!

Τα  δημοσιευμένα  αποτελέσματα  σε  έγκυρα  ιατρικά περιοδικά,  οι  εργασίες  που  παρουσιάστηκαν  σε  διεθνή Συνέδρια, η ανιδιοτέλεια και ο ζήλος της ερευνητικής ομάδας που αγωνίζεται στον αγώνα της ηθικής, τράβηξαν  το  ενδιαφέρον  μας  και  μας  οδήγησαν  να γνωρίσουμε  από  κοντά  την  εργασία  των  επιστημόνων  του Τμήματος  Φυσιολογίας  της  Ιατρικής  Σχολής του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων.

Με  έκπληξη  πληροφορηθήκαμε  ότι  αυτή  η  ομάδα που θα έπρεπε να θεωρείται πρότυπο για τους νέους επιστήμονες  και  καμάρι  για  την  επιστημονική  κοινότητα  της  χώρας  μας,  σύρεται  στα  δικαστήρια  με  σοβαρές κατηγορίες!

Όλοι μαζί!

Συνήθως, όταν εμείς οι δημοσιογράφοι παρουσιάζουμε    ερευνητικά  προγράμματα  και  τα  αποτελέσματά τους, αναφέρουμε ένα-δύο ονόματα των επικεφαλής καθηγητών  και  αυτό  είχα  κι  εγώ  σκοπό  να  κάνω  παρουσιάζοντας τα πειράματα που πραγματοποιούνται στην  Ιατρική  Σχολή  του  Πανεπιστήμιου  Ιωαννίνων, στο Τμήμα Φυσιολογίας.
Όταν όμως πήγα και είδα πώς εργάζεται η ομάδα εκεί, ζήτησα  να  μου  δώσουν  όλα  τα  ονόματα  των  μελών της  γιατί  εκεί  δεν  υπάρχει  ιεραρχία!  Υπάρχει  το όλοι μαζί!

Συγκρατείστε  τα  ονόματα  αυτών  των  άξιων,  σεμνών και  ανιδιοτελών  επιστημόνων  γιατί  πρέπει  να  καμαρώνουμε γι’ αυτούς και θα τους καμαρώνουμε και στο μέλλον, είτε τους κρατήσει η Ελλάδα, είτε τους κερδίσει άλλη χώρα!

•Αυδίκος Αντώνης, Μαθηματικός, υποψήφιος διδάκτωρ
(θέμα: «Δράση ηλεκτρομαγνητικών πεδίων σε μοντέλα καρκίνου- Μαθηματική ανάλυση συχνοτήτων και εφαρμογές»)

•Αναστασιάδη  Χρυσούλα,  Ph.D  (Διδάκτωρ  Ζωολογίας),  Βιολόγος,  Master  στην  Ζωολογία,  ερευνήτρια.
•Βελοπούλου Αναστασία, Βιοτεχνολόγος, υποψήφια διδάκτωρ (θέμα: «Μίμηση δράσεων διαβιβαστών μηνύματος μέσω χρήσης διαμορφωμένων ηλεκτρομαγνητικών πεδίων»
• Βεργινιάδης Ιωάννης,  Μεταπτυχιακός,  υποψήφιος διδάκτορας (θέμα: «Ηλεκτρομαγνητικά πεδία και σύμπλοκα  μετάλλων  με  αντικαρκινικές  ιδιότητες»),  Βιολόγος-Βιοτεχνολόγος.
•Γεωργίου  Έλενα Μεταπτυχιακός,  υποψήφια  διδάκτωρ (θέμα:  Η  οδός  του  Αραχιδονικού  οξέος  στα καρκινικά κύτταρα), Βιολόγος-Βιοτεχνολόγος.
•Γκιούλη  Μαρία  Μεταπτυχιακός,  υποψήφια  διδάκτωρ (θέμα:  «Ο  μεταβολισμός  του  καρκινικού  κυττάρου  με  έμφαση  στην  γλυκόλυση»),  Βιολόγος-Βιοτεχνολόγος
•Ευαγγέλου Άγγελος, Ph.D, Ιατρός Ειδικός Παθολόγος-Καθηγητής Φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
•Καραγκούνης Ηλίας Μs (Μάστερ)- (θέμα: «Οι σύμπλοκες ενώσεις του κασσίτερου ως αντικαρκινικοί παράγοντες»), Βιολόγος με Μάστερ στη Φαρμακολογία (υποψήφιος διδάκτωρ).
•Καρκαμπούνας Σπύρος Ph.D, Βιολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
•Λιάσκο  Ρωμάν,  Ph.D  (Διδάκτωρας  Φυσιολογίας) Βιολόγος,  Προϊστάμενος Τεχνικής  του Τμήματος  Βιολογικών  Εφαρμογών  και Τεχνολογιών  του  Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (Ουκρανικής καταγωγής).
•Μέτσιος  Απόστολος,  Ph.D  (Διδάκτωρ  Φυσιολογίας),  Βιολόγος,  Πανεπιστημίου  Νεαπόλεως  Ιταλίας, Ερευνητής Έρευνα κατά του καρκίνου με εναλλακτικούς τρόπους. Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, εργαστήριο Φυσιολογίας:
•Μπινόζη-SchmidtΤζένυ Βιολόγος,   υποψήφια διδάκτωρ. (Θέμα: «Δράση συμπλόκων πολυαμινών με Βανάδιο σε μοντέλα καρκίνου») (Αμερικανίδα).
•Μπούλακα. Αθηνά,  υποψήφια  διδάκτωρ (θέμα: «Η  ιστολογική  και  ενδοκυττάρια  κατανομή  ιχνοστοιχείων όπως το Βανάδιο και ο Κασσίτερος χορηγούμενα υπό  μορφήν  συμπλόκων  ενώσεων»), Βιολόγος-Βιοτεχνολόγος
•Σίμος  Ιωάννης (θέμα:  «Η  δράση  φλαβονοειδών της    διατροφής    ως    αντικαρκινικών    παραγόντων»), υποψήφιος   διδάκτωρ,   Διατροφολογία-Επιστήμων διατροφής, Μάστερ στην Διατροφολογία.
•Χαβέλας    Κωσταντίνος,    Ηλεκτρονικός,    Απόστρατος  Αξιωματικός  Επικοινωνιών  του  Πολεμικού Ναυτικού, Συνδεδεμένος Ερευνητής.

Το βιογραφικό της ομάδας

«Η επιστήμη  δεν  παράγει  εργαλεία  θανάτου  και πόνου!  Η  επιστήμη  παράγει  γνώση  και  μέσα για  την  στήριξη  της  Ζωής,  την  απαλοιφή  των  δεινών και την πλήρη ανάπτυξη κάθε Ανθρώπου.

Αν ο επιστήμονας κινείται προς άλλους στόχους, τότε χάνει  αυτόματα  και  την  επαφή  με  την  επιστήμη,  αυτοεξοριζόμενος  σε  έναν  χώρο  βασικής  απώλειας  της ορθής  επικοινωνίας  με  το  Σύμπαν  για  την  κατάδειξη της Αλήθειας του, ώστε ο Άνθρωπος να υπάρχει μέσα στον κόσμο χωρίς δεινά, που είναι και το αντικείμενο προς το οποίο στρέφεται η επιστήμη.»

Αν μείνουμε μόνο στις παραπάνω φράσεις, θα έχουμε κερδίσει  τον  ορισμό  της  αρετής  και  της  ηθικής,  που δεν κυριαρχεί σήμερα ούτε στην επιστήμη, ούτε στην κοινωνία. Κι όμως, εκεί στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, στην ομάδα που γνωρίσαμε εμείς, αυτές οι αξίες κυριαρχούν  κι  επιβεβαιώνονται  από  το  επιστημονικό έργο της!

Είναι αυτές οι αρχές που διέπουν την ερευνητική εργασία  35  χρόνων,  εργασία  που  ανέλαβαν  να  μας  παρουσιάσουν  ο  καθηγητής  Φυσιολογίας  της  Ιατρικής Σχολής  του  Πανεπιστημίου  Ιωαννίνων Άγγελος  Ευαγγέλου, Ιατρός, Ειδικός Παθολόγος και ο επίκουρος καθηγητής Φυσιολογίας, στο εργαστήριο Φυσιολογίας  της  ίδιας  Σχολής,  Βιολόγος(Ph.D)

Σπύρος  Καρκαμπούνας  Mας  μίλησαν  εκ  μέρους  της  ερευνητικής ομάδας.  Από  την  αρχή  της  συζήτησης  ξεκαθάρισαν ποιος είναι ο στόχος τους, ο οποίος είναι συγχρόνως και το «βιογραφικό» τους:

«Πρέπει  να  πούμε  ότι  το  πνεύμα  που  κατεύθυνε  και κατευθύνει τις έρευνές μας δεν είναι μόνον η εξαγωγή βασικής γνώσης αλλά και η δημιουργία θεραπευτικών μέσων  απλών,  το  δυνατόν  λιγότερο  επεμβατικών,  με τις δυνατόν μικρότερες παρενέργειες, εύχρηστων και φθηνών,  ώστε  να  είναι  από  την  πλευρά  της  οικονομικότητας,  προσβάσιμα  και  στους  αδύναμους  οικονομικά ανθρώπους – που αποτελούν και την μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού κάθε χώρας.

Αυτός   ο   προσανατολισμός   είναι   και   παραμένει   ο πυρήνας  των  ιδεών  που  κυβέρνησαν,  ενέπνευσαν, εμπνέουν  και  θα  εμπνέουν  την  ερευνητική  προσπάθεια  της  ομάδας  μας,  από  την  στιγμή  της  γέννησής της το 1978 μέχρις ότου υφίσταται.

Είναι οι λεγόμενες «Ιδέες της Φυσιολογίας», οι οποίες τέθηκαν αρχικά από τον αείμνηστο καθηγητή Γ. Καλλίστρατο και συνεπικουρήθηκαν από όλους μας.

Αυτές οι ιδέες είναι άφθαρτες στο ηθικό πεδίο και έτυχαν, στο πρόσωπο του Καθηγητή Γεωργίου Καλλίστρατου, διεθνών  αναγνωρίσεων, αλλά  δεν  κυριαρχούν  ούτε στην επιστήμη, ούτε στην κοινωνία!
Οι μάχες που δώσαμε και δίνουμε για την εμπέδωση της  αξίας  αυτών  των  ιδεών  είναι,  κατ’  ουσίαν  και  το βιογραφικό  μας!  Οι  εργασίες  που  παραγάγαμε  ήταν και  είναι  χρήσιμα  εργαλεία  για  την  υλοποίηση  των ιδεών αυτών.

Το  σύνολο  της  σκληρής  πειραματικής  εργασίας  που είχε  καταβληθεί  από  την  επιστημονική  μας  ομάδα κατά  την  διάρκεια  μιας  εικοσιπενταετίας  στο  Εργαστήριο  Φυσιολογίας  στα  οποία  προστίθεντο  ακόμη είκοσι  χρόνια  ερευνητικής  εργασίας,  στο  Ινστιτούτο Max  Planck  εκ  μέρους  του  καθηγητή Γιώργου  Καλλίστρατου, μας είχαν διαμορφώσει την θεωρητική άποψη  ότι  οι  φυσικές  δομές  του  οργανισμού  ήταν  πάρα πολύ  ισχυρές,  φτάνει  να  μπορούσε  κανείς  να  βρει μεθόδους  να  αξιοποιεί  τις  εφεδρείες  τους  στο  δέον επίπεδο, ανάλογα με το εκάστοτε πρόβλημα».

Αξιόλογα αποτελέσματα!

Η ανακάλυψη των αντικαρκινικών ουσιών Η φωτεινή  προσωπικότητα  του  Καθηγητή Γ.  Καλλίστρατου,  καθόρισε  μια  επίπονη  και  επίμονη επιστημονική   διαδρομή   που   συνεχίζεται   ως   τώρα από  τους  συνεργάτες  του.  Σπούδασε  Οδοντιατρική, Χημεία  και  Ιατρική  στην  Αίγυπτο,  την  Ελλάδα  και  τη Γερμανία. Απέκτησε δύο διδακτορικά διπλώματα από το  Πανεπιστήμιο  του  Αμβούργου  και  εξειδικεύτηκε στην   Κλινική   Χημεία.   Εργάστηκε   ως   ακαδημαϊκός ερευνητής  στην  Γερμανία  πολλά  χρόνια,  κυρίως  στο Ινστιτούτο  Max  Planck,  από  όπου  και  προτάθηκε  ως υποψήφιος για το βραβείο Νobel Φυσιολογίας και Ιατρικής.

Επειδή  θα  ήταν  ωφέλιμο  αναφερθούμε  εκτενέστερα στην σπουδαία προσωπικότητα του Γ. Καλλίστρατου, θα σας παραπέμψουμε σε ειδικό άρθρο σε άλλο τεύχος της Holistic Life.

Προς  το  παρόν  τον  βρίσκουμε  στο  Ινστιτούτο  Max Planck  της  Γερμανίας,  όπου  με  μια  ομάδα  από  το Μιλάνο  μελετούσαν  ένα  λιποειδές  πολυορμονικό  το οποίο βρίσκεται σε υψηλές τιμές στο οργανισμό όσων πάσχουν  από  λευχαιμία  και  καρκινικούς  όγκους.  Το λιποειδές  αυτό  το  ονόμασαν μαλιγνολιπίνη  (κακή λιπίνη).
Στην προσπάθεια να απομονώσουν τη μαλιγνολιπίνη για να δημιουργήσουν ένα τεστ ώστε να την ανιχνεύουν έγκαιρα, για την πρώιμη διάγνωση του καρκίνου, ανακάλυψαν τις ουσίες που αδρανοποιούν τις καρκινογόνες ουσίες!

Μαζί με τον γνωστό Γερμανό Φυσικό Alexander Fau, στο εργαστήριο ουρολογίας Τimmerman, δοκίμασαν να χορηγήσουν σε μεγάλα ζώα (χοίρους, αγελάδες) το ισχυρό καρκινογόνο βενζοπυρένιο, ώστε να αναπτύξουν καρκινικούς όγκους και να πάρουν από το σώμα των ζώων αυτών τους όγκους να τους εκχυλίσουν και να παράξουν αρκετή ποσότητα μαλγνιολιπίνης ώστε να  μπορέσουν  να  κάνουν  τα  τεστ  ανίχνευσης  μέχρις ότου την κάνουν συνταγή για να την έχουν στα εργαστήρια.

•Το  βενζοπυρένιο  είναι  γνωστό  χημικό  καρκινογόνο που περιέχεται μεταξύ άλλων και στον καπνό του τσιγάρου, στην άσφαλτο, στο ψημένο στα κάρβουνα κρέας κ.α. Η ποσότητα που δημιουργεί καρκίνο σε 80 μέρες στα πειραματόζωα στο μέγεθος αρουραίου, είναι 10mgr, ποσότητα που υπάρχει μέσα σε 2.000.000 τσιγάρα.

Παρ’ όλο που οι επιστήμονες χορήγησαν το βενζοπυρένιο σε υψηλές ποσότητες (2-5 gr) σε κάθε ζώο, δεν δημιούργησε  καρκίνο  στα  ζώα  αυτά!  Αυτό  το  παράδοξο,  έκανε  τους  επιστήμονές  να  σκεφτούν  ότι  στο σώμα των ζώων υπήρχαν ουσίες οι οποίες εξουδετέρωναν την καρκινογόνο δράση του βενζοπυρενίου!

•Η  ρύπανση  από  την  πλευρά  των  πετρελαιοειδών είναι  κυριαρχούσα.  Δεύτερη  είναι  η  ρύπανση  από  τη διασπορά των μετάλλων, η οποία είναι πιο ανθεκτική και πιο επιβλαβής!

Με  μια  σειρά  συστηματικών  πειραμάτων  ο  Γ.  Καλλίστρατος  και  ο  Α.  Fau  ανακάλυψαν  ομάδες  ουσιών  οι οποίες υπάρχουν στο σώμα των ζώων και του ανθρώπου και εξουδετερώνουν τα χημικά καρκινογόνα που μοιάζουν με το βενζοπυρένιο, ή τους πολυκυκλικούς υδρογονάνθρακες, τα φυτοφάρμακα κ.λ.π!

•Συνέθεσαν  και  κάποιες  ουσίες,  αλλά  όταν  τις  δοκίμασαν στα πειράματα, διαπίστωσαν ότι οι συνθετικές αυτές ουσίες είναι πιο τοξικές!
Στη  συνέχεια  ανακάλυψαν  μια  βιοχημική  οδό  μέσα στο  σώμα  των  εμβίων  όντων,  την  οδό  των πολυαμινών.

Δοκιμάζοντας  τις  πολυαμίνες,  είδαν  ακόμα  πιο  εντυπωσιακά αποτελέσματα κατά του καρκίνου! Δημιούργησαν  έναν  κατάλογο  ουσιών  τις  οποίες  παράγει  το ίδιο  το  σώμα  και  εξουδετερώνουν  τα  καρκινογόνα.

Δοκίμασαν  σε  πειράματα,  in  vitro  περισσότερο  και in vivo, τις φυσικές αυτές αντικαρκινικές ουσίες και είδαν   καταπληκτικά   αποτελέσματα!   Ανακάλυψαν δηλαδή τα γνωστά σε όλους μας σήμερα, αντιοξειδωτικά.

Ο   γνωστός   Αμερικανός   Νομπελίστας   Βιοχημικός Linus Pauling πήρε στοιχεία και άρχισε να εργάζεται επί του θέματος αυτού.
Είναι οι θεωρίες  του  Pauling  που  καθιέρωσαν  την εποχή εκείνη την αντικαρκινική δράση υψηλών δόσεων βιταμίνης C.

Η συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων...

Βιταμίνες, προβιταμίνες...Το  1978  ο Γ.  Καλλίστρατος έρχεται  στην  Ελλάδα ως   καθηγητής   Πειραματικής   Φυσιολογίας   στην νεοσύστατη  Ιατρική  Σχολή  του  Πανεπιστημίου  Ιωαννίνων.  (1978-79:  Κοσμήτορας  της  Ιατρικής  Σχολής, 1979-80:  αντιπρύτανης,  1980-81:  πρύτανης,  1981-82: προπρύτανης Πανεπιστημίου Ιωαννίνων).

Τα πειράματα τα σχετικά με τις αντικαρκινικές ουσίες συνεχίστηκαν  στο  Τμήμα  Φυσιολογίας  του  εν  λόγω Πανεπιστημίου. Στην ερευνητική ομάδα του Γ. Καλλίστρατου μετέχουν και οι νυν Καθηγητές της Σχολής Α. Ευαγγέλου και Σ.  Καρκαμπούνας. 

Μετά  τον  θάνατο του  Γ.  Καλλίστρατου  στις  21.6.2001,  οι  έρευνες  δεν σταμάτησαν.

Οι Καθηγητές Α. Ευαγγέλου και Σ. Καρκαμπούνας θυμούνται:
«Ο Καθηγητής Καλλίστρατος ήταν σπουδαίος άνθρωπος και  Επιστήμων!  Συνεργάστηκα  μαζί  του  ως  Επιμελητής από  τότε  που  ήρθε  στο  Πανεπιστήμιο  Ιωαννίνων»,  λέει ο Α. Ευαγγέλου. «Στην ομάδα προστέθηκε και ο Σπύρος Καρκαμπούνας ο οποίος ήταν φοιτητής τότε.

Αποφασίσαμε  τα  πειράματα  να  τα  κάνουμε  όχι  τόσο  in vitro  αλλά  πιο  πολύ  in  vivo,  δηλαδή,  πιο  βιολογικά.  Σε αυτά  τα  in  vivo  πειράματα  δοκιμάσαμε  ουσίες  φυσικές,  ατοξικές,  από  τις  οποίες  οι  πιο  σημαντική  ήταν  το ασκορβικό  οξύ,  δηλαδή  η  βιταμίνη  C,  αλλά  και  καροτένια. Επίσης δοκιμάσαμε συνδυασμούς φυσικών ουσιών και  είχαμε  πολύ  ενθαρρυντικά  αποτελέσματα!  Είδαμε ότι οι φυσικές ουσίες λειτουργούσαν και προληπτικά και θεραπευτικά  κατά  του  καρκίνου!

Τις  εργασίες  αυτές  τις δημοσιεύσαμε σε έγκυρα διεθνή περιοδικά.

• Καταλήξαμε  στο  συμπέρασμα  ότι  ουσίες  σαν  αυτές που  παίρνει  ο  άνθρωπος  από  τη  διατροφή  του  όπως η βιταμίνη C, η βιταμίνη Ε, το β-Καροτένιο κ.α., ουσίες δηλαδή  που  περιέχονται  και  σε  σκευάσματα  τα  οποία είναι εγκεκριμένα από τον ΕΟΦ και είναι μη τοξικές και έχουν ήπιες παρενέργειες, μπορούν να ενισχύσουν τον οργανισμό  και  θα  μπορούσαν  να  δοκιμαστούν  και  σε ανθρώπους, χωρίς να κινδυνεύει ο ασθενής.

• Να  διευκρινίσουμε  εδώ,  ότι  πιθανότατα,  οι  ουσίες αυτές, συνδεδεμένες και με άλλα μόρια, απορροφώνται καλύτερα από τον οργανισμό και σε υψηλότερα ποσά. 

Η  μονοθεραπεία  μπορεί  να  δημιουργεί,  αντί να  εξουδετερώνει  τις  ελεύθερες  ρίζες. 

Για  παράδειγμα, η βιταμίνη C όταν χορηγείται μόνη της, αντιμετωπίζοντας το οξειδωτικό στρες, μετατρέπεται και αυτή σε μία  ελεύθερη  ρίζα,  την  ασκορβική  ρίζα  η  οποία  είναι μεν βραδεία και δεν είναι τόσο τοξική, αλλά μπορεί να προκαλέσει  ζημιά.  Και  η  βιταμίνη  Ε  παράγει  μια  τοκοφερυλική ρίζα αντιμετωπίζοντας το οξειδωτικό στρες.

Το  μυστικό  είναι  να  δίνεται  ένας  συνδυασμός,  ώστε  η μία  ουσία  να  εξουδετερώνει  τις  παρενέργειες  της  άλλης!

• Επίσης να σημειώσουμε κάτι που έχουμε παρατηρήσει κι  εμείς  στα  πειράματα  που  κάνουμε: αν  η  ποσότητα βιταμίνης  C  που  χορηγούμε  είναι  μικρότερη από  όσο  χρειάζεται,  όχι  απλώς  δεν θεραπεύει,   αλλά   αντίθετα   μπορεί  να  επιταχύνει  βιολογικές αντιδράσεις!

Τα   40   mmol (δείτε εδώ σε πόσα mg αντιστοιχούν τα 40 mmol) στα  σωματικά  υγρά  είναι ένα  καλό  επίπεδο  για  να δράσει  θεραπευτικά  η βιταμίνη  C. Σε  συγκέντρωση 10 mmol, για παράδειγμα,  που  είναι  χαμηλό  επίπεδο, η  βιταμίνη  C  πυροδοτεί   τις   ελεύθερες ρίζες!

Το γεγονός αυτό είναι γνωστό από το  1890  ως  “αντίδραση Fenton”.  Αντίθετα,  όταν  η συγκέντρωση  στα  σωματικά υγρά είναι πάνω από τα 40 mmol,  τότε  δεν  υπάρχει  τρόπος να αναπτυχθούν ελεύθερες ρίζες. Σήμερα  που  το  περιβάλλον  είναι  επιβαρυμένο και ο τρόπος ζωής έχει αλλάξει, χρειάζεται ο άνθρωπος 60 mmol  την  ημέρα  για  να  εξουδετερώσει  τις  ελεύθερες ρίζες.

Βέβαια το επίπεδο των βιταμινών που χρειάζεται κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικό και θα πρέπει κανείς να παίρνει βιταμίνες ανάλογα με τις ανάγκες του οργανισμού του.

• Στη  θεραπεία  του  καρκίνου,  πρέπει  να  πετυχαίνουμε υψηλά  επίπεδα  για  να  έχουμε  καλά  αποτελέσματα.  Οι πρώτοι  που  έκαναν  πειράματα  με  βιταμίνη  C  ήταν  ο Νομπελίστας Linus  Pauling  και  ο  Χειρουργός Ewan Cameron από τη Σκωτία. Χορηγούσαν σε καρκινοπαθείς  τελικού  σταδίου  10  gr  βιταμίνης  C  ενδοφλεβίως, με πολύ καλά αποτελέσματα! Αλλά και ο Ιάπωνας γιατρός ( θεράπευσε καρκίνο του πνεύμονα σε 3 μήνες με ισχυρές δόσεις βιταμίνης C ενδοφλεβίως (30-40gr)!

Όλα  αυτά  τα  αποτελέσματα  πολεμήθηκαν!  Ο  λόγος είναι  ότι  η  βιταμίνη  C  δεν  μπορεί  να  κατοχυρωθεί ευρεσιτεχνιακά   και   επειδή   είναι   φτηνή,   δεν   είναι εκμεταλλεύσιμη  από  τις  φαρμακευτικές  εταιρείες! Παρ’   όλα   αυτά,   πρόσφατα,   το   2008,   οι   Αμερικάνοι συνιστούν   και   πάλι   την   ενδοφλέβια   χορήγηση   της βιταμίνης  C  για  την  αντιμετώπιση  του  καρκίνου.  Ίσως κάνουν αυτή τη στροφή επειδή τα Ασφαλιστικά Ταμεία τους  και  οι  Ασφαλιστικές  Εταιρείες  έχουν  επιβαρυνθεί πολύ από τα πανάκριβα χημειοθεραπευτικά και με την οικονομική κρίση που υπάρχει, προσπαθούν λοιπόν να ξαλαφρώσουν τα Ταμεία τους. Ενδίδουν στην αλήθεια δηλαδή, εξ οικονομικής ανάγκης!

Βέβαια υπάρχουν και οι  τίμιοι  και  ειλικρινείς  ερευνητές  οι  οποίοι  αποφάσισαν  να  αναψηλαφήσουν  παλιά  δεδομένα  και  να  δουν κατά πόσον είναι επίκαιρα και αποτελεσματικά. Υπάρχει μια βάση δεδομένων στο Ίδρυμα Pauling όπου συγκεντρώνονται όλα τα στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί κατά  καιρούς  για  τη  βιταμίνη  C. 

Εκεί  έχουμε  στείλει  κι εμείς  τα  αποτελέσματα  των πειραματικών μας  μελετών.  Τα  σημαντικά  αποτελέσματα  που  έχουμε  από  τις κλινικές μας  έρευνες  σε  ασθενείς,  τα  έχουμε  δημοσιεύσει  μόνο  στο  περιοδικό Materia  Medica  Greca. 

Να σημειώσουμε  ότι  εμείς  δεν  χρησιμοποιούμε  μόνη της τη Βιταμίνη C, αλλά ένα συνδυασμό αντιοξειδωτικών,  για  να  εξουδετερώνουμε  τα  αρνητικά  τους!

Σχεδιάζουμε θεραπευτικά σχήματα με ουσίες αντικαρκινικές, ήπιες, μη τοξικές, που τα χορηγούμε αυτόνομα ή  παράλληλα  με  τις  κλασσικές  θεραπείες.  Υποστηρίζουμε  ότι  δεν  πρέπει  να  γίνονται  επιδημιολογικές  μελέτες μονοθεραπείας, γιατί η χορήγηση μόνο μιας ουσίας  πιθανόν  να  μην  έχει  θετικά  αποτελέσματα,  αλλά μπορεί να έχει και αρνητικά!

Πρέπει κανείς να σκεφτεί ολιστικά όταν προσπαθεί να θεραπεύσει.

Κάνοντας έναν απολογισμό, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ερευνητική δραστηριότητα του Εργαστηρίου μας από το 1978 μέχρι σήμερα στράφηκε κατά κύριο λόγο στον  ρόλο  των  ελευθέρων  ριζών,  στην  πυροδότηση και  την  εξέλιξη  πολλών  ταυτοχρόνως παθοφυσιολογικών  φαινομένων,  πολύ  σημαντικών  για  την  εγκατάσταση  και  εξέλιξη  των  κύριων  εκφυλιστικών  νόσων του ανθρώπου και των ζώων. Μέσα στις εν λόγω παθοφυσιολογικές  καταστάσεις  περιλαμβανόταν η  χημική καρκινογέννεση και ο καρκίνος, η συσσώρευση των αιμοπεταλίων και ο ρόλος της στα θρομβοεμβολικά επεισόδια  που  αφορούν  π.χ.  τον  μυοκαρδιακό  ιστό (οξύ  έμφραγμα  του  μυοκαρδίου)  και  τα  θρομβοεμβολικά εγκεφαλικά επεισόδια.

Το μεγαλύτερο ποσοστό των πειραματικών εργασιών που προγραμματίστηκαν στο Εργαστήριο Φυσιολογίας για  την  δεκαετία  του  1980  και κατόπιν  για  την  δεκαετία  του 1990 αφορούσε:
1.  την  αναστολή  της  χημικής καρκινογένεσης,
2. την χρήση των διατροφικών αντιοξειδωτικών ως αναστολέων  της  καρκινογένεσης  και  ως  αντικαρκινικών φαρμάκων,
3. την επισήμανση του ρόλου  των  διατροφικών  αντιοξειδωτικών ως αναστολέων της    αιμοπεταλιακής    συσσώρευσης και της θρόμβωσης,
4.  την  χρήση  των  αντιοξειδωτικών ως ουσιών που ενεργοποιούν την διαδικασία του αυτόματου θανάτου στα καρκινικά κύτταρα αλλά που προστατεύουν τα φυσιολογικά,
5. την ευεργετική δράση των αντιοξειδωτικών ουσιών στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος,
6.  την  μελέτη  της  δράσης  των  αντιοξειδωτικών  ως αντιφλεγμονωδών παραγόντων

“...Σε αυτά τα in vivo πειράματα δοκιμάσαμε ουσίες φυσικές, ατοξικές, από τις οποίες οι πιο σημαντική ήταν το ασκορβικό οξύ, δηλαδή η βιταμίνη C, αλλά και καροτένια. Επίσης δοκιμάσαμε συνδυασμούς φυσικών ουσιών και είχαμε πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα! Είδαμε ότι οι φυσικές ουσίες λειτουργούσαν και προληπτικά και θεραπευτικά κατά του καρκίνου! ...”

7. τον ρόλο των αντιοξειδωτικών ουσιών στον κυτταρικό κύκλο των καρκινικών κυττάρων.

Αντί του μάνα, χολή!

«Το  1989,  είκοσι  χρόνια  πριν,  εμείς  ανακοινώσαμε θετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του καρκίνου με τη χορήγηση βιταμινών και προβιταμινών. Τότε δεχτήκαμε  μεγάλη  επίθεση!  Κατηγορηθήκαμε  από  το ελληνικό ιατρικό κατεστημένο και ειδικά το ογκολογικό!

Αντιμετωπίσαμε  μεγάλη  αμφισβήτηση  μέσω  εφημερίδων,  ραδιοφώνων  και  τηλεοράσεων! 

Υποβάλλαμε  τότε ερώτημα  προς  τον  Ελληνικό  Οργανισμό  Φαρμάκων,  ο οποίος  απάντησε  ότι:

«Εφόσον  οι  ουσίες  αυτές  είναι εγκεκριμένες  από  τον  ΕΟΦ  και  εφόσον  αυτός  που  τις χορηγεί είναι γιατρός, έχει το δικαίωμα να επιλέξει για τον  ασθενή  του  όποια  θεραπεία  θεωρεί  κατάλληλη».

Έτσι  έπαψαν  να  μας  κατηγορούν  για  τη  χρήση  των  βιταμινών, αλλά βρίσκαμε από τότε μπροστά μας εμπόδια στην ακαδημαϊκή μας εξέλιξη!

Οι πρωτοπόροι στην Ελλάδα σταυρώνονται!

Βέβαια,   σήμερα   τέτοιες   αντιοξειδωτικές   ουσίες   χρησιμοποιούνται ευρέως,  είτε  ως  συμπληρώματα  διατροφής,  είτε  τις προσθέτουν σε χυμούς που  πωλούνται  συσκευασμένοι και διαφημίζονται στην  τηλεόραση,   ή   σε   καλλυντικά κ.α., είτε έχουν μπει ως ενισχυτικές του ο ρ γ α ν ι σ μ ο ύ των χημειοθεραπευομένων, είτε για να μειώσουν τις παρενέργειες των    χημειοθεραπευτικών!
Δεν  έχουν  καθιερωθεί όμως ακόμα ως συμπληρωματική  θεραπεία.  Μόλις πέρυσι   άρχισαν   στην   Αμερική να χορηγούνται από γιατρούς υψηλές δόσεις βιταμίνης C ενδοφλεβίως και ελπίζουμε  να  αναγνωριστεί  αυτή  η  θεραπεία  με  ήπιες  φυσικές ουσίες στους καρκινοπαθείς!».

Ο ρόλος του ύπνου στη διατήρηση της υγείας

Όταν ο περιβαλλοντικός φωτισμός μειώνεται κάτω από  ένα  συγκεκριμένο  επίπεδο,  δηλαδή  κατά την  έλευση  του  απογεύματος,  η  επίφυση  άρχιζε  να παράγει μια ορμόνη, γνωστή με τον όρο μελατονίνη, η δράση της οποίας είναι κατασταλτική για τον εγκέφαλο  και  τον  προετοιμάζει  για  την  κατάσταση  του ύπνου.

Η  υπνογόνος  δράση  της  μελατονίνης  επιβεβαιώθηκε  σε  πολλά  πειραματικά  μοντέλα  στο  Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.  Όταν  η  παραγωγή  της  μελατονίνης  υπερέβαινε  ένα  ορισμένο  επίπεδο,  η  έλευση  του  ύπνου ήταν πλέον ανεμπόδιστη, εξαιτίας του υψηλού επιπέδου καταστολής του κεντρικού νευρικού συστήματος που  αυτή  προκαλούσε. 

Η  εν  λόγω  ορμόνη  λαμβάνει τις υψηλότερες φυσιολογικές τιμές της στο αίμα ταυτοχρόνως  με  τις  υψηλότερες  τιμές  της αυξητικής ορμόνης,  η  οποία  παράγεται  από  τον  σπουδαιότερο νευροενδοκρινικό αδένα του σώματος, την υπόφυση.

Συνεπώς η συνύπαρξη πολύ υψηλών τιμών μελατονίνης και αυξητικής ορμόνης φαίνεται να δημιουργούν έναν  συνδυασμό  δράσεων  σε  όλα  τα  κύτταρα  τόσο του  νευρικού  συστήματος,  όσο  και  του  υπολοίπου σώματος, κατά την διάρκεια του ύπνου, με σκοπό την δυνατόν   πληρέστερη   επιδιόρθωση   των   μοριακών βλαβών που είχαν αυτά υποστεί από τις προσπάθειες της  ημέρας. 

Η  μελατονίνη  συνεισφέρει  στην  έλευση του  ύπνου,  αφ’  ενός  μεν  για  την ακινητοποίηση  του σώματος κατά την διάρκεια των δράσεων των υψηλότερων  επιπέδων  της  αυξητικής  ορμόνης,  αφ  ετέρου για  την εξουδετέρωση  του  οξειδωτικού  stress,  που συνοδεύει τις προσπάθειες του οργανισμού κατά την διάρκεια της ημέρας και είναι δυνατόν να συντηρείται και κατά την νύχτα. Αν οι κυτταρικές βλάβες δεν αποκατασταθούν  με  πληρότητα,  τότε  τα  κύτταρα  εντείνονται  και  εισέρχονται  σε  υπερλειτουργίες,  οι  οποίες τα  φθείρουν  ακόμη  περισσότερο  και  λιγοστεύουν την  διάρκεια  της  ζωής  τους,  ή  τους  προκαλούν  γενετικές βλάβες, που με την σειρά τους αυξάνουν τον κίνδυνο,  τόσο  του  αυτόματου  κυτταρικού  θανάτου (απόπτωση), όσο και της κακοήθους εξαλλαγής (καρκινοποίηση), η οποία μπορεί να απειλήσει, πλέον, όλη την  υπόσταση  του  οργανισμού. 

Και  αν  η  μελατονίνη εξασφαλίζει το σιωπητήριο, από την άλλη μεριά η αυξητική ορμόνη απελευθερώνει τις δυνάμεις δόμησης, ανάπτυξης  και  αυτοεπισκευής.  Οι  δράσεις  της  αυξητικής  ορμόνης  είναι  διεγερτικές  των  συνθέσεων  στο εσωτερικό  των  κυττάρων  και  συνεπώς  αποτελούν τον μηχανισμό επιδιόρθωσης κυτταρικών βλαβών.

Η αυξητική ορμόνη επίσης ανέρχεται κατά την διάρκεια των φυσικών προσπαθειών, όπως επίσης και κατά την παρατεταμένη  νηστεία,  υπογραμμίζοντας  έτσι  τον προστατευτικό ρόλο που ασκεί στην κυτταρική  επιδιόρθωση  και  στην  αναστολή της κυτταρικής φθοράς.

Δεν  είναι  τυχαίο  το  γεγονός ότι   η   στέρηση   τροφής μέχρι ενός σημείου αποτελεί και μια πολύ σημαντική  και  αναγνωρισμένη   μέθοδο παράτασης του προσδόκιμου επιβίωσης των ζώων και  ενδεχομένως του ανθρώπου.

Η   διέγερση   της παραγωγής     μελατονίνης φαίνεται να είναι συνθήκη  sine  qua non (εκ των ων ουκ άνευ)  για  την  διατήρηση   του   ανθρώπου σε καλή κατάσταση.

Ο ύπνος λοιπόν σε σκοτεινό  μέρος,  και  η  κατάλληλη νηστεία,  μας  προστατεύουν  από τα γηρατειά και τις ασθένειες!
Μπορούν  άραγε  να  διορθωθούν  οι  βλάβες στον  οργανισμό  των  εμβίων  όντων  με  την  αποκατάσταση της λειτουργίας της επίφυσης;

Οι επιστήμονες στα Γιάννενα μας απαντούν:
Το ιστορικό της μελέτης των βιολογικών δράσεων των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων.

Η «συσκευή Δέρπαπα» «Πέρα  από  την  συσχέτιση  της  δράσης  της μελτονίνης με εκείνην της αυξητικής ορμόνης και πέρα από  το  γεγονός  της  κεντρικής  καταστολής  που  αυτή προκαλεί,  η  έρευνα  έφερε  στο  φως  ένα  νεότερο  δεδομένο, σύμφωνα με το οποίο η μελατονίνη αποτελεί τον πλέον ισχυρό αντιοξειδωτικό παράγοντα που παράγει το ανθρώπινο σώμα.

Αν συνεπώς η μελατονίνη δρα ως πολύ ισχυρό αντιοξειδωτικό, θα είναι σε θέση να μειώσει ή και να εκμηδενίσει τα  φαινόμενα  του  οξειδωτικού  stress,  τα  οποία  ενοχοποιούνται για μια πολύ μεγάλη γκάμα βλαβών, αλλά και για  την  πρόκληση  πρώιμης  γήρανσης.  Δεν  είναι  τυχαίο το γεγονός ότι ο ρυθμός παραγωγής μελατονίνης μειώνεται δραστικά καθώς ο χρόνος της ζωής προχωρά, ενώ εκ  παραλλήλου  μειώνεται  η  διάρκεια  του  ύπνου  και  η αποκατάσταση των βλαβών του σώματος.

Αν,  συνεπώς,  ο  οργανισμός  πρέπει  αναγκαστικά  να  πεθάνει,  η  διαδικασία  του  θανάτου  πρέπει  να  κυβερνηθεί από το κεντρικό όργανο διοίκησης, που αντιπροσωπεύεται  από  τον  εγκέφαλου.

Τα  δεδομένα  υποδεικνύουν ότι  εκτός  από  τον  χαμηλό  φωτισμό,  η  διέγερση  της παραγωγής  μελατονίνης  μπορεί  να  πραγματοποιηθεί και  από  την  έκθεση  των  ζώων  σε  ηλεκτρομαγνητικά πεδία συγκεκριμένων εντάσεων.

Οι  έρευνες  του  Εργαστηρίου  Πειραματικής  Φυσιολογίας  της  Ιατρικής  Σχολής  του  Πανεπιστημίου  Ιωαννίνων επί  των  βιολογικών  δράσεων  των  ηλεκτρομαγνητικών πεδίων  άρχισαν  κατά  τα  τέλη  του  1990    αρχές  1991 επί  ατόμων  πασχόντων  από  εκφυλιστικές  νόσους  του Κεντρικού  Νευρικού  Συστήματος. 

Εκείνη  την  εποχή  μελετήθηκαν οι δράσεις μιας συσκευής που είχε επινοηθεί από  τον  νευρολόγο  κ. Δέρπαπα,  η  οποία  ήταν  φορητή και  παρήγαγε,  κατόπιν  σχετικής  ρύθμισης,  ένα  ασθενές ηλεκτρομαγνητικό  πεδίο,  που  επηρέαζε  την  λειτουργία της  επίφυσης,  η  οποία  αποτελεί  έναν  νευροενδοκρινή αδένα ευρισκόμενο μέσα στις βαθιές δομές του ανθρώπινου  εγκεφάλου,  όπως  επίσης  και  στους  εγκεφάλους των ανώτερων ζώων. 

Η  επιλογή  του  να  χρησιμοποιηθεί  ένα  ήπιο  μαγνητικό πεδίο  για  την  διέγερση  της  επίφυσης  προς  παραγωγή μελατονίνης,  έγινε  προκειμένου  να  αναπτύξουμε  καινούργια  και  μη  επεμβατικά  μέσα  υψηλής  τεχνολογίας, για  να  ενισχύσουμε  τους  αυτοθεραπευτικούς  μηχανισμούς των ζώων και των ανθρώπων.

Αν  αυτό  ήταν  εφικτό,  θα  μπορούσε  να  προκαλέσει μια  επανάσταση  στον  χώρο  της  Βιολογίας  και  συνακόλουθα  της  Ιατρικής,  καθόσον  θα  μας  έδινε  την  δυνατότητα  να  δημιουργήσουμε  θεραπευτικά  εργαλεία πάρα  πολύ  λεπτοφυή  και  εξαιρετικά  εξειδικευμένα, τα οποία θα λειτουργούσαν χρησιμοποιώντας τις εφεδρείες  της  ομοιόστασης  του  οργανισμού,  οι  οποίες μεν  μπορεί  να  καμφθούν  από  την  νόσο,  αλλά  πάρα πολύ σπάνια έρχονται σε πλήρη μηδενισμό.

Το 1994 είχαμε δοκιμάσει μια άλλη συσκευή σε ασθενείς με Πάρκινσον και σκλήρυνση κατά πλάκας με πολύ καλά αποτελέσματα τα οποία είχαμε δημοσιεύσει.

Αργότερα, δουλέψαμε με τον Γ. Καλλίστρατο για τη διέγερση σπόρων με  μαγνήτες.

Το  2000  μέχρι  το  2003  που  αρχίσαμε  να  μελετούμε  την επίδραση συχνοτήτων, μεταξύ των οποίων και της μουσικής σε κύτταρα κυρίως για να μην μεσολαβεί η ψυχολογική  δράση,  για  να  μελετήσουμε  την  καθαρή  φυσική δράση  της  μουσικής  και  να  δούμε  τις  μεταβολές,  αλλά οι διατάξεις που ήταν να χρησιμοποιήσουμε ήταν πάρα πολύ  λεπτές  και  δύσκολες  και  αποφασίσαμε  να  μελετήσουμε  κάποιες  άλλες  συχνότητες  που  μπορούμε  να  τις παράγουμε  εύκολα  και  να  τις  εκπέμψουμε  εύκολα.
 Έτσι πήγαμε  σε  ηλεκτρομαγνητικές  συχνότητες.  Προμηθευτήκαμε  την  πρώτη  συσκευή  και  ξεκινήσαμε  τη  βασική έρευνα,  από  την  οποία  προέκυψε  ένα  πολύ  καλό  διδακτορικό και τα αποτελέσματά της τα δημοσιεύσαμε στο περιοδικό Bioelectromagnetics.

Τα δεδομένα που προέκυψαν ήταν ιδιαιτέρως αξιόλογα και είχαν ως εξής :
1. Όλοι  οι  ασθενείς  παρουσίασαν  βελτίωση  (τόσο  αντικειμενική όσο και υποκειμενική).
2. Η σπαστικότητα των μυών των ατόμων που είχαν υποστεί παρατεταμένη άπνοια κατά την γέννηση μειώθηκε αισθητά μετά τις πρώτες συνεδρίες.
3. Η κινητικότητα των μυών που είχε μειωθεί λόγω εγκεφαλικής θρόμβωσης, βελτιώθηκε αντικειμενικά.
4. Οι  βελτιώσεις  που  προέκυψαν  εμφάνισαν  αξιόλογη σταθερότητα  αλλά  σιγά  -  σιγά  υποχώρησαν.  Η  επανάληψη  των  συνεδριών  επανέφερε  τις  βελτιώσεις,  οι οποίες όμως πάντα είχαν μια συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης, στο βαθμό που δεν γινόταν μια επανάληψη των  συνεδριών,  δηλαδή  της  έκθεσης  του  ασθενούς στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο που συντονιζόταν με την επίφυση του εγκεφάλου του.

Παρατηρήσαμε  ότι  ο  ύπνος  όλων  των  ανθρώπων  που υποβλήθηκαν  στην  θεραπεία  με  την  συσκευή  του  νευρολόγου  κ.  Κυριάκου  Δέρπαπα,  βελτιώθηκε  κατά  πολύ.

Επίσης  πολύ  μεγάλη  βελτίωση  παρουσίασαν  οι  αγχώδεις εκδηλώσεις αυτών των ασθενών. Ίασης ασθενούς με σκλήρυνση κατά πλάκας:  Πέραν όμως αυτών των δεδομένων παρατηρήσαμε ότι μια νέα ασθενής που υπέφερε από σκλήρυνση κατά πλάκας εμφάνισε  μια  ταχεία  και  σταθερή  βελτίωση. 

Η  συχνότητα των ώσεων μειώθηκε σημαντικά, όπως επίσης και η βαρύτητα  των  συμπτωμάτων  τους.  Μετά  μια  παρακολούθηση δύο ετών η γυναίκα είχε ανακτήσει σχεδόν πλήρη κινητική αρτιότητα, ενώ η σπαστικότητα των μελών της είχε  σχεδόν  εξαφανισθεί. 

Δύο  χρόνια  μετά  την  τυπική λήξη  της  παρακολούθησης,  ο  επανέλεγχος  έδειξε  ότι κατά τους  τελευταίους δεκαοχτώ μήνες δεν είχε εμφανίσει καμία ώση. Τέλος ο μαγνητικός απεικονιστικός έλεγχος  έδειχνε  εξαφάνιση  των  πλακών,  που  αποτελούν  και το παθολογοανατομικό χαρακτηριστικό της εν λόγω νόσου.

Μετά την παρέλευση 15 ετών από την έναρξη της αγωγής η γυναίκα παραμένει σε σταθερή κατάσταση.
Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα αγόρασε και χρησιμοποιεί σε μηνιαία βάση μια συσκευή μαγνητικής διέγερσης της επίφυσης.» “...Γιατί τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία να μην ήταν σε θέση να ενεργοποιήσουν επιλεκτικά συγκεκριμένες αντιδράσεις στο εσωτερικό ζωντανών κυττάρων;.

Αν αυτό ήταν δυνατό τότε θα ήταν δυνατή και η ενεργοποίηση αντιδράσεων βλάβης σε συγκεκριμένα κυτταρικά συστήματα, όπως π.χ. τα καρκινικά κύτταρα. Η προβληματική αυτή μας οδήγησε να κάνουμε μια προκαταρκτική βιβλιογραφική έρευνα στα φαινόμενα του συντονισμού και στην δυνατότητα κατάλυσης εξειδικευμένων χημικών αντιδράσεων από ηλεκτρομαγνητικά πεδία πολύ συγκεκριμένων συχνοτήτων...”

Χωρίς πόρους, αλλά με ερευνητική επιμονή!

Τα δεδομένα τα οποία προέκυψαν από την ανωτέρω μελέτη του Εργαστηρίου Φυσιολογίας μας έπεισαν ότι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία εμφάνιζαν ένα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τόσο για την κλινική όσο και για την βασική έρευνα.

Ωστόσο υπήρχαν πολλά θεωρητικά κενά, που ήταν δύσκολο να καλυφθούν σε ελάχιστο χρόνο, ενώ ταυτοχρόνως ο εργαστηριακός εξοπλισμός που ήταν απαραίτητος για την πραγματοποίηση έρευνας επί της ηλεκτροφυσιολογίας με την χρήση γεννητριών  παραγωγής  ηλεκτρομαγνητικών  πεδίων  ήταν  ιδιαίτερα  ογκώδης  και πάρα πολύ ακριβός για τα οικονομικά μεγέθη του Εργαστηρίου μας.

Το 1992- ́93 υπήρξε ένας δύσκολος οικονομικά χρόνος για όλα τα μεγέθη της Ελληνικής Οικονομίας, με αποτέλεσμα να έχουμε μια πολύ μεγάλη περικοπή των ερευνητικών δαπανών, οι οποίες, παγίως, ήταν χαμηλότατες για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια.

Συνεπώς τα δύο χρόνια που ακολούθησαν, η ερευνητική δραστηριότητα του Εργαστηρίου  μας  περιορίστηκε  σε  ελάχιστα  πειράματα  σχετιζόμενα  με  την  διέγερση  ή την καταστολή της ανάπτυξης φυτικών οργανισμών μέσω της χρήσης μαγνητικών πεδίων, που παραγόταν από μόνιμους κεραμικούς μαγνήτες κινεζικής προέλευσης.
Για τον ίδιο σκοπό είχαμε επίσης κατασκευάσει μερικά σωληνοειδή δικής μας σχεδίασης, όπως επίσης και μικρούς κλωβούς Faraday προκειμένου να απομονώνουμε το φυτό που θέλαμε να επηρεάσουμε από τα μαγνητικά και ηλεκτρομαγνητικά πεδία του περιβάλλοντος. Τα δεδομένα που συλλέξαμε εκείνη την εποχή επί των ηλεκτρομαγνητικών  πεδίων  δεν  είναι  πολλά,  καθώς  η  ερευνητική  δραστηριότητα  του Εργαστηρίου μας στράφηκε κατά κύριο λόγο στον ρόλο των λεγόμενων ελευθέρων ριζών.

• Περί το 2000 αρχίσαμε να μελετούμε την δυνατότητα μεταφοράς ενέργειας σε επιλεγμένα κυτταροτοξικά μόρια ευρισκόμενα εν διαλύσει μέσα σε διαλύματα που περιείχαν λιπίδια. Τα μόρια αυτά περιείχαν πάντοτε ένα μέταλλο μετάπτωσης και από την  χημική  πλευρά  ήταν  σύμπλοκα  άλατα.  Εφόσον  παρασκευάζαμε  τα  διαλύματα στη συνέχεια τα εκθέταμε σε ραδιοκύματα μιας σειράς συχνοτήτων. Χρησιμοποιούσαμε  μια  συχνότητα  για  κάθε  πανομοιότυπο  διάλυμα. 

Μετά  την  πραγματοποίηση μιας σειράς πειραμάτων παρατηρήσαμε ότι η ίσης διάρκειας έκθεση των διαλυμάτων που περιείχαν τα μεταλλικά σύμπλοκα και τα λιπίδια σε πολύ συγκεκριμένες ραδιοσυχνότητες  είχε  σαν  αποτέλεσμα  την  ανάπτυξη  πολύ  υψηλότερων  ποσοτήτων αλδεϋδικών  προϊόντων  υπεροξείδωσης  των  λιπιδίων,  σε  σύγκριση  με  εκείνες  που αναπτυσσόταν  σε  άλλες  ραδιοσυχνότητες. 

Σιγά  -  σιγά  κατανοήσαμε  ότι  η  διέγερση της υπεροξείδωσης των λιπιδίων εν διαλύματι, οφειλόταν σε μια ενεργοποίηση του συμπλόκου μέσω του φαινομένου του ηλεκτρομαγνητικού συντονισμού, πολύ γνωστού στην επιστήμη της χημείας και της φυσικής ήδη από αρκετές δεκαετίες.

Η σημασία του φαινομένου αυτού δεν αναδείχτηκε αμέσως από την ερευνητική ομάδα μας αλλά ρίχτηκε μέσα στην «Γενική Αποθήκη Παρατηρήσεων» καταγραφόμενη σε κάποιο κατάστιχο πειραμάτων και ξεχάστηκε σύντομα.

Εκείνη την εποχή αρχίσαμε να εργαζόμαστε με μια γεννήτρια ενός ισχυρού παλμικού πεδίου, η οποία είχε την ιδιότητα να επιφέρει σημαντικές μοριακές αλλοιώσεις σε διάφορα είδη διαλυμάτων οργανικών μορίων, οι οποίες είχαν οξειδωτικό χαρακτήρα.
Αυτό που άρχισε να αναδεικνύεται ήταν ότι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία μπορούσαν να προκαλέσουν, ή να επιταχύνουν, σημαντικές αντιδράσεις από απόσταση, αλλοιώνοντας την σύνθεση βιολογικών υλικών, όπως κρασιών, ελαίων κ.τ.λ. Το ερώτημα που τέθηκε ήταν το εξής:

«Γιατί τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία να μην ήταν σε θέση να  ενεργοποιήσουν  επιλεκτικά  συγκεκριμένες  αντιδράσεις  στο  εσωτερικό  ζωντανών κυττάρων;».

Αν αυτό ήταν δυνατό τότε θα ήταν δυνατή και η ενεργοποίηση αντιδράσεων  βλάβης  σε  συγκεκριμένα  κυτταρικά  συστήματα,  όπως  π.χ.  τα  καρκινικά κύτταρα. Η προβληματική αυτή μας οδήγησε να κάνουμε μια προκαταρκτική βιβλιογραφική  έρευνα  στα  φαινόμενα  του  συντονισμού  και  στην  δυνατότητα  κατάλυσης εξειδικευμένων χημικών αντιδράσεων από ηλεκτρομαγνητικά πεδία πολύ συγκεκριμένων συχνοτήτων.

Η βιβλιογραφική μελέτη έδειξε ότι οι εργασίες οι σχετικές  με  την  επιτάχυνση  χημικών  αντιδράσεων  μέσω  χρησιμοποίησης  ηλεκτρομαγνητικών πεδίων υπήρχαν μεν αλλά όχι σε μεγάλο αριθμό. Αντίθετα, υπήρχε μεγάλος όγκος μελετών οι οποίες σχετιζόταν τόσο με τα φωτοσυνθετικά φαινόμενα όσο και με την φωτοενεργοποίηση διαφόρων ουσιών για λόγους θεραπευτικής του καρκίνου.

Από την άλλη πλευρά διαπιστώσαμε ότι τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά,  στην  Ευρωπαϊκή  Ένωση  αλλά  και  στην  μετασοβιετική  Ρωσία  έκαναν  την εμφάνισή  τους  τεχνολογίες  διαγνωστικού  και  θεραπευτικού  χαρακτήρα,  οι  οποίες στηριζόταν  στα  λεγόμενα  φαινόμενα  «βιοσυντονισμού».  Αντιπρόσωποι  μερικών από  τις  κύριες  Εταιρείες  παραγωγής  βιοσυντονιστικών  τεχνολογιών  μας  παρουσίασαν  διάφορα  από  τα  προϊόντα  τους  τα  οποία,  τουλάχιστον  στην  περίπτωση  μιας συγκεκριμένης διαγνωστικής συσκευής, εμφάνιζαν πολύ μεγάλη ακρίβεια, αλλά και πολύ υψηλό κόστος που δυστυχώς δεν μπορούσε να καλυφθεί από τα περιορισμένα κονδύλια του Εργαστηριακού μας προϋπολογισμού.

Η «μέθοδος Χαβέλα» Εκείνη την χρονική στιγμή ( Ιανουάριος 2003), ένας ασθενής που έπασχε από καρκίνο και που παράλληλα με τις χημειοθεραπείες λάμβανε και το αντιοξειδωτικό σχήμα  το  οποίο  είχαμε  προωθήσει  για  την  αντιμετώπιση  των  νεοπλασματικών  νόσων, μας παρακάλεσε να ενημερωθούμε για την δραστηριότητα μιας ομάδας τεχνικών, οι οποίοι ήσαν απόστρατοι αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, εξειδικευμένοι στα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου και στις επικοινωνίες, εκπαιδευμένοι στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο ασθενής μας έδωσε να καταλάβουμε ότι η ομάδα αυτή είχε κατασκευάσει  μια  διάταξη  αποτελούμενη  από  ένα  σύστημα  συσκευών,  το  οποίο ήταν σε θέση να βοηθήσει, μέσω ενός κατάλληλα εκπαιδευμένου χειριστή, για την διαγνωστική προσέγγιση μιας νόσου, ή μιας λειτουργικής διαταραχής του οργανισμού, ενός ανθρώπου ή ζώου και εν συνεχεία, μέσω μιας κατάλληλης έκθεσης του εν  λόγω  οργανισμού  σε  ηλεκτρομαγνητικά  πεδία  ενός  συγκεκριμένου  φάσματος συχνοτήτων, να προκαλέσει θετικές μεταβολές στον οργανισμό προς την κατεύθυνση της λειτουργικής του εξισορρόπησης και συχνά της ίασης.

Μας  πληροφόρησαν  ότι  αυτή  η  μη  κερδοσκοπική  ομάδα,  ο Σύλλογος  Ενεργειακής  Συντονιστικής,  έδρευε κάπου στη Χαλκίδα και πρόσθεσαν ότι εκεί εφαρμόζουν την  ηλεκτρομαγνητική  μεθοδολογία  στα  μέλη  του  Συλλόγου, με καλά αποτελέσματα σε διάφορες παθήσεις.

Πράγματι,  ήρθαμε  σε  επαφή  με  τον  επικεφαλής  της  εν λόγω  ομάδας,  τον  κ. Κωνσταντίνο  Χαβέλα,  ηλεκτρονικό,  απόστρατο  πλωτάρχη  του  Πολεμικού  Ναυτικού,  ο οποίος  μας  πληροφόρησε  ότι  είχε  αναπτύξει  μια  μέθοδο  καταγραφής  και  ανάλυσης  των  ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων  που  εξέπεμπε,  στην  υγεία  και  στην  νόσο, ο  ανθρώπινος  οργανισμός. 

Ο  κ.  Χαβέλας  μελετούσε  τις συχνότητες  που  εκπεμπόταν  από  τον  άνθρωπο  και  ορισμένα είδη ζώων επί είκοσι και πλέον χρόνια, με αποτέλεσμα να είχε φτιάξει μια πολύ μεγάλη βάση δεδομένων, η  οποία  περιλάμβανε  έναν  πολύ  μεγάλο  αριθμό  συχνοτήτων  που  χαρακτήριζαν  τον  φυσιολογικό  οργανισμό, όπως επίσης και πολλές συχνότητες που ήταν χαρακτηριστικές  μόνο  για  τους  πάσχοντες  οργανισμούς  ή  για εκείνους  οι  οποίοι  βρίσκονταν  σε  υψηλή  καταπόνηση αλλά που ακόμη δεν είχαν υποστεί βλάβες και ομοιοστατούσαν.

Συγκρίνοντας τις συχνότητες που εκπέμπονταν από  ένα  οργανισμό  με  εκείνες  που  ήταν  χαρακτηριστικές στην φυσιολογική και στην παθολογική κατάσταση, μπορούσε να έχει μια ένδειξη για το αν ένας οργανισμός ήταν φυσιολογικός ή είχε αρχίσει να εκτρέπεται προς μια παθολογία.

Σύμφωνα  με  τον  κ.  Χαβέλα,  οι  καταγραφόμενες  συχνότητες   αποθηκεύονταν   στην   μνήμη   ενός   υπολογιστή, υφίσταντο  μια  επεξεργασία  σύμφωνα  με  μια  σειρά  αλγορίθμων και κατόπιν μπορούσαν να εκπεμφθούν μέσω ενός πομπού, ώστε ο οργανισμός από τον οποίον προήλθαν  να  υποστεί  μια  σειρά  συντονιστικών  δράσεων  που μπορούσαν να έχουν ευεργετικές δράσεις για αυτόν. 

Καλέσαμε  τον  κ.  Χαβέλα  στο  Εργαστήριο  Φυσιολογίας  προκειμένου  να  μας  ενημερώσει  αναλυτικά  για  το σύστημα  το  οποίο  είχε  αναπτύξει  και  να  μας  κάνει  μια επίδειξη  σχετικά  με  τις  δράσεις  του,  τόσο  επί  χημικών ουσιών και αντιδράσεων, όσο και επί πειραματικών συστημάτων».

«Προσωπικά  εντυπωσιάστηκα», αναφέρει  ο καθηγητής Σπύρος  Καρκαμπούνας, «τόσο  από  τον  όγκο προκαταρκτικής εργασίας, όσο και από την ενδελέχεια  της  θεωρίας  του  κ.  Χαβέλα,  η  οποία  ήταν  εξαιρετικά  απλή  αλλά  και  πάρα  πολύ  σαφής. 

Είχε  όλα  τα στοιχεία τα οποία χαρακτηρίζουν ένα καλό διαγνωστικό εργαλείο,  ενώ  ταυτοχρόνως  φαινόταν  να  γενικεύει  τα φαινόμενα  που  χρησιμοποιεί  η ηλεκτροφυσιολογία  για την διάγνωση νόσων ή για την διάγνωση της λειτουργικής  κατάστασης  ενός  οργάνου  ή  ενός  συστήματος  του οργανισμού μας.

Ωστόσο  το  σύστημα  του  κ.  Χαβέλα  δεν  περιοριζόταν μόνο   στην   διαγνωστική   πλευρά,   αλλά   προχωρούσε πολύ περισσότερο, δηλαδή στην δυνατότητα εξισορρόπησης ενός οργανισμού που παρουσίαζε μια διαταραχή, η  οποία  εκφραζόταν  σε  όρους  ηλεκτρομαγνητικών  κυμάτων.

Το σύνολο των συχνοτήτων που προερχόταν από έναν  οργανισμό  αποτελούσαν  το  λεγόμενο  «δακτυλικό αποτύπωμά»  του  και  ήταν  χαρακτηριστικές  για  αυτόν, υπό  την  έννοια  ότι  ο  συνδυασμός  τους  αντιστοιχούσε σε μια ιδιαίτερη εικόνα διακρινόμενη από τα σύνολα συχνοτήτων  που  εξέπεμπαν  άλλοι  ομοειδείς  οργανισμοί.
Συνεπώς, κάθε άνθρωπος ή άλλο έμβιο όν είχε ένα ιδιαίτερο σύνολο εκπεμπόμενων συχνοτήτων που τον χαρακτήριζε.  Αν  το  άτομο  αυτό  παρουσίαζε  δομικές  βλάβες στο σώμα του, δηλαδή έπασχε από κάποια νόσο, τότε η έκθεση του στις συχνότητες του «σκληρού πυρήνα» του θεραπευτικού προγράμματος - που, γλαφυρά, ονομαζόταν «ΘΕΡΑΠΩΝ», επί ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, θα ήταν  σε  θέση  να  εξισορροπήσει  μεν  το  εν  λόγω  άτομο, για  κάποιο  χρονικό  διάστημα,  αλλά  αργά  ή  γρήγορα, αυτό  θα  επανερχόταν  στην  διαταραγμένη  ενεργειακή στάθμη,  διότι  δεν  θα  ήταν  σε  θέση  να  διατηρήσει  από μόνο του την ηλεκτρομαγνητική ισορροπία, εξαιτίας της νόσου. 

Η  ταχύτητα  με  την  οποία  το  ασθενής  θα  κατρακυλούσε  στην  πρότερη  ηλεκτρομαγνητική  διαταραχή ήταν  συνάρτηση  των  ακολούθων  παραμέτρων:  α)  της έκτασης  της  νόσου,  β)  της  βαρύτητάς  της,  γ)  της  δομικής  βλάβης,  δ)  της  ικανότητας  ανάνηψης. 

Σύμφωνα  με αυτή  την  κατηγοριοποίηση  οι  ελαφρές  νόσοι  είχαν  την τάση να εξαλείφονται εύκολα και χωρίς υποτροπές, ενώ οι  βαρύτερες  είχαν  την  τάση  να  αντιστέκονται  και  να εμφανίζουν υποτροπές. Αν ο οργανισμός ήταν νεανικός ή  σε  καλή  εν  γένει  κατάσταση  η  ανταπόκρισή  του  στις θεραπευτικές δράσεις των πεδίων ήταν ταχεία και ισχυρή.  Αν  αντιθέτως  ο  οργανισμός  ήταν  εξαντλημένος  και με  μικρά  περιθώρια  ομοιόστασης  τότε  η  ανάρρωση  θα ήταν βραδεία ή και αδύνατη.

Αν οι δομικές βλάβες ήταν μη αντιστρέψιμες αλλά όχι απειλητικές για την ζωή τότε ο οργανισμός θα παρέμεινε σταθερά σε μια κατάσταση αναπηρίας, πράγμα το οποίο επιβεβαιώθηκε εντυπωσιακά  στην  περίπτωση  των  χρόνιων  περιστατικών  σκλήρυνσης  κατά  πλάκας,  στα  οποία  η  κινητικότητα  βελτιώθηκε, ο αριθμός των ώσεων της νόσου μειώθηκε ή σταμάτησε, αλλά η κινητική συμπεριφορά παρέμεινε πάντα ελλειμματική. 

Αντίθετα  στις  περιπτώσεις  σκλήρυνσης κατά   πλάκας   ατόμων   που   είχαν   προσβληθεί   σχετικά πρόσφατα,  η  ανάκτηση  της  κινητικότητας  ήταν  πλήρης ή  σχεδόν  πλήρης,  ενώ  οι  ώσεις  παρουσίασαν  σχεδόν πλήρη διακοπή.

Η εφαρμογή της μεθόδου Χαβέλα Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την ενημέρωση, όπως επίσης και μια σειρά επιπρόσθετων ενημερώσεων περιφερικού χαρακτήρα,  ξεκίνησε  μεταξύ  μας  μιας  μορφής  συνεργασία.  Σε  πρώτη  φάση  μας  έδωσαν  τις  δικές  τους  γεννήτριες και τη μεθοδολογία για να κάνουμε εδώ βασική μελέτη. 

Όταν  είδαμε  αποτελέσματα,  η  δεύτερη  φάση ήταν  να  προχωρήσουμε  πια  σε  μια  πλήρη  επιστημονική  μελέτη  πάνω  στη  μεθοδολογία  αυτή  και  γενικότερα στην  επίδραση  των  ηλεκτρομαγνητικών  και  να  δούμε μηχανισμούς  μελετώντας  στη  βασική  έρευνα  κύτταρα και ζώα και αποτελέσματα σε ασθενείς.

Ο  Σύλλογος  προσφέρθηκε  να  μας  χρηματοδοτήσει  τις έρευνές  μας.  Εμείς  προτείναμε  να  μας  χρηματοδοτήσουν  μέσω  της  Επιτροπής  Ερευνών  του  Πανεπιστημίου Ιωαννίνων  και  όχι  άτυπα.  Να  περάσει  δηλαδή  από  Πανεπιστημιακό  έλεγχο  η  χρηματοδότηση  μιας  εκτεταμένης μελέτης δύο σκελών: μιας βασικής έρευνας και μιας κλινικής μελέτης.

Έτσι ξεκινήσαμε το 2003. Αρχίσαμε να δοκιμάζουμε τις ικανότητες του συστήματος, κατ’ αρχάς σε χημικές ενώσεις, διαλύματα, απομονωμένα κύτταρα και πειραματόζωα, όπως επίσης και στον έλεγχο υγιών και ασθενών ανθρώπων, χωρίς βεβαίως ο χειριστής να γνωρίζει ποιος ήταν ο υγιής, ποιος ο ασθενής και από τι έπασχε.

Μεταξύ των πειραμάτων που πραγματοποιήσαμε, ήταν και το εξής: Χρησιμοποιήσαμε έναν αριθμό 60 ζώων τα οποία χωρίσαμε σε δύο ισάριθμες (τριακονταμελείς) ομάδες  και  κατόπιν  χορηγήσαμε  στα  ζώα  ενδοπεριτοναϊκά  κάποια  φαρμακευτική  ουσία.  Πολύ  πριν  την  χορήγησή  της  είχαμε  ήδη  καταγράψει  μια  μεγάλη  σειρά συχνοτήτων  χαρακτηριστικών  της  ουσίας.

Αφού  αφήσαμε  τα  πειραματόζωα  λίγα λεπτά  να  ηρεμήσουν  έγινε  έλεγχος  μέσω  της  συσκευής  των  συχνοτήτων  συντονισμού  της  εν  λόγω  ουσίας  σε  έκαστο  των  πειραματοζώων  και  τα  αποτελέσματα καταγράφηκαν  σε  έναν  υπολογιστή.  Το  πείραμα  έγινε  με  την  μέθοδο  του  διπλού – τυφλού πειράματος. Η επιτυχία του εντοπισμού των ζώων που έλαβαν την ουσία ήταν  πάρα  πολύ  υψηλή  προσεγγίζοντας  τα  29  πειραματόζωα  στα  30.  Συνεπώς  η συσκευή του κ. Χαβέλα εμφάνιζε πάρα πολύ υψηλή αναλυτική, in vivo, ικανότητα.
Το πείραμα επαναλήφθηκε τρεις φορές και η απόδοσή του ήταν πάντα υψηλότατη. Φυσικά για να κατοχυρώσει κανείς μια μέθοδο αναλυτικής χημείας δεν αρκεί μόνον το αποτέλεσμα της μέτρησης, αλλά και μια διεξοδική περιγραφή της μεθόδου, των αρχών επί των οποίων αυτή στηρίζεται, όπως επίσης και των μηχανολογικών διατάξεων που χρησιμοποιούνται για την πραγματοποίηση των προσδιορισμών.

Έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε, σιγά - σιγά, να προβληματιζόμαστε στο κατά πόσο η μεθοδολογία αυτή μπορούσε να καταταγεί σε συγκεκριμένες γνωσιολογικές συνθήκες, δηλαδή  μέσα  στα  πλαίσια  μιας  συγκεκριμένης  κουλτούρας,  σχετικής  με  την  αναλυτική  χημεία  και  τις  βιολογικές  της  εφαρμογές,  να  περιγράψουμε  το  σύνολο  των επιστημονικών αρχών, παραθέτοντας επίσης και τη σχετική βιβλιογραφική τεκμηρίωση, για να κατατάξουμε το διαγνωστικό σκέλος της συσκευής του κ. Χαβέλα.

Ωστόσο η χρήση της συσκευής εκ μέρους μας, ως εργαλείου της αναλυτικής χημείας  ήταν  ακόμη  περιορισμένη  και  έπρεπε  να  πραγματοποιηθεί  ένας  πολύ  μεγάλος αριθμός πειραμάτων, προκειμένου να τεκμηριωθεί η ακρίβεια, οι συνθήκες καλής λειτουργίας και τα όρια της λειτουργικής της εμπιστοσύνης.

Τι θα μπορούσε να προσφέρει το σύστημα αυτό στην διάγνωση νόσων;

Για να διαπιστώσουμε με αντικειμενικότητα τις δυνατότητες του συστήματος στην διαγνωστική προσπέλαση νόσων, επί ανθρώπων και ζώων, προτείναμε σε μια σειρά  ασθενών  μας,  με  πολύ  συγκεκριμένα  προβλήματα  υγείας,  οι  οποίοι  ήσαν  ήδη αντικειμενικά  και  εργαστηριακά  διαγνωσμένοι,  να  υποβληθούν  σε  έλεγχο,  μέσω της  συσκευής,  προκειμένου  να  ληφθούν  οι  συχνότητες  που  εκπεμπόταν  από  τα σώματά τους και να συγκριθούν με τις φυσιολογικές συχνότητες που υπήρχαν ενσωματωμένες  στην  βάση  των  δεδομένων  της  διάταξης.  Η  διαδικασία  της  μέτρησης των ηλεκτρομαγνητικών τους συχνοτήτων δεν ήταν επεμβατική και συνεπώς δεν απαιτούσε την λήψη ειδικών αδειών δεοντολογίας, οπότε, εφόσον οι ασθενείς συμφώνησαν, ξεκινήσαμε την λήψη των σωματικών τους συχνοτήτων.

Όταν  τα  δεδομένα  των  ασθενών  συγκεντρώθηκαν,  αρχίσαμε  να  τα  συγκρίνουμε με  τις  συχνότητες  που  αντιστοιχούσαν  στα  φυσιολογικά  όργανα,  όπως  ήταν  καταγεγραμμένες  στην  βάση  των  δεδομένων  του  συστήματος,  και  με  πολύ  μεγάλη έκπληξη  διαπιστώσαμε  ότι  σε  όλες  τις  περιπτώσεις  υπήρχε  σαφής  διαφορά  στις συχνότητες των ασθενών με τις αντίστοιχες των φυσιολογικών ανθρώπων.

Οι  έλεγχοι  κάθε  εθελοντή  επαναλήφθηκαν  τρεις  φορές  και  πάντοτε  οι  μετρήσεις έδειξαν το ίδιο αποτέλεσμα. Αυτό που ήταν επίσης πολύ σημαντικό είναι ότι μέσω του ελέγχου των σωματικών συχνοτήτων των εθελοντών ευρέθηκαν τα ίχνη προβλημάτων τα οποία αυτοί είχαν αντιμετωπίσει κατά το παρελθόν και τα οποία είχαν θεραπευθεί. Με άλλα λόγια, μέσω της συσκευής ήταν δυνατόν να ληφθεί μια ανάλυση και της ιατρικής ιστορίας του κάθε ασθενούς και εν γένει του κάθε ανθρώπου.

Δεδομένου  ότι  οι  ασθενείς  και  οι  υγιείς  ελεγχόταν  με  διπλό  -  τυφλό  τρόπο  και  δεδομένου  ότι  ο  κ.  Χαβέλας  δεν  ήταν  γιατρός,  ο  εντοπισμός  των  προβλημάτων  με απόλυτη τάξη ανά προσβεβλημένο όργανο ή ιστό, ήταν πραγματικά ένα πολύ σημαντικό  ατού  για  την  ακρίβεια  του  συστήματός  του,  όπως  επίσης  και  μια  ισχυρή απόδειξη για το βάσιμο της θεωρίας του.

Εμείς, ως επιστημονική ομάδα, εισπράξαμε μια μεγάλη έκπληξη, καθόσον ναι μεν αντιμετωπίσαμε αρχικά το όλο θέμα με την παραδοσιακή επαγγελματική ψυχρότητα του επιστήμονα - που τίποτε δεν πιστεύει μέχρι να αποδείξει ότι ισχύει ή όχι – και την  συναισθηματική  απόσταση  που  πάντα  είμαστε  υποχρεωμένοι  να  κρατούμε, προκειμένου  να  μην  εμπλεκόμαστε  συγκινησιακά  και  χάνουμε  την  αντικειμενικότητά μας.

Ωστόσο καθώς, βήμα το βήμα, οι ενδείξεις της ισχύος του συστήματος αυτού αυξάνονταν, αρχίσαμε πλέον να ενδιαφερόμαστε, όλο και περισσότερο, για το μέχρι πού θα μπορούσαν να φτάσουν οι εφαρμογές του, ενώ από την άλλη πλευρά, σκύψαμε  προσεκτικά  πάνω  στην  βιβλιογραφία  για  να  τεκμηριώσουμε,  όσο  γινόταν ακριβέστερα, τα δεδομένα μας.

Μέσα σε αυτή την προοπτική, σχεδιάσαμε ένα πείραμα το οποίο είχε ως εξής:
Λάβαμε  μια  σειρά  κυττάρων  που  προερχόταν  από  έναν  πολύ  επιθετικό  και  ανθεκτικό κακοήθη όγκο, τον οποίον είχαμε δημιουργήσει σε έναν λευκό αρουραίο της φυλής Wistar. 48 ώρες όμως μετά την έκθεση στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία των αντίθετων συχνοτήτων,  το  98%  των  κακοήθων  κυττάρων  είχαν  πεθάνει  αφήνοντας  ζωντανό  μόνο το 2% των κυττάρων.

Επαναλάβαμε το πείραμα με σκοπό να μελετήσουμε το τι ακριβώς συμβαίνει στον μηχανισμό  αναπαραγωγής  των  κυττάρων,  χρησιμοποιώντας  την  κυτταρομετρία ροής, δηλαδή μια πολύ αξιόπιστη μέθοδο για την ανάλυση των κυτταρικών γεγονότων. 

Πραγματικά  εκπλαγήκαμε,  όταν  διαπιστώσαμε  μέσω  της  κυτταρομετρίας ροής, ότι ενώ το ποσοστό του αυτόματου κυτταρικού θανάτου στα κύτταρα ελέγχου (σε αυτά δηλαδή που δεν είχαν εκτεθεί στο πεδίο) ήταν του ύψους του 2%, από την άλλη μεριά, ο αυτόματος κυτταρικός θάνατος (απόπτωση) στα κακοήθη κύτταρα, που είχαν εκτεθεί στις συχνότητες του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, είχε ανέλθει στο 45%! Αυτό ισοδυναμούσε με μια αύξηση μεγαλύτερη από 2000%!

Το   επόμενο   πείραμα   που   προγραμματίστηκε   από   το Εργαστήριό  μας  ήταν  να  δημιουργήσουμε  κακοήθεις όγκους σε αρουραίους Wistar και κατόπιν, εφόσον αυτοί προσέγγιζαν  ένα  συγκεκριμένο  όριο  μεγέθους,  να  τους εκθέταμε θεραπευτικά στις συχνότητες των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, προκειμένου να διαπιστώσουμε αν τα πειραματόζωα  θα  μπορούσαν  να  βελτιωθούν  από  την δράση  του  πεδίου  και  τελικά  από  ποιες  συγκεκριμένα συχνότητες αυτού.

Το  πείραμα  διήρκησε  πλέον  των  τριών  μηνών  και  τα αποτελέσματα είχαν ως εξής:
Το  30%  των  πειραματόζωων  που  ήδη  είχαν  αναπτύξει όγκους  μεγεθών  μεταξύ  2    2,5  κυβικών  εκατοστών, παρουσίασαν  αρχικά  μια  μικρή  αύξηση  των  όγκων,  εν συνεχεία  σταθεροποίηση  και  κατόπιν  σταδιακή  μείωση μέχρι  εξαφάνισης.  Τα  ζώα  αυτά  επιβίωσαν  πλέον  του ενός  έτους  και  κατόπιν  θυσιάστηκαν  προκειμένου  όλοι οι  ιστοί  τους  να  ελεγχθούν  παθολογοανατομικά,  για  να διαπιστωθεί  με  ιστολογικά  κριτήρια  το  κατά  πόσον  στα σώματά τους υπήρχαν νεοπλασματικοί ιστοί.

Σε κανένα από αυτά τα πειραματόζωα δεν υπήρχαν υπολειμματικά κακοήθη  κύτταρα  και  συνεπώς  μπορούμε  να  ομιλούμε για πλήρη ίαση.
Πραγματοποιήσαμε πολλά πειράματα και δεδομένα των πειραμάτων αυτών δημοσιεύτηκαν στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Hellenic Journal of Nuclear Medicine (HJNM),  στο  οποίο  δημοσιεύτηκαν  επίσης  και  τα  αποτελέσματα  των  in  vitro  πειραμάτων  επί  των  κακοήθων κυττάρων.

Α. Ευαγγέλου: «Η επιστήμη την οποία υπηρετούμε απαιτεί συγκεκριμένες διαδικασίες. Προχωρήσαμε και σε κλινική μελέτη, που μπορούσαμε να την κάνουμε και λόγω της δικής μου ειδικότητας ως Παθολόγου, και την οποία δεν  ενδιαφέρονταν  να  την  κάνουν  οι  κλινικοί  γιατροί.

Κάποιος έπρεπε να την κάνει για να καταλήξουμε στο κατά πόσον είναι ωφέλιμη η    ηλεκτρομαγνητική    θεραπεία σε  διάφορες  παθήσεις.  Αφού είδαμε   την   αποτελεσματικότητα  της  μεθοδολογίας  Χαβέλα  σε  κύτταρα και    ζώα,    και    αφού πήραμε  την  έκθεση-βεβαίωση   από   τον «Δημόκριτο» ότι αυτή     η     συσκευή είναι ακίνδυνη, διαλέξαμε  ασθενείς  με «ανίατες» παθήσεις, οι οποίοι είχαν περάσει από την κλασσική διαδικασία, χωρίς αποτέλεσμα  και  επομένως   δεν   βρισκόταν   πια υπό  νοσοκομειακή  κάλυψη και  θεραπευτική  αγωγή. 

Ήταν ασθενείς  του  λεγόμενου  «τελικού σταδίου».   Ως   ένα   βαθμό   προχωρήσαμε  την  κλινική  μας  μελέτη.  Είχαμε  αποτελέσματα!  Έχουμε  στείλει  3  δημοσιεύσεις  σε  έγκριτα επιστημονικά περιοδικά για περιστατικά καρκινοπαθών.

Αυτό που είδαμε είναι ότι μέσω του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου,   είχαμε   διέγερση   μιας   σειράς   λευκοκυττάρων του  λεγόμενους  φυσικούς  φονείς,  (φυσικά  φονικά  λεμφοκύτταρα) τα οποία είναι εξειδικευμένα να σκοτώνουν καρκινικά  κύτταρα  στον  οργανισμό  δια  της  απλής  επαφής,  να  σκοτώνουν  μύκητες,  να  αποσύρουν  ιούς  κ.λ.π.

Αυτά εμείς τα είδαμε να ενεργοποιούνται μέσω του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου και να ανεβαίνει η κυτταροτοξικότητά τους απέναντι στα καρκινικά κύτταρα, πάνω από 100%!  Είδαμε  διεγέρσεις  400%,  και  κάποιες  διεγέρσεις πολύ υψηλές! Είδαμε μια διέγερση 6.000%! Αυτές τις διεγέρσεις τις είδαμε να πραγματοποιούνται σε διάστημα 1  μηνός!  Εμείς  θέλουμε  όμως  να  είμαστε  συντηρητικοί ως προς τις εκφράσεις μας, οπότε δημοσιοποιούμε κάτι λιγότερο από αυτά που είδαμε. Εκτός αν το επαναλάβουμε  πολλές  φορές  το  πείραμα  και  όντως  δούμε  αυτές  τις μεγάλες διεγέρσεις.

Η...επιστημονική «Συμμορία κακούργων»! Επίσημα  η  κλινική  μελέτη,  η  έρευνα  σε  ανθρώπους, άρχισε το Μάρτιο του 2004 και διακόπηκε τον Οκτώβριο  του  ίδιου  έτους,  γιατί  μας  κατηγόρησαν  ότι  συστήσαμε  συμμορία  όλοι  οι  ερευνητές  που  μετείχαν  στο πρόγραμμα!

Συγκεκριμένα, μας κατηγόρησαν για τα εξής πράγματα:

• Ότι  εις  γνώσει  μας  χρησιμοποιήσαμε  συσκευές  που δεν έχουν κανένα θεραπευτικό αποτέλεσμα.
• Ότι  λέγαμε  σ’  αυτούς  που  θα  έμπαιναν  στην  έρευνα ότι θα γίνουν καλά, έτσι τους εξαπατούσαμε, τάχα και πλήρωναν χρήματα! Η αλήθεια είναι ότι εμείς τους δίναμε και υπέγραφαν υπεύθυνη δήλωση ότι επρόκειτο να  ενταχθούν  σε  πρόγραμμα  έρευνας  το  οποίο  δεν υπόσχεται θεραπεία. Αν ήθελαν, πλήρωναν συνδρομή στο Σύλλογο για να εγγραφούν ως μέλη.
• Ότι ο Σύλλογος έδινε τα χρήματα στην Επιτροπή Ερευνών και μέσω αυτής ξέπλενε μαύρο χρήμα!

Ανάμεσα  στις  κατηγορίες  αυτές  είναι  δύο  κακουργηματικές απάτες!!! Από το 2004 έχουν γίνει δύο τακτικές ανακρίσεις,  δεν  προέκυψε  κανένα  επιβαρυντικό  στοιχείο εις  βάρος  μας  και  μας  άφησαν  ελεύθερους  άνευ  όρων.

Μετά η δικογραφία διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Κέρκυρας  και  ο  εκεί  Εισαγγελέας  εισηγήθηκε  να  μας  παραπέμψουν  σε  δίκη  και  μάλιστα  με  λάθος  δεδομένα!  Διατείνεται  ότι  είμαστε  υπόδικοι  στη  Χαλκίδα  πράγμα που δεν είναι αληθές!

Ο κ. Χαβέλας μόνο ήταν υπόδικος και αθωώθηκε.
Από  το  Ανακριτικό  της  Θεσπρωτίας,  όπου  έγινε  η  τακτική   ανάκριση,   έστειλαν   ερώτημα   στην   Χαλκίδα   το οποίο  ήταν  παραπλανητικό!  Δηλαδή,  ρώτησαν  το  εξής:

«Παρακαλούμε να μας γνωρίσετε τι εξέλιξη έχει και πού βρίσκεται  η  υπόθεση  Χαβέλα,  Ευαγγέλου  και  λοιπών».

Ο Κ. Χαβέλας ήταν υπόδικος μόνος του τότε. Η Χαλκίδα απάντησε:  «Η  υπόθεση  Χαβέλα,  Ευαγγέλου,  και  λοιπών ήταν να εκδικαστεί την τάδε του μήνα και αναβλήθηκε.».

Όταν  ήταν  να  πάμε  να  απολογηθούμε  στον  Ανακριτή, λάβαμε  γνώση  της  δικογραφίας  και  τότε  με  έκπληξη είδαμε  ότι  μας  εμπλέκουν  στην  «υπόθεση  Χαβέλα»  στη Χαλκίδα.!  Πήγαμε  στη  Χαλκίδα,  πήραμε  ένα χαρτί  που  βεβαιώνει  ότι ο  Ευαγγέλου, Καρκαμπούνας   κ.λ.π   ουδαμώς είναι  κατηγορούμενοι  πουθενά,  ούτε  εκκρεμεί  εναντίον τους    καμία    δίκη,    ούτε δίωξη και  το  καταθέσαμε  στα  πρακτικά.  Παρ’ όλα  αυτά  μας  παραπέμπουν  ως  απατεώνες κατ’  επάγγελμα,  γιατί ο  κ.  Εισαγγελέας  χρησιμοποιεί  την  πρώτη απάντηση  της  Χαλκίδας!

Αυτό  που  γίνεται  στην Αρτάκη   δεν   είναι   υπό τη δική μας αιγίδα. Αυτό το κάνει ο Σύλλογος Ενεργειακής Συντονιστικής.

Αυτοί  έχουν  το  καταστατικό τους,  έχουν  Πρόεδρο  τον  Ψυχίατρο-Ομοιοπαθητικό   κ. Γ.   Λουκά, που τους επιβλέπει μαζί με την Γιατρό κ. Μορφούλα  Μπεληγιάννη.  Είναι  ανεξάρτητοι από εμάς. Δεν έχει καμία κάλυψη από εμάς αυτή η διαδικασία που γίνεται εκεί.

Εμείς έχουμε μια συζήτηση με τον κ.  Χαβέλα,  επειδή  χρησιμοποιούμε  κι  εμείς  τη  συσκευή του  εδώ,  η  οποία  είναι  πολύ  καλή  και  σαν  δομή  και  σαν σκεπτικό συνολικά.

Υπάρχουν κι εκεί σίγουρα δεδομένα  θετικά.  Όλα  αυτά  πρέπει  να  γίνονται  με  ένα  συγκεκριμένο  πρωτόκολλο  και  με  την  ευθύνη  ενός  έγκριτου ερευνητή, για να μπορούν να δημοσιευτούν και να μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις για να ενισχύσεις την κατεύθυνση η μεθοδολογία αυτή   να πάρει έγκριση. Όλα αυτά είναι εξελίξιμα.

Ο  κ.  Χαβέλας  κατηγορήθηκε  στη  Χαλκίδα,  αθωώθηκε, αλλά  εμείς  παρ’  όλο  που  αποδείξαμε  ότι  όλες  οι  κατηγορίες  είναι  εντελώς  αβάσιμες,  είμαστε  κατηγορούμενοι  για  «κακουργηματική  απάτη  κατά  συνήθεια  και  κατ’ επάγγελμα»  και  δεν  ξέρουμε  πότε  θα  δικαστούμε,  ενώπιον του Εφετείου Κέρκυρας. Δεν έχει οριστεί δικάσιμος.

Τι  γίνεται  στη  χώρα  μας;  Που  είναι  τα  ανθρώπινα  δικαιώματα;

Η κλινική έρευνα σταμάτησε, η έρευνα συνεχίζεται...Ενώ  είχαμε  περιστατικά  ασθενών  που  πήγαιναν  πολύ καλά με τη θεραπεία μέσω της «μεθοδολογίας Χαβέλα»,  δεχτήκαμε  επίθεση,  μας  κατηγόρησαν  ως  απατεώνες  κι  ενώ  είχαμε  το  προβάδισμα,  μας  πήγαν  πίσω! 

Στο Ισραήλ  πρόσφατα  δημοσίευσαν  αποτελέσματα  καταπληκτικά  σε  ανεγχείρητους  καρκίνους  του  εγκεφάλου, με συγγενή μεθοδολογία, με τη χρήσης δηλαδή ραδισυχνοτήτων.  Εμείς  που  είμαστε  πρωτοπόροι,  συνεχίσαμε από τότε την έρευνα μόνο σε κύτταρα και ζώα. Και έχουμε πολύ καλά δεδομένα!

Έχουμε βάλει τάξη πλέον σ’ αυτό το χώρο και μπορούμε να  κατανοούμε  τι  ακριβώς  γίνεται!  Φαίνεται  ότι  τελικά πάρα  πολλά  φάρμακα,  βιομόρια  ,  κλπ  όταν  είναι  ανήμπορος  ο  οργανισμός  και  δεν  μπορεί  να  τα  παράγει, μπορούμε  να  τα  αντικαταστήσουμε  με  ωθήσεις  από  το ηλεκτρομαγνητικό  πεδίο,  οι  οποίες  είναι  διαμορφωμένες  σύμφωνα  με  τα  τακτικά  φάσματα  εκπομπής  αυτών των μορίων.

Είναι γνωστό θα μπορούσαμε να πούμε, ότι όλες οι ουσίες, είτε είναι νεοσυντιθέμενες ,είτε είναι βιολογικές  φυσικές  ουσίες,  έχουν  ένα  φάσμα.  Αυτό  το  φάσμα  μπορεί  να  είναι  ηλεκτρομαγνητικού  συντονισμού, μπορεί  να  είναι  ένα  από  τα  υπέρυθρα  φάσματα,  ή  τα υπεριώδη,  κ.  λ.  π  ,  αλλά  για  κάθε  ουσία  είναι  μοναδικό!
Δεν  το  έχει  δεύτερη  ουσία!  Είναι  το  αποτύπωμα  της,  to “finger print” της κάθε ουσίας.

Εμείς  έχουμε  διαπιστώσει  μέσω  βασικής  έρευνας,  ότι  η εκπομπή   του ηλεκτρομαγνητικού   φάσματος   μιας ουσίας έχει την ίδια δράση που έχει η συγκεκριμένη ουσία  πάνω  σε  ένα  ζώο  ή  σε  ένα  κύτταρο.

Στέλνουμε  δηλαδή  την  πληροφορία  της  ουσίας  με  άλλη  μορφή,  δηλαδή  με  την  μορφή  του  ηλεκτρομαγνητικού  της φάσματος και αυτή εκτελείται. Για εμάς αυτό είναι πολύ σοβαρό!

Το δεύτερο που είδαμε είναι ότι όταν κάνουμε αυτή την προσέγγιση  θεραπείας  και  κυρίως  σε  ζώα,  δεν  έχουμε την τοξικότητα και τις παρενέργειες που έχουν οι ουσίες σε αδρή μορφή.«Εγώ», μας  λέει  ο  κ.  Ευαγγέλου,  «μίλησα  για  τα  αποτελέσματα  αυτά  τα  τεκμηριωμένα,  σε  Διεθνές  Επιστημονικό  Συνέδριο  στην  Κορσική,  πέρυσι  το  Μάιο  και  όσα παρουσίασα  προκάλεσαν  το  έντονο  ενδιαφέρον  των Συνέδρων.

Τώρα κάνουμε και μοριακή ανάλυση της επίδρασης του φάσματος στο κύτταρο.

Όλα  αυτά  τα  προσπαθούμε  να  τα  κατοχυρώσουμε  ως ευρεσιτεχνίες, με συμμετοχή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, γιατί δεν θέλουμε να πέσουν αυτά που εμείς έχουμε αποδείξει  στα  χέρια  κάποιων  που  ίσως  τα  εκμεταλλευτούν   για   κερδοσκοπικούς   σκοπούς!

Κάποια   στιγμή αυτή η μεθοδολογία  θεραπείας θα επικρατήσει!

Επίλογος Δεν ξέρω αν προσθέτει κάτι η πληροφορία ότι είδα εκεί  στο  Εργαστήριο  Φυσιολογίας  της  Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων τα πειραματόζωα που είχαν θεραπευτεί από καρκίνο, να αποτελούν αντικείμενο  αξιοθαύμαστης  φροντίδας!  Το  καθένα έχει το όνομά του, ζει στο κλουβί του και το περιποιούνται σαν μέλος μιας οικογένειας!
Ίσως  αυτό  δεν  έχει  καμιά  αξία,  αν  αξιολογήσει  κανείς  ως  σημαντικότερο  το  ότι  πρωτοπόροι  Έλληνες επιστήμονες  σύρονται  στα  δικαστήρια  για  τις  ήπιες θεραπείες  που  μελετούν  για  τον  καρκίνο  και  άλλες παθήσεις!

Ευχαριστούμε τους καθηγητές κ. Α. Ευαγγέλου και Σ. Καρκαμπούνα οι οποίοι μας μίλησαν εκτενώς και μας ξενάγησαν στο χώρο της επιστήμης η οποία παράγει γνώση  και  μέσα  για  την  στήριξη  της  Ζωής,  την  απαλοιφή  των  δεινών  και  την  πλήρη  ανάπτυξη  κάθε  Ανθρώπου.

Θα κλείσουμε το αφιέρωμα αυτό με όσα είχαμε γράψει  σ’  αυτήν  εδώ  την  εφημερίδα  πέρυσι  τον  Ιούνιο όταν πρωτογνωρίσαμε την ερευνητική εργασία αυτής της ομάδας σε Συνέδριο που είχε οργανώσει η Παγκόσμια Ιπποκρατική Εταιρία και ο Σύλλογος Ενεργειακής Συντονιστικής, στην Ερέτρια:

«Το  λιγότερο  που  μπορούμε  να  πούμε  είναι  ότι  από άγνοια  ή  ηθελημένη  άγνοια,  δυσφημούνται  επιστήμονες καταξιωμένοι παγκοσμίως στο χώρο τους!

To μυριοειπωμένο «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της» δεν αρκεί για να κατευνάσει την αγανάκτησή μας!

Εμείς θα προβάλλουμε το έργο τους, από τα θεραπευτικά  αποτελέσματα  του  οποίου  θα  επωφεληθούν  οι ασθενείς ανά τον κόσμο! Όσοι το στερούν από Έλληνες ασθενείς, φέρουν το βάρος της ευθύνης τους!»

...Ενώ είχαμε περιστατικά ασθενών που πήγαιναν πολύ καλά με τη θεραπεία μέσω της «μεθοδολογίας Χαβέλα», δεχτήκαμε επίθεση, μας κατηγόρησαν ως απατεώνες κι ενώ είχαμε το προβάδισμα, μας πήγαν πίσω! ...

 Holistic Life

Πηγή: http://www.schizas.com/site3/images/stories/filoi/ioannina_against_cancer_holistic_life_may_june_2009.pdf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου